Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026

Η εικόνα ως συγκείμενο της γλωσσικής διδασκαλίας

 Η εικόνα ως συγκείμενο της 

γλωσσικής διδασκαλίας




Όπως είναι γνωστό, τα οπτικά σύμβολα αποτελούν φορείς κοινωνικών αξιών και πεποιθήσεων, δηλαδή σημειοδότες του πολιτισμού μας. Μέσα στον ανταγωνιστικό κόσμο των ετερόκλητων ιδεολογιών και κοσμοαντιλήψων, αλλά και των ανισοτήτων και των συγκρούσεων, η εικόνα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά πεδία παραγωγής νοήματος. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα σήμερα, με την όξυνση των γλωσσικών και πολιτισμικών αντιθέσεων που υπάρχουν μέσα στα όρια των εθνικών κρατών, αλλά και με την αποδυνάμωση αυτών των ορίων εξαιτίας της πολυπολιτισμικότητας, των ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας, των τεχνολογιών μεταφοράς και της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης (Kress & Leeuwen 2001: 34). Ως μέσο παράστασης και αναπαράστασης της κοινωνικής εμπειρίας και των πολιτισμικών αξιών και πρακτικών, η εικόνα δημιουργεί ερεθίσματα για προσωπικές μορφές κατανόησης, ερμηνείας και αξιολόγησης του κόσμου (Βruner 1997: 73-76). Καθώς εγκαθιδρύει ιδιαίτερες μορφές υποκειμενικότητας (Kress & Leeuwen 2001: 9, 37-40), βοηθά στη διαφυγή από την εκφραστική καχεξία, την ομογενοποίηση και την τυποποίηση, την παθητικότητα και το φορμαλισμό. Στην περίπτωση των αλλοεθνών, μπορεί να αφηγείται την προσωπική ιστορία του καθενός και να αισθητοποιεί τις ιδιαιτερότητές του, πηγαίνοντας κόντρα  στις κατεστημένες πολιτισμικές ιεραρχήσεις και διακρίσεις, καθώς και στους κοινωνικούς ή πολιτισμικούς αποκλεισμούς. 

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο σχολείο. Συχνά τα οπτικά ερεθίσματα προσελκύουν τους μαθητές και τους δίνουν αφορμή για χειραγώγηση της πραγματικότητας περισσότερο από ό,τι τα ίδια τα βιώματά τους (Ασωνίτης 2001: 19), διεκδικώντας ένα νόημα φυσικό, αβίαστο και αυτονόητο. Μέσα από τον εικονιστικό κώδικα εδραιώνεται μια αιτιακή σχέση ανάμεσα στο σημαίνον και το αντικείμενο αναφοράς (Γιαννικοπούλου 2005: 126), που βοηθά στην οριοθέτηση συγκεκριμένου επικοινωνιακού πλαισίου. Ο μαθητής-αναγνώστης κατασκευάζει νοήματα σε συγκεκριμένες επικοινωνιακές περιστάσεις και ενεργοποιείται για να αποκρυπτογραφήσει, να εκφραστεί, να διατυπώσει υποθέσεις ή προβλέψεις∙ συμμετέχει επομένως σε μια διαδικασία λειτουργικής χρήσης της γλώσσας (Χαραλαμπόπουλος & Χατζησαββίδης 1997), η οποία μάλιστα αντιμετωπίζεται και αναπτύσσεται ως αδιαίρετη ενότητα μέσα από τις δεξιότητες της ακρόασης, της ομιλίας, της ανάγνωσης και της γραφής, σε μια ολική προσέγγιση της γλώσσας (whole language approach) (Γιαννικοπούλου 1998: 25-26, Καραντζόλα κ.ά.2005: 12). 

Αντιστρέφοντας την πορεία εξέτασης της σχέσης ανάμεσα στην εικόνα και τη γλώσσα, θα λέγαμε ότι η εικόνα λειτουργεί υποστηρικτικά και συμπληρωματικά στην παραγωγή προφορικού ή γραπτού λόγου. Ιδιαίτερα όταν η σημασία της λέξης παραμένει θολή και μετέωρη, η συνηγορία της εικόνας πάνω στο κείμενο είναι διαφωτιστική, άμεση και αυθόρμητη (Τασιόπουλος 1997: 231-235). Οι μαθητές συνηθίζουν να αποδίδουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παρουσία της, καθώς μέσα από αυτήν όχι μόνο διευκολύνεται η λειτουργική χρήση του κειμένου που συνοδεύει, αλλά και προβάλλονται με τρόπο άμεσο ή συμβολικό οι προσωπικές ιδέες, οι αντιλήψεις και τα βιώματα των ίδιων των παιδιών. Πρόκειται για μια διαδικασία κωδικοποίησης μέσα από το «λόγο της εικόνας» (Μυρογιάννη 2003),  που θα μας έπαιρνε πολύ χρόνο για να την αναλύσουμε στην παρούσα στιγμή. 

Αν θέλαμε όμως να περιγράψουμε το ρόλο της στη γλωσσική διδασκαλία, θα της αποδίδαμε με συντομία τα εξής χαρακτηριστικά:


- Αποτελεί σημείο για την πρόσληψη της έντυπης λεκτικής πληροφορίας (Γιαννικοπούλου 2005: 128)

- Διευκρινίζει και αισθητοποιεί έννοιες που περιέχονται στο κείμενο αναφοράς

- Εμπλουτίζει τις τεχνικές διαπραγμάτευσης του κειμένου αναφοράς

- Δίνει αφορμές για τη γνωστική επεξεργασία των εννοιών που υπάρχουν στο κείμενο

- Λειτουργεί ως σύμβολο για την απόδοση σύνθετων εννοιών με αφαιρετικό τρόπο

- Αποτελεί μέσο για την οριοθέτηση του αφηγηματικού πλαισίου του κειμένου

- Λειτουργεί «μεταφραστικά» για την κατανόηση άγνωστων λέξεων

- Καλλιεργεί την παρατηρητικότητα, την ευαισθησία, τη φαντασία και την αισθητική του μαθητή

- Οξύνει την οπτική αντίληψη

- Ενεργοποιεί τις αισθήσεις

- Βοηθά στην ανάπτυξη της αφαιρετικής ικανότητας

- Βοηθά στην ανάπτυξη της αίσθησης του χώρου και του χρόνου

- Προωθεί την ανακάλυψη αιτιωδών συναφειών

- Δημιουργεί προσδοκίες και προβλέψεις που συνδέονται με την ανάγνωση του κειμένου

- Σημειοδοτεί την ατομική ταυτότητα του μαθητή, κυρίως με τη χρήση συμβόλων

- Σημειοδοτεί τη συλλογική ταυτότητα της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει ο μαθητής

- Καλλιεργεί την ανοιχτή στάση του παιδιού απέναντι σε διαφοροποιημένα καλλιτεχνικά μηνύματα

- Συντελεί στη φιλαναγνωσία

- Δίνει και στους γονείς τη δυνατότητα εμπλοκής σε διαδικασίες γραμματισμού των παιδιών τους, ακόμη κι αν δε γνωρίζουν τη γραπτή γλώσσα

- Διευρύνει την εμπειρία

Απόσπασμα από:

Κ. Ντίνας & Ά. Χατζηπαναγιωτίδη (2007), Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου «Η ελληνική γλώσσα ως δεύτερη/ξένη. Έρευνα, Διδασκαλία, Εκμάθηση», Π.Δ.Μ., Παιδαγωγική Σχολή, Εργαστήριο Μελέτης της Γλώσσας και Προγραμμάτων Γλωσσικής Διδασκαλίας (σσ. 196-223). Θεσσαλονίκη: University Studio Press 

Η εικόνα ως συγκείμενο της γλωσσικής διδασκαλίας. 

Η περίπτωση των εγχειριδίων του «Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» 

Κατερίνα Δημητριάδου Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας

Πηγή:

http://www.diapolis.auth.gr/diapolis_files/drasi9/ypodrasi9.2b_2013/2_%CE%98%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC%20%CE%9A%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B1/2.3_%CE%94%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%9C%CE%B5%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1/%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%82_%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1.pdf









Τρίτη 16 Ιουνίου 2026

Χρήσιμα Sites & Blogs!

Χρήσιμα Εκπαιδευτικά Sites & Blogs!



👉  ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής)


👉 ΙΕΠ -ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ


👉 Study4exams.gr


👉 ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ


👉 ΨΗΦΙΑΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ


👉 Schooltime.gr


👉 ΚΙΒΩΤΟΣ


👉 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΚΟΜΒΟΣ


👉 Εsos.gr


👉 Αlfavita.gr


👉 ΑΙΣΩΠΟΣ


👉 Η ΠΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ


👉 ΠΟΛΥΤΡΟΠΗ ΓΛΩΣΣΑ


👉 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ


👉 ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (ΙΔΡΥΜΑ ΜΑΝΟΛΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ)


👉 ΜΙΚΡΟΣ ΑΠΟΠΛΟΥΣ


👉 ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΡΙΟ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


👉 Fractal - Η Γεωμετρία των Ιδεών 


👉 Ανοικτή Βιβλιοθήκη


👉 blogs.sch.gr (Κοινότητες & Ιστολόγια)


👉 ΨΗΦΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ


👉 ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


👉 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ


👉 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ


👉 ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


👉 SCHOOLTIME - ΑΛΕΞ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ


👉 ΠΕΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ - ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΟΥΤΡΑΣ


👉 ΜΑΡΙΑ ΚΑΠΠΟΥ


👉 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΝΤΗΣ



👉 Φιλολογικές Ψηφίδες - Κατερίνα Πόθου


👉 Άρης Ιωαννίδης


👉 Πολίνα Μοίρα


👉 literature.gr


👉 Αποστόλης Ζυμβραγάκης


👉 Ζαννής Κοντονάσιος - Μαρία Βηλαρά


👉 Εύη Πεπέ - Ekpaid-Evi

Η γνώση ταξιδεύει


👉 Μαριάννα Τσιολπίδου - Ηρακλής Καρακόλιος


👉 Μαρία Χρήστου



👉 Δάσκαλε, τ΄ είναι τούτο;

(ένα blog για τη Νεοελληνική Γλώσσα και Έκφραση / για μαθητές, καθηγητές και άλλους...)

Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζονες Νεοέλληνες Ποιητές
👉 Πολιτιστικός Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας


👉 Συν-e-μάθηση


👉 Για θεωρητικούς...και μη! (Παναγιώτα Καράβη)


👉 Φιλο-λογικό ιστολόγιο -"Δός μοι λόγον, Λόγε"


👉 Σελιδοδείκτες (Πολυμεσικός οδηγός για τη λογοτεχνία και την ανάγνωση) 


👉 my students' voice - ΓΩΓΩ ΖΑΧΟΥ


👉 e- paideia


👉 ΟΔΥΣΣΕΥΣ


👉 ΧΕΙΛΩΝ


👉 ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ


👉 ΧΡΟΝΟΓΡΑΜΜΗ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ


👉 Α.ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ


👉 ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ


👉 Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

👉 Φιλολογικά

Ένα blog για μαθητές και για όσους αγαπούν τη μάθηση...!!!!


👉 e-ΤΡΑΠΕΖΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

"Ας αφήσουμε τα λόγια. Γνώση του ποταμιού σημαίνει νάσαι μέσα στο ποτάμι" (Τ. Σινόπουλος)


👉 Φιλολογική Γωνιά - Νασιόπουλος Απόστολος


👉161 διηγήματα ελλήνων συγγραφέων 
από τον πάλαι ποτέ δικτυακό τόπο www.mathisis.com


👉 ΆΡΗΣ ΓΙΑΒΡΗΣ


👉 ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΣΙΑ & ΑΡΧΑΙΟΓΛΩΣΣΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ


👉 ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ


👉 ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ 


👉 ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ


👉  ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ


👉 SCHOOLBLENDER


👉 ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΒΛΙΩΡΑΣ


👉 ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ


👉 ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ


👉 ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ -ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΑΝΙΩΤΗΣ


👉 ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ


👉 LEXIGRAM


👉 ΜΑΡΙΑ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΥ 


👉 ελληνικά για ΣΔΕ


👉 ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ μαθήματα


👉 Αρχαιογνωσία


👉 Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος


👉 Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο


👉 Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού


👉 Literature


👉 Πολιτιστικός Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας


👉 Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών


👉 ΛΟΓΕΙΟΝ


👉  Οδηγίες για το μηχανογραφικό!


👉 Κωνσταντίνα Νεοφωτίστου







Σάββατο 13 Ιουνίου 2026

Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν!

Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν




Εχουν χάσει οι μαθητές μέρος της κινητικής δεξιότητας που απαιτεί η χειρόγραφη γραφή - Πόσο επηρεάζει την τελική βαθμολογία ένα δυσανάγνωστο γραπτό; Τι λένε εκπαιδευτικοί και παιδιά.


«Εδώ γράφει “διάσταση” ή μήπως “διάσπαση”;» αναρωτιέται η φιλόλογος Μαρίνα Α., διορθώτρια επί χρόνια στο μάθημα της Εκθεσης για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Σταματά για λίγα δευτερόλεπτα πάνω από τη σελίδα, φέρνει το γραπτό πιο κοντά στο φως και προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τη λέξη ανάμεσα σε βιαστικές καμπύλες, κολλημένα γράμματα και μουντζουρωμένες γραμμές από μπλε στιλό. Γύρω της, στοίβες από γραπτά προοικονομούν τη συνέχεια. «Κάθε χρόνο είναι και χειρότερα. Περίπου 8 στα 10 γραπτά είναι δύσκολο να καταλάβεις με μια ανάγνωση τι λένε» λέει χαρακτηριστικά στο «Β». Θυμάται την περυσινή διαδικασία διόρθωσης των γραπτών για τις Πανελλαδικές και την προσπάθειά της να μην «κόβει» συχνά μόρια από τους υποψηφίους λόγω του δυσανάγνωστου χαρακτήρα των γραπτών τους. Αναρωτιέται: Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν; Ή μήπως η γενιά τους δεν έμαθε ποτέ;

Ηδη η πρεμιέρα των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων έγινε την Παρασκευή και για πολλούς υποψηφίους (και τους εκπαιδευτικούς τους), στην πίεση και το άγχος του διαβάσματος, επανήλθε τώρα πιεστική μια αγωνία που τους βασανίζει από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου. «Αν δεν κάνεις καλά γράμματα, θα χάσεις βαθμούς. Οι διορθωτές έχουν εκατοντάδες γραπτά, δεν θα κάτσουν να ασχοληθούν με το δικό σου». Αυτή είναι μια φράση που ο 17χρονος Παναγιώτης Π. ακούει συνεχώς τα τελευταία χρόνια τόσο από τους καθηγητές όσο και από τους γονείς του, ωστόσο ποτέ δεν είχε δώσει ιδιαίτερη σημασία. «Τόσα χρόνια κάνω πως δεν το ακούω, αλλά φέτος με τις Πανελλαδικές, που το ξανασκέφτομαι, με πιάνει τρομερό άγχος στην ιδέα ότι θα χάσω βαθμούς λόγω του γραφικού μου χαρακτήρα» μοιράζεται με το «Β» ελαφρώς αναστατωμένος.

Τι ακριβώς συμβαίνει; Φταίει η διαρκής έκθεση σε οθόνες και η άρνησή μας να γράψουμε, χαμένοι πάνω από πληκτρολόγια και αυτόματα συστήματα διόρθωσης; Πάντως, οι εκπαιδευτικοί παρατηρούν ότι τα τελευταία χρόνια ο γραφικός χαρακτήρας των μαθητών και μαθητριών έχει αλλάξει αισθητά: Γράμματα που ενώνονται μεταξύ τους, λέξεις που «τρέχουν» χωρίς τέλος, ακανόνιστες αποστάσεις και μια γενική εικόνα βιασύνης εμφανίζονται ολοένα συχνότερα στα τετράδια και στα διαγωνίσματα. Το φαινόμενο, εξηγούν, έγινε ακόμη πιο έντονο μετά την πανδημία και την πολύμηνη εξ αποστάσεως εκπαίδευση.


«Γράφω, αλλά όχι με το χέρι…»


«Τα παιδιά σήμερα γράφουν διαρκώς, αλλά σχεδόν ποτέ με το χέρι» λέει η Μαρίνα Α. «Επικοινωνούν με μηνύματα, κινητά, tablets, voice notes, autocorrect. Ο εγκέφαλος λειτουργεί πλέον με την ταχύτητα του πληκτρολογίου, όχι του στιλό». Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί έφηβοι καλούνται να αποδώσουν μέσα σε τρεις ώρες χειρόγραφης εξέτασης έναν τεράστιο όγκο σκέψης, παρ’ όλο που πλέον γράφουν πιο συχνά χρησιμοποιώντας πληκτρολόγιο παρά στιλό. Η Μαρίνα (για ευνόητους λόγους δεν θέλει να αποκαλύψει τα στοιχεία της καθώς βαθμολογεί και φέτος τα γραπτά υποψηφίων) παρατηρεί τους μαθητές τα τελευταία χρόνια προκειμένου να κατανοήσει πλήρως από πού προκύπτει ο ξαφνικός πολλαπλασιασμός των περιπτώσεων δυσανάγνωστων γραπτών. «Πολλοί μαθητές δυσκολεύονται ακόμη και στον τρόπο που κρατούν το στιλό ή το μολύβι, ενώ η πολύωρη χρήση κινητών τηλεφώνων και tablets φαίνεται να επηρεάζει τη λεπτή κινητικότητα των δαχτύλων. Παλαιότερα βλέπαμε κάλους από τη συνεχή γραφή. Σήμερα βλέπεις δάχτυλα που έχουν “λυγίσει” διαφορετικά από τη χρήση του κινητού» συνεχίζει χαρακτηριστικά. Η ίδια θεωρεί πως αρκετά παιδιά έχουν χάσει μέρος της κινητικής δεξιότητας που απαιτεί η χειρόγραφη γραφή, ενώ συχνά δεν διαθέτουν ούτε την υπομονή να ασχοληθούν με το πόσο ευανάγνωστο ή προσεγμένο είναι το γραπτό τους.

«Ισως βιαστήκαμε να υποτιμήσουμε τη σημασία της καλλιγραφίας» σημειώνει ο διορθωτής και εκπαιδευτικός Δημήτρης Πατώκος, εκτιμώντας πως η συστηματική εξάσκηση στη χειρόγραφη γραφή δεν αφορούσε τελικά μόνο την αισθητική του γραπτού, αλλά και μια συνολικότερη καλλιέργεια δεξιοτήτων συγκέντρωσης, ρυθμού και λεπτής κινητικότητας. Οπως εξηγεί, «δεν μπορείς ξαφνικά στα 17, λίγο πριν από τις Πανελλαδικές, να ζητήσεις από έναν μαθητή να αλλάξει τον γραφικό του χαρακτήρα». Και υπογραμμίζει ότι η φροντίδα για τη σωστή γραφή και τη διαχείριση του στιλό πρέπει να ξεκινά ήδη από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου.

Επισήμως, οι βαθμολογητές δεν αφαιρούν μονάδες επειδή κάποιος «γράφει άσχημα». Οπως συμπληρώνει ο κ. Πατώκος, «υπάρχει κάθε καλή διάθεση και υπομονή ώστε να μην αδικηθεί κανένας. Αν όμως μια λέξη δεν μπορεί να διαβαστεί ή ένα ολόκληρο απόσπασμα μοιάζει περισσότερο με κώδικα παρά με κείμενο, τότε το ζήτημα παύει να είναι αισθητικό και γίνεται ουσιαστικό, και εκεί δεν υπάρχει άλλη επιλογή».

Βαθμοί, λοιπόν, μπορούν να αφαιρεθούν όταν ένα γραπτό, παρά την προσπάθεια διορθωτών και συντονιστών, δεν μπορεί να διαβαστεί. Αντίστοιχα, βαθμοί μπορούν να χαθούν ακόμη και από «τεχνικά προβλήματα», ιδιαίτερα στο μάθημα της Εκθεσης. Ενα σημαντικό στοιχείο, το οποίο μάλιστα παρατηρείται όλο και πιο συχνά, είναι η μη παραγραφοποίηση.

Οι μαθητές δηλαδή φαίνεται να χάνουν όλο και περισσότερο την αίσθηση της δομής και της οργάνωσης του λόγου τους. «Δεν υπάρχει συνοχή και σωστή διάρθρωση, παραδίδουν ένα γραπτό που αρχίζει και τελειώνει χωρίς το απαραίτητο κενό πριν από μια νέα παράγραφο. Αυτά όμως είναι βασικές γνώσεις» υπογραμμίζει η Μαρίνα, τονίζοντας ότι ακόμη και τέτοιες φαινομενικά μικρές αδυναμίες μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη βαθμολογία.

Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό αναλυτή Γιώργο Χατζητέγα, «διαπιστώνεται πλέον ολοένα και συχνότερα έντονη επιδείνωση στον γραφικό χαρακτήρα των μαθητών ως αποτέλεσμα της ιδιαίτερα περιορισμένης εξάσκησης στη χειρόγραφη αποτύπωση. Γραπτά δυσανάγνωστα δυσχεραίνουν το έργο των βαθμολογητών στις πανελλαδικές εξετάσεις και αναπόφευκτα επηρεάζουν αρνητικά την αξιολόγησή τους. Οι διαγωνιζόμενοι πρέπει να αντιληφθούν ότι η καθαρότητα και η ευκρίνεια αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα στη διόρθωση ενός ανώνυμου για τους διορθωτές γραπτού όπως είναι αυτό των Πανελλαδικών».

Η γραφή ανά τον κόσμο


Προβληματισμός για το θέμα υπάρχει σε πολλές χώρες της ΕΕ. Οι περισσότεροι μαθητές και μαθήτριες στη Γερμανία δεν μπορούν να γράψουν καλά. Στη Σουηδία επίσης σχολεία επιστρέφουν στο παραδοσιακό στιλό και χαρτί καθώς διαπιστώθηκε ότι νέοι που ακολουθούσαν πιο «ψηφιακούς δρόμους» παρουσίασαν τελικά σημαντικά μαθησιακά προβλήματα. Στη Φινλανδία, που είχε δώσει έμφαση στον ψηφιακό γραμματισμό, επίσης υπάρχει μια τάση «επιστροφής» στη διδασκαλία της καλλιγραφίας.

Πίσω στην Ελλάδα, όμως, η τελική δοκιμασία παραμένει ίδια. Ανάμεσα στις πιο κρίσιμες ώρες, στιλό, λευκές σελίδες και απόλυτη ησυχία, οι μαθητές καλούνται να γράψουν ευανάγνωστα υπό συνθήκες πίεσης και άγχους. Και στο τέλος ένας βαθμολογητής που προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει όχι μόνο το περιεχόμενο, αλλά και τη βιασύνη μιας ολόκληρης γενιάς πάνω στο χαρτί.

Ισως τελικά να υπάρχει κάτι βαθιά αντιφατικό σε όλο αυτό. Μια γενιά που μεγαλώνει μπροστά σε οθόνες, που επικοινωνεί, σκέφτεται και εκφράζεται καθημερινά μέσα από πληκτρολόγια καλείται στις πιο καθοριστικές εξετάσεις να επιστρέψει αποκλειστικά στο χαρτί και στο χειρόγραφο. Και τότε το ζητούμενο δεν είναι μόνο η γνώση, αλλά και η ταχύτητα του χεριού, η αντοχή και η ευκρίνεια των γραμμάτων.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν οι μαθητές και μαθήτριες μπορούν να προσαρμοστούν σε αυτό το σύστημα, αλλά αν το ίδιο το σύστημα έχει προσαρμοστεί στη δική τους πραγματικότητα.

Πηγή:

https://www.tovima.gr/print/society/oi-neoi-ksexasan-na-grafoun/#goog_rewarded






Αγαπημένα Αδίδακτα Κείμενα από την Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα!

 



Πηγή:

https://www.greek-language.gr/greekLang/index.html




Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026

Οι Μορίες Ελιές

  Οι Μορίες Ελιές


Οι «Μορίες » Ελιές των Αθηνών

Η Ελιά που κατά τον Mύθο (Σταύρου, 2001) φυτεύτηκε από την Αθηνά στην Ακρόπολη, ονομαζόταν «Μορία Ελαία» και θεωρούνταν σαν η πρώτη ήμερη Ελιά που υπήρχε στην Αθήνα και σε όλο τον κόσμο.

Από την ιερή ελιά της Ακρόπολης, κατά τους θρύλους, δημιουργήθηκαν οι δώδεκα ελιές της Ακαδημίας που αντιστοιχούσαν, όπως λέγεται, στις δώδεκα πύλες της και από αυτές δημιουργήθηκε μετά ολόκληρο το ιερό Δάσος των Αθηνών. Όλα τα ιερά της Αθηνάς είχαν ιερές (Μορίες) ελιές και αρκετά από αυτά περικυκλωνόταν από ελαιώνες ολόκληρους. Προστάτης των ιερών (μορίων) ελαιών θεωρείτο o Δίας γιαυτό και υπήρχε άγαλμα του «Μορίου Διός» μέσα στον σηκό στην Ακρόπολη


Προέλευση της ονομασίας «Μορίαι»

Για την προέλευση της ονομασίας «Μορίαι» των ιερών δέντρων, αναφέρονται διάφορες εκδοχές. 

Σύμφωνα με μια εκδοχή (Ψιλάκης, 1999) η ονομασία μπορεί να οφείλεται στο ότι πιστευόταν ότι οι ελιές αυτές ήταν «μεμορημέναι …ως αποκοπείσαι η πολλαπλασιασθείσαι εκ της πρώτης και αρχεγόνου ελαίας».

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή (Σταματοπούλου,2003) η ονομασία «Μορίαι» αποδόθηκε στα δέντρα, λόγω του θανάτου (μόρου) του Αλιρρόθιου, γιου του Ποσειδώνα, που αποφάσισε με προτροπή του πατέρα του να κόψει τις ιερές ελιές, που είχαν προέλθει από την πρώτη ελιά, γιατί εξαιτίας της έχασε την πατρότητα της Αθήνας. Όταν όμως ο Αλιρρόθιος, κατά την παράδοση, ύψωσε τον πέλεκυ για να κόψει τις ιερές ελιές, αυτός έπεσε και τον χτύπησε θανάσιμα. Γιαυτό οι ιερές ελιές που προκάλεσαν τον θάνατό του (μόρο) ονομάστηκαν Μορίαι.

Πάντως τα σημερινά δεδομένα συνηγορούν ότι η ονομασία «Μορία» μάλλον προέρχεται από την λέξη μόριο που σημαίνει τμήμα, τεμάχιο. Κι αυτό γιατί η ελιά της Ακρόπολης (ανεξάρτητα του πως βρέθηκε εκεί) σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες ήταν ήμερη και είναι φανερό ότι οι άνθρωποι της εποχής θα ήθελαν να αποκτήσουν και άλλα δέντρα όμοια με αυτή. Αυτό όμως δεν μπορούσε να γίνει, σύμφωνα με όσα σήμερα είναι επιστημονικώς γνωστά, παρά μόνο με την χρήση κάποιου τμήματος (μορίου) από τα σωματικά κύτταρα του δέντρου. Το τμήμα αυτό μπορεί να ήταν ανάλογα με τις τότε γνώσεις πολλαπλασιασμού ένα απλό μάτι η ένα βλαστός (εμβόλιο) με το οποίο μπορούσε να εμβολιαστεί κάποιο άλλο άγριο δέντρο, ένας γόγγρος (τεμάχιο) η μια παραφυάδα από την βάση του δέντρου, η ένα μόσχευμα (τεμάχιο από ένα κλώνο του δέντρου) το οποίο μπορούσε να φυτευτεί και να δώσει ένα νέο δέντρο.

 

Νομική προστασία των «Μοριών»

Οι Μορίες ελιές αρχικά ήταν συγκεντρωμένες στην Ακαδημία όπου υπήρχε το ιερό άλσος. Αργότερα όμως καταγράφηκαν ως Μορίες όλες οι παλιές ελιές της Αττικής και υπήρχε ειδική νομοθεσία για την προστασία τους αλλά και κανόνες για την καλλιέργεια τους.

Ο Αριστοτέλης μας πληροφορεί σχετικά με την διατήρηση, τον τρόπο συγκομιδής και την διάθεση του ελαιόλαδου των Μοριών. Ο ιδιοκτήτες των ιερών δέντρων ήταν υποχρεωμένοι να τα προστατεύουν, να μην καλλιεργούν γύρω από αυτά και να διατηρούν τον ξύλινο φράκτη προστασίας τους που ονομαζόταν «σηκός». Υπήρχαν ειδικοί «επιγνώστες» για τον έλεγχο της καλής τους κατάστασης. Καταστροφή κάποιου δένδρου θεωρείτο πράξη της οποίας ο υπαίτιος «εζημιούτο θανάτω». Οι ιδιοκτήτες ιερών δένδρων υποχρεωνόταν να διατηρούν ακόμα και τους κορμούς τους όταν από κάποια αιτία ξεραινόταν γιατί υπήρχε το ενδεχόμενο της αναβλάστησης τους.

 

Οι «Μορίες στον Αθλητισμό

Το λάδι που παραγόταν από τις «Μορίες» ελιές παραδιδόταν στους «Ταμίες» της Ακρόπολης οι οποίοι το φύλαγαν για να το μοιράσουν κατά τα Παναθήναια στους Αθλητές για να αλείψουν τα σώματα τους, η στους «αθλοθέτες» που έδιδαν αμφορείς γεμάτους με ελαιόλαδο στους νικητές των Παναθηναϊκών αγώνων.

Μέχρι το 390 π.χ. , σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η Πόλη παραχωρούσε το δικαίωμα της συλλογής των Μοριών στους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι είχαν υποχρέωση να αποδίδουν μια συγκεκριμένη ποσότητα λαδιού για κάθε δέντρο τον χρόνο. Αργότερα όμως η Πόλη ανέθετε την συγκομιδή των Μοριών σε ένα σημαντικό Δημόσιο άρχοντα που ονομαζόταν «Επώνυμος» γιατί αυτός θα έδιδε το όνομα του στο έτος που θα βρισκόταν στην εξουσία. Οι ιδιοκτήτες των Μοριών ήταν υποχρεωμένοι να δώσουν στον «Επώνυμο» μια ποσότητα ίση προς «τρία ημικοτύλια από του στελέχους έκάστου» ποσοτητα που ισοδυναμούσε με μισό λίτρο από κάθε δέντρο.

 

Πηγή:

https://polelia.sedik.gr/mories.html



Θέματα Αρχαία Ελληνικά - Πανελλαδικές 3/6/2026

Πανελλαδικές 2026!
Τα σημερινά θέματα - Αρχαία Ελληνικά!
ΚΑΙ ΠΑΛΙ πέσαμε μέσα!
Ενότητα 13 - Ηθικά Νικομάχεια!












 

Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Άρπα κόλλα

 "Άρπα κόλλα"



Η χώρα που έκανε modus vivendi το "άρπα κόλλα"!


Πρόχειρες δουλειές πάντα! Μερεμέτια... Το στοιχείο μας! 

Γιατί να το "βασανίσουμε"; Αφού κάποιος άλλος το έχει "λύσει" πριν από εμάς για εμάς! Μπορούμε να το βρούμε έτοιμο, να το οικειοποιηθούμε! Γιατί να αναφέρουμε τις πηγές μας; Αχρείαστο... Θα κλέψει κάτι απ' τη δόξα μας! Ούτε κατά διάνοια... (Είναι παράνομο; Άντε καλέ... Ακόμα εκεί έμεινες εσύ;)

Στις μεταξύ μας συζητήσεις διυλίζουμε τον κώνωπα. Πώς θα φανεί αλλιώς η τρανή επιστημοσύνη μας; Το ότι απέχουμε πόρρω από την πραγματικότητα; Δε γεννάται λόγος... (Τι λες;; Στρουθοκαμηλίζουμε;; Άντε καλέ... Μη λες τέτοια... Και πού τα 'μαθες εσύ αυτά, για να 'χουμε καλό ρώτημα;)

Τα παιδιά, από την μία, ζούνε σ' ένα παράλληλο σύμπαν, στον δικό τους πλανήτη! Αποκομμένα εντελώς από τον βάρβαρο ετούτο κόσμο... (Άδικο έχουν; Καλά κάνουν! Έχει χαθεί πανθομολογουμένως η επικοινωνία μεταξύ μας...)

Εμείς, από την άλλη, σαν να ζούμε στα νησιά των μακάρων, σκαλίζουμε το χ ζητούμενο και την τάδε εκφώνηση, για να δείξουμε τις ανώτερες γνώσεις μας, τη στιγμή που η πλειοψηφία των μαθητών αδυνατεί να αναγνώσει ένα απλό νεοελληνικό κείμενο... Πόσο μάλλον να το κατανοήσει! (Λεπτομέρειες θα μου πεις, αλλά εκεί ακριβώς κρύβεται όλη η ΟΥΣΙΑ!)

Βρήκαμε, ωστόσο, την πανάκεια... Μη φωνάζεις και μη διαμαρτύρεσαι! Άκου που σου λέω! Καινούρια βιβλία! Ω ναι! (Τι άλλαξε πάλι κι αλλάζουν τα βιβλία μας; Άλλαξε το επίπεδο των μαθητών; Ή θα το αλλάξουμε εμείς αυτό με τα νέα μας βιβλία; Άλλαξε πάλι ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς...)

Πονάνε οι αλήθειες, το ξέρω. Αλλά οφείλουν να λέγονται! Και μιλάω απλά, γιατί έχω το κουσούρι να θέλω να γίνομαι πάντοτε κατανοητή στους πάντες. Τι έγινε όμως; Γιατί όλοι  μιλάνε αλλά κανείς δεν καταλαβαίνει κανέναν; Μήπως στην τελική τα παιδιά μιμούνται  εμάς, που δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε ούτε στα βασικά μεταξύ μας;!

Σημασία δεν έχει να δώσεις σε έναν νέο που δεν πολέμησε ποτέ το αρτιότερο όπλο για να κερδίσει στη μάχη, τη στιγμή που δεν έχει σημαδέψει ποτέ στη ζωή του, ούτε καν με σφεντόνα. Τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά και καταστροφικά. Αυτοκαταστροφικά για την ακρίβεια... Βατερλό! Πώς θα του παρουσιάσεις το πολλαπλό βιβλίο τη στιγμή που επείγει να το κάνουμε να επιστρέψει πίσω και να αγαπήσει το ΑΠΛΟ βιβλίο, να αποσυνδεθεί από κάθε κινητή συσκευή, μπας και βρει ξανά τον ίδιο τον εαυτό του;! (Όπως κι εμείς άλλωστε. Ας μη γελιόμαστε.)

Δεν έχουμε ανάγκη από νέα βιβλία! Έχουμε ανάγκη από νέα παιδεία! Αληθινή ΠΑΙΔΕΙΑ! Από συνεννόηση! Από νουν συνετό! Σκοπός δεν είναι να περνάνε τα παιδιά στη Φιλολογία με 10, αρκεί να έχουμε να δηλώνουμε εισακτέους και μελλοντικούς υποψηφίους, που θα τα σκάνε γερά για μεταπτυχιακά, διδακτορικά, άπειρες επιμορφώσεις, μέχρι να γίνουν ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ(!) κάποια στιγμή κατάλληλοι και ικανοί να διδάξουν!

Λυπάμαι για το χάλι και την κατάντια αυτής της χώρας... Της χώρας ΜΑΣ, που γέννησε το φως, τη σύνεση, τη λογική και τη φιλοσοφία ! Θα με επιβεβαιώσουν, δυστυχώς, οι βαθμολογίες ξανά των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων... Ήγγκικεν η ώρα!

Και δεν είναι στραβός ο γυαλός. Μαντέψτε! Εμείς στραβά αρμενίζουμε χρόοοονια τώρα... Με μόνιμα θύματα πάντοτε τα παιδιά! Κι εμάς μετά, τους ταλαίπωρους εκπαιδευτικούς, να τρέχουμε από πίσω κι ασθματικά να παρακολουθούμε τα γεγονότα...


Υ.Γ.  Μια σημαντική διευκρίνιση... Δεν είναι κακό να βγαίνουν νέα βιβλία! Μην παρερμηνευθώ. Πολλές φορές είναι καλύτερα από τα προηγούμενα και αξίζει να ανανεώνονται... Όπως, για παράδειγμα, τα νέα βιβλία των Αρχαίων της Α' Λυκείου που μελέτησα και με ενθουσίασαν! Αλλά... Μέσα σε αυτήν την παραζάλη που ζούμε -ομολογήστε το-  όλοι ψάχνουμε για ένα κατάρτι και για ένα αποκούμπι σταθερό, από όπου θα πιαστούμε και θα είναι το λιμάνι και το καταφύγιό μας...  Θερμή παράκληση, λοιπόν, προς όλους...  Ας αφήσουμε ένα "σύστημα" να διαρκέσει, για να δούμε εάν θα καρποφορήσει... Πολλές φορές δεν φταίει ο παίκτης, ούτε ο διαιτητής. Αλλά οι συνεχόμενες αλλαγές συστημάτων στον αγώνα, που απευθύνονται σε παίκτες τουλάχιστον επιπέδου champions league! Μακάρι να γίνουν όλα τα παιδιά μας πρωταθλητές κι ας αλλάζουν μετά τα συστήματα τακτικότερα...Να γίνουν όμως πρώτα πρωταθλητές! Και να αγαπήσουν το βιβλίο... Βασικό!

Φιλολογική Παιδεία 





Παρασκευή 29 Μαΐου 2026

Θἐματα Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία - Πανελλαδικές 29/5/2026

"Μοναξιά και Τρίτη Ηλικία"

Πανελλαδικές 2026

Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία


Τα θέματα!

Σχολιασμός και ανάλυση θεμάτων live στο Tiktok 12:00 - 14:00 με τον Μανώλη Αδαμίδη από το Φροντιστήριο Προοπτική και το Μαθητικό Σπουδαστήριο Σερρών! Συντονιστείτε!


















Πέμπτη 28 Μαΐου 2026

Παρακλητικός Κανών εἷς τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον διά τήν μαθητιώσαν νεολαίαν

Παρακλητικός Κανών εἷς τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον διά τήν μαθητιώσαν νεολαίαν




Ψαλμός ρμβ΄

Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. Καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου· ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος, καὶ ἡκηδίασεν ἐπ’ ἐμὲ τὸ πνεῦμα μου, ἐν ἐμοὶ ἐταρά-χθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖρας μου· ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου. Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ΄ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μοι, τὸ πρωὶ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ᾗρα τὴν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον· δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου. Τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ· ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου, καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου. Καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλος σού εἰμι.


Ἦχος δ΄

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχος α΄ Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ ὅτι ἀγαθός, ὅτι είς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχος β΄  Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνό-ματι Κυρίου.

Στίχος γ΄  Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.


Ἦχος δ΄ Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ὡς τετοκυῖα τὸν Θεὸν τῶν ἁπάντων ταῖς μητρικαῖς Σου πρὸς αὐτὸν ἱκεσίαις, Θεογεννῆτορ Κόρη Ἀειπάρθενε, χάριν ἐπουράνιον, φωτισμὸν καὶ εἰρήνην, σύνεσιν καὶ φρόνησιν, συμπαθῶς ἀεὶ δίδου, τῇ νεολαίᾳ τῇ πανευλαβῶς, τὴν σὴν αὐτούσῃ ταχεῖαν ἀντίληψιν.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


Τῶν εὐλαβῶς μαθητιώντων Παρθένε, τὰς διανοίας καὶ τὸν νοῦ καὶ καρδίαν, πρὸς τὴν παιδείαν πτέρωσον τὴν κρείττονα, τούτους ἀποτρέπουσα, ἐννοιῶν τῶν ματαίων, ὡς ἄν μαθητεύσωσι, ἐν σπουδῇ καὶ ἀγάπῃ, καὶ τοῦ Σωτῆρος δοῦλοι ἐκλεκτοί, ἀναφανῶσι, σοφίας τοῖς δόγμασι.



Ψαλμός ν΄

Ελέησόν με, ὁ Θεός κατὰ τὸ μέγα ἔλεος σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διὰ παντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην· ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου, καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί ὀ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀπορρίψης με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τὴν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιῶν, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Ἦχος πλ. δ΄


Ὠδὴ α΄ Ὑγρὰν διοδεύσας.

«Σὺ εἶ Ἄχραντε μαθητῶν μήτηρ. Γερασίμου»

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Σοφίας τεκοῦσα τὸν χορηγόν, σοφίας τῷ φέγγει, τὰς καρδίας τῶν μαθητῶν, ὀδήγει πρὸς κτῆσιν τῶν ἀρίστων, Θεογεννῆτορ Παρθένε Πανάμωμε.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.


Ὑψόθεν ἐπίνευσον συμπαθῶς, ἐπὶ τὰς δεήσεις Θεοτόκε τῶν μαθητῶν, καὶ δίδου αὐτοῖς πνεῦμα ἀνδρείας, καὶ ταπεινώσεως Κόρη τῆς κρείττονος.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἐπίχεε Κόρη τοῖς μαθηταῖς, τῆς Σῆς βοηθείας, τὸν σωτήριον γλυκασμόν, ὡς ἄν τὸν ἰὸν τῆς ἁμαρτίας, μετὰ σπουδῆς ἀποκρούωσιν Δέσποινα.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἰσχὺν κατὰ πάσης ἐπιβουλῆς, τῇ μαθητιώσῆ, νεολαίᾳ τοῦ δυσμενοῦς, χορήγει ὡς ἄν τῶν παιδευμάτων, τῶν ἱερῶν Θεοτόκε μεθέξωσι.



Ὠδὴ γ΄ 
Οὐρανίας ἁψῖδος.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ἀθυμίας καὶ λύπης, καὶ πονηρῶν σκέψεων, φύλαττε ἀτρώτους Παρθένε, τῇ ἀντιλήψει Σου, τῶν μαθητῶν τὸν χορόν, ὠς ἄν καλῶς παιδευθῶσι, καὶ τύποι γενήσωνται, βίου χρηστότητος.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Χάριν ἄφθονον δίδου, καὶ φωτισμὸν Ἀχραντε, ζῆλον καὶ πολλὴν προθυμίαν, πρὸς τὰ μαθήματα, τοῖς μαθητεύουσιν, ἐν τῇ Σχολῇ ταύτῃ Κόρη, βίου καθαρότητι, τούτους τειχίζουσα.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Ῥαντισμῷ Θεοτόκε, τῆς σῆς πολλῆς χάριτος, σβέσον τῶν παθῶν δεινὴν φλόγα, ἐκ τῶν ψυχῶν ἡμῶν· ἰδοὺ γὰρ Δέσποινα, ὡς ταπεινά Σου τεκνία, πίστει καταφεύγομεν, τῇ προστασίᾳ Σου.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἀκηδίας τὸ νέφος, τὸ χαλεπὸν σκέδασον, καὶ ἀπιμελῶς μαθητεύειν, ἡμᾶς ἀνίσχυσον, σπουδῇ τῇ κρείττονι, πρὸς τὰς καλὰς ἐπιδόσεις, τῆς ἐνθέου γνώσεως, Παρθένε Ἄχραντε.


Διάσωσον, τῶν μαθητῶν τὴν χορείαν Θεοκυῆτορ, ἀπὸ πάσης ἀπιβουλῆς τοῦ ἀλάστορος, τούτοις παρέχουσα σύνεσιν καὶ ἀγάπην.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμεβείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἀμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.


Κάθισμα. Ἦχος β΄ Πρεσβεία θερμή.

Ὡς Μήτηρ Χριστοῦ, καὶ συμπαθείας πέλαγος, Παρθένε Ἁγνή, τῶν μαθητῶν τὸν ὄμιλον, ὁδήγει τῇ Σῇ χάριτι, πρὸς τὴν κτῆσιν παιδείας τῆς κρείττονος, διὰ ζωῆς καθαρᾶς καὶ σεμνῆς, ὡς ἄν καταστῶσι πᾶσι χρήσιμοι.


Ὠδὴ δ΄ Εἰσακήκοα, Κύριε.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Νοῦν ἐγρήγορον δώρησαι, τῇ μαθητιώσῃ Κόρη νεότητι, καὶ σοφὸν ἐν πᾶσι φρόνημα, τούτους τῶν χειρόνων ἀπαλλάττουσα.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Τῇ θερμῇ ἀντιλήψει Σου, ἀκαθάρτου βίου πόρρῳ συντήρησον, Θεοτόκε Ἀειπάρθενε, τὴν μαθητιῶσαν νεολαίαν Σου.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἐνταλμάτων τοῦ Κτίσαντος, πληρωτὰς ἐν βίου σεμνοῦ χρηστότητι, μαθητῶν δεῖξον τὸ σύστημα, τῇ Σῇ προστασίᾳ, Μητροπάρθενε.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Μαθητῶν πιστῶν πέλουσα, μήτηρ Θεοτόκε Χριστὸν κυήσασα, μητρικῶς τούτους περίεπε, ἀπὸ τῶν σκανδάλων τοῦ ἀλάστορος.


