ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΜΑΚΡΟΠΕΡΙΟΔΟΥ &
ΜΙΚΡΟΠΕΡΙΟΔΟΥ ΛΟΓΟΥ
Μικροπερίοδος Λόγος
- ο λόγος που έχει μικρές περιόδους
- είναι συντομότερος λόγος, κοφτός, γρήγορος
- ο συγγραφέας επιδιώκει να εκφράσει τις απόψεις του με τρόπο σαφή, λιτό, απέριττο
- δηλώνει συχνά αυθορμητισμό
- βοηθά στην κατανόηση των νοημάτων
- προσδίδει καθαρότητα και αρμονία στον λόγο
- γίνεται περιορισμένη χρήση δευτερευουσών προτάσεων
- προτιμάται ο παρατακτικός και όχι ο υποτακτικός λόγος
- έχει πιο απλή δομή
- έχει απλούστερες και σύντομες προτάσεις, συχνά ελλειπτικές
- ζωντανεύει τον λόγο
- αποτελεί στοιχείο προφορικότητας
- δίνει γρήγορο ρυθμό
- προσδίδει έμφαση
- λόγος ασθματικός, αγχώδης
- επιδιώκει τη μετάδοση αντίστοιχων συναισθημάτων που βιώνει ο πομπός προς το δέκτη.
- εκφράζει ανάλογη συναισθηματική ένταση
- χρησιμοποιείται πιο πολύ στη γλώσσα της ποίησης ή της αφηγηματικής πεζογραφίας
- έχει απλό ύφος, με οικειότητα και αμεσότητα
- αποδίδει τα μηνύματα με σαφήνεια, ζωντάνια, παραστατικότητα
Μακροπερίοδος Λόγος
- ο λόγος που έχει μεγάλες περιόδους
- είναι εκτενέστερος λόγος
- αποτελεί δείγμα υψηλού επιπέδου του πομπού
- γίνεται ευρεία χρήση δευτερευουσών προτάσεων (διαδοχική υπόταξη)
- έχει πιο σύνθετη δομή
- έχει σύνθετες κι επαυξημένες προτάσεις, που συχνά παρεμβάλλονται η μία στην άλλη, με υπερβατό σχήμα και αλλαγή της κανονικής σειράς των όρων της πρότασης
- υπακούει σε εντολές μιας λογιότερης γραμματικής, αυτής που διέπει τον επιστημονικό ή στοχαστικό λόγο
- έχει ύφος επίσημο, συχνά λόγιο, σύνθετο, ακόμα και περίτεχνο
- εκφράζει σύνθετη & πολύπλοκη σκέψη
- με τον τρόπο αυτό επιζητεί να παρουσιάσει αναλυτικά τη συλλογιστική του πορεία, την επιχειρηματολογία του, για να την καταστήσει πειστική
- δημιουργεί σύνθετο, επίσημο και αυστηρό ύφος στον λόγο
- προσδίδει σοβαρότητα και επιστημονικό κύρος
- ενδέχεται σε κάποιες περιπτώσεις να λειτουργεί παραπειστικά, όταν υπάρχει χαλάρωση από πλευράς λογικών σχέσεων, καθιστώντας ασαφή τα νοήματα
- βραδύτητα και ασάφεια πολλές φορές στον λόγο
Πηγές:
