Αν ξέραμε όλοι πόσο μοναδικά όμορφοι είμαστε...
Πόσο μοναδικές προσωπικότητες...
Πόσο ξεχωριστές...
Δίχως να μοιάζουμε -ούτε καν- με τα ίδια μας τα αδέρφια!
Αν γνωρίζαμε όλοι αυτήν την μοναδική αξία μας κι αν καλλιεργούσαμε την αυτοεκτίμησή μας, τότε θα δουλεύαμε σκληρά για την αυτοπραγμάτωσή μας...
Και κάπως έτσι, φτάνοντας ο καθένας στην τέλεια εικόνα του εαυτού του, μαγικά θα άλλαζε κι ο κόσμος μας ολόκληρος...!
Αλλά εμείς βαλτώνουμε μέσα στην κακή κριτική, στον ανταγωνισμό, στη ζήλεια, στην εξουδετέρωση της προσωπικότητας του άλλου, για να "φανούμε" ανώτεροι εμείς...
Προσπαθούμε να συντρίψουμε τους υπόλοιπους, για να μην υπάρχει κανένα κριτήριο και κανένα μέτρο σύγκρισης...
ΤΙ ΚΡΙΜΑ...
Κι όμως...
Έχουμε ανάγκη την μοναδικότητα του "άλλου"...Χωρίς την παρουσία του "άλλου", το παζλ της ζωής μας μένει ανολοκλήρωτο! Μένουμε όλοι μας ημιτελείς!
Μην προσπαθείτε να ξεπεράσετε, να μιμηθείτε ή να ανταγωνιστείτε τον άλλον...
Μόνο αγαπήστε τον!
Γιατί μόνο αυτό χρειάζεται για την ολοκλήρωσή σας• η επίγνωση της απόλυτης ανάγκης ύπαρξης του "έτερου" και της ετερότητας στη ζωή μας!
Γιατί, ούτως ή άλλως, "οὐδεὶς τέλειος, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός"!
Φιλολογική Παιδεία
Γ.Β.
8/12/2023

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου