Με αφορμή ένα σχόλιό μου στα social media θα ήθελα να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου εδώ για το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας και ειδικότερα για τη διδακτική του, που τόσο πολύ ταλαιπώρησε και συνεχίζει να ταλαιπωρεί μαθητές αλλά και συναδέλφους...
Ευχής έργον, λοιπόν, θα ήταν να ομονοήσουμε κάποια στιγμή όλοι οι συνάδελφοι και να μην υπάρχουν άλλο έριδες κι αντιπαραθέσεις για κανένα θέμα γύρω από το μάθημα αυτό… Να επικρατήσει μόνο η αγάπη μας για τη γλώσσα και τίποτε άλλο…
Να πάψουμε να αναλωνόμαστε σε ατέρμονες και ατελέσφορες συζητήσεις γύρω από τα αυτονόητα… Να μην εθελοτυφλούμε κι εμείς πολλές φορές... Να μην εκνευρίζουμε και τα παιδιά μας με τις ατελείωτες αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα κάθε λίγο και λιγάκι… Να έχουμε όλοι μας έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας, όπως θα έπρεπε κι όπως γίνεται κανονικά σε κάθε άλλη επιστήμη, πέρα από τη δική μας, που επικρατεί ένα χάος και που οι ορολογίες αλλάζουν χρόνο με το χρόνο! Όπως επίσης να μη μας απασχολούν άλλο ερωτήματα του στυλ "Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;"... Όλα είναι σημαντικά στην επιστήμη μας και στη γλώσσα μας ειδικότερα... ΌΛΑ... Αρκεί να τα γνωρίζουμε και να τα κατανοούμε άριστα όλα... Για να μπορούμε να τα διδάξουμε κιόλας μετά αποτελεσματικά...
Πώς θα το επιτύχουμε όμως αυτό;
Πώς θα καταλάβουμε μια γλώσσα αν δεν μάθουμε πρώτα το λεξιλόγιο, τους κανόνες και τις ιδιομορφίες της; Τη γραμματική και το συντακτικό της; Δεν είναι τίποτε περιττό, ούτε χρειάζεται να εξοβελίσουμε κάτι! Δίνουμε τη δέουσα προσοχή και σημασία σε ΟΛΑ!
Όσο καλύτερα γνωρίζουμε λοιπόν (κι αναγνωρίζουμε μετέπειτα) τη μορφή, τόσο περισσότερο θα αντιλαμβανόμαστε και το περιεχόμενο... Θα το αισθανόμαστε, θα το ζούμε και θα το απολαμβάνουμε στο μέγιστο βαθμό!!!
Δεν γίνεται να ευχαριστηθώ ένα κείμενο που είναι γραμμένο στα ισπανικά π.χ. αν εγώ δεν γνωρίζω τα βασικά μιας γλώσσας (το λεξιλόγιo, τους κανόνες της, τη γραμματική και το συντακτικό της!)... Θα είναι δώρον άδωρον! Ακόμα κι αν πρόκειται για αριστούργημα!
Ας το πω κι αλλιώς...
Είναι σαν να βλέπουμε το ανθρώπινο σώμα και να λέμε τι είναι πιο σημαντικό; Η καρδιά; Ή το υπόλοιπο σώμα; Μα αν δεν δουλεύει σωστά η καρδιά, το υπόλοιπο σώμα είναι νεκρό! Η καρδιά είναι οι κανόνες που καθορίζουν τη μορφή... Δεν γίνεται να τους παραβλέπουμε... Και να εστιάζουμε περισσότερο στο νόημα, στον σωματότυπο... Δεν ζούμε χωρίς τους κανόνες... Αν η καρδιά έχει αρρυθμίες, αυτό επηρεάζει μετά αναγκαστικά και τα υπόλοιπα όργανα του σώματος και δυσλειτουργεί εντέλει το σώμα αυτό...
Συνεπώς, προτείνω να δίδεται η δέουσα προσοχή και σημασία πρωτίστως στην εκμάθηση της γραμματικής, του συντακτικού, στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου της Νεοελληνικής Γλώσσας, στην εκμάθηση της θεωρίας πρωτίστως (και της ΝΕ Γλώσσας, αλλά και της Λογοτεχνίας) με πάμπολλες ασκήσεις και μετέπειτα να προχωρούμε σε ανάγνωση πολλών και διαφορετικών κειμενικών ειδών για να εντοπίζουμε τη θεωρία μέσα στα κείμενα, για να αποκτήσουμε μεγαλύτερη εξοικείωση με το αντικείμενο και για να καταλάβουμε εναργέστερα τι καλούμαστε να δημιουργήσουμε στην παραγωγή γραπτού λόγου. Παράλληλα, μελετούμε όλους τους θεματικούς τομείς για εμπλουτισμό των γνώσεών μας, αλλά και για να ανταποκριθούμε καλύτερα στα ζητούμενα της παραγωγής γραπτού λόγου. Επικουρικά, μελετούμε πρότυπες-άριστες εκθέσεις μαθητών, άρθρα από εφημερίδες, κριτήρια προσομοίωσης από αξιόλογα βοηθήματα, αλλά και τα προτεινόμενα κριτήρια αξιολόγησης από την Τράπεζα Θεμάτων δίδοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στη μελέτη της δομής των κειμένων που εμπεριέχουν, αλλά και στη μελέτη της επιχειρηματολογίας τους!
Θεωρία και πράξη λοιπόν μαζί... Χέρι χέρι... 😊
Ελπίζω να αλλάξει έστω και λίγο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και να αγαπήσουμε πραγματικά όλοι μας αυτό το πολύπαθο μάθημα !❣️
Φιλολογική Παιδεία
Γλυκερία Βογιατζή Χατζηβασιλειάδου