Ὠδὴ ε΄ Φώτισον ἡμᾶς.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ἄθλησιν ζωῆς, ἐναρέτου ἐνδυνάμωσον, Θεοτόκε τὸν χορὸν τῶν μαθητῶν, διανύειν καὶ τυχεῖν θείας χρηστότητος.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Θεῖον φωτισμόν, ἐπιμέλειαν καὶ σύνεσιν, καὶ ἀγάπην πρὸς τὴν πρόοδον Ἁγνή, μαθηταῖς τοῖς εὐσεβέσιν ἀεὶ πάρεχε.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἡ σὴ ἀρωγή, νεολαίαν τὴν θεόφρονα, λυτρωσάσθω ψυχοφθόρων λογισμῶν, ὁδηγούντων Θεοτόκε πρὸς ἀπώλειαν.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Τήρησον Ἁγνή, καθαροὺς πάσης σπιλώσεως, καὶ ἐκτόπων συστροφῶν καὶ ἐπαφῶν, τοὺς πιστούς Σου μαθητὰς Θεογεννήτρια.


Ὠδὴ στ΄ Τὴν δέησην ἐκχεῶ.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ὡς οὖσα, Χριστοῦ φιλεύσπλαγχνος Μήτηρ, μητρικῶς τοὺς μαθητὰς ὡς υἱούς Σου, σκέπε Ἁγνὴ τῶν βελῶν τοῦ Βελίαρ, καὶ λογισμῶν ἀκαθάρτων ἀπάλλαττε, καὶ δίδου τούτοις προκοπήν, εὐοδοῦσαι Παρθένε τοῖς κρείττοσι.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ναμάτων, ζωοποιῶν Θεοτόκε, μαθητῶν τῶν εὐσεβῶν τὰς καρδίας, πλήρου τῇ Σῇ ἀρωγῇ ἀοράτῶς, ὡς ἄν καρπὸν μαθητείας καὶ πίστεως, πολιτείας ἀκραιφνοῦς, τῷ Δεσπότη τῶν ὅλων προσάγωσι.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Ματαίων, ἀπάσχολήσεων Κόρη, ἀνωτέρας τὰς ἐννοίας συντήρει, τῶν εὐσεβῶν καὶ ἐν φόβῳ, καὶ εὐσεβείᾳ καλῶς άναστρέφεσθαι, δίδου αὐτοῖς διὰ παντός, ἀγαθὸν λογισμόν τε καὶ δύναμιν.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἡνίκα, ἀποχωρήσωμεν Κόρη, μαθημάτων καὶ σοφῶν παιδευμάτων, ἀρετῇ διανύειν τὸν βίον, καὶ πάσῃ εὐσεβείαᾳ καὶ σεμνότητι, δύναμιν δίδου καὶ ἰσχύν, Θεοτόκε ἡμῖν τοῖς οἰκέταις Σου.


Διάσωσον, τῶν μαθητῶν τὴν χορείαν Θεοκυῆτορ, ἀπὸ πάσης ἀπιβουλῆς τοῦ ἀλάστορος, τούτοις παρέχουσα σύνεσιν καὶ ἀγάπην.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παρρησίαν.


Κοντάκιον. Ἦχος β΄ Τοῖς τῶν αἰμάτων.

Τῇ προστασίᾳ Σου Κόρη προστρέχουσα, ἡ εὐσεβὴς νεολαία κραυγάζει Σοι· Τὸν νοῦ ἡμῶν φώτισον Ἄχραντε, τοῦ συνιέναι τὴν γνῶσιν τὴν κρείττονα, ὡς ἄν τῷ Κυρίῳ δουλεύσωμεν.


Προκείμενον. Ἦχος δ΄

Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ.(β΄)

Στίχος·
Ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου,καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεύς τοῦ κάλλους σου.

Τοῦ ὀνόματός σου μνησθήσομαι, ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ.

Εὐαγγέλιον
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
(Κεφ. α΄ 39-49,56)

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἀναστᾶσα Μαριὰμ ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς εἰς πόλιν Ἰούδα, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ. Καὶ ἐγένετο, ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς· καὶ ἐπλήσθῃ Πνεύματος ἁγίου ἡ Έλισάβετ καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου. Καὶ πόθεν μοι τοῦτο ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου προς με; Ἰδοὺ γάρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μου. Καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου. Καὶ εἶπε Μαριάμ· Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου· ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. Ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί· ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατὸς καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ. Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡσεὶ μῆνας τρεῖς καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.


Ἦχος β΄

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἰῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα, Τριὰς ἡ ἐν Μονάδι, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς ἀιῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν

Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεβείαις ἐλεήμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.


Ἦχος β΄ Ὅλην άποθέμενοι.

Στίχος· Ἐλέησόν με, ὁ Θεός κατὰ τὸ μέγα ἔλεος σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.

Δίδου ἡμῖν Δέσποινα, τοῖς ταπεινοῖς σου τεκνίοις, φωτισμὸν οὐράνιον, καὶ φόβον σωτήριον δυσωποῦμεν σε, πειθαρχεῖν πάντοτε, ἐν πολλῇ συνέσει, διδασκάλων ἐν τοῖς ῥήμασιν, ἴνα κτησώμεθα, γνώσεως ἁπάσης τὸ πλήρωμα, τῆς θείας καὶ τῆς θύραθεν, τῇ ἐπισκοπῇ Σου Πανύμνητε· Σὺ ρὰρ εἶ προστάτις, ἡμῶν καὶ ὁδηγὸς καὶ φωτισμός, καὶ τὴν Σὴν χάριν κηρύττομεν, διὰ Σοῦ σωζόμενοι.


Ὠδὴ ζ΄ Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Τοῖς μαθήμασι Κόρη, ἐν σπουδῇ προσανέχειν ἡμᾶς ἐνίσχυσον, καὶ πάσης ἀποκλκίνειν, ἀπατηλῆς ἐννοίας, εἰρωνείας τε χείρονος, καὶ ἐν ἀγάπῃ πολλῇ, άνέχεσθαι ἀλλήλων.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ἡλιόμορφε Κόρη, μαθητῶν προστασία τῶν πεποιθότων Σοι, ἐκ πάσης ἐπηρείας, καὶ φθόνου καὶ κακίας, ἀσινεῖς φύλαττε, διατελεῖν εὐσεβῶς, ἡμῶν τὴν μαθητείαν.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Ῥημάτων ἐκ χειλέων, τῶν σοφῶν διδασκάλων πᾶσαν ἀνάπτυξιν, ἐκδέχεσθαι προθύμως, πρὸς γνῶσιν τῶν κρειττόνων, καταξίωσον Δέσποινα, τὰς διανοίας ἡμῶν, τῶν πίστει Σε ὑμνούντων.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Γνῶσιν πᾶσαν πλουτίσαι, ἱρῶν μαθημάτων Παρθένε φώτισον, ἡμῶν τὰς διανοίας, τῶν αὐλαβῶς φοιτώντων, τῇ Σχολῇ ταύτῃ Ἄχραντε, ἵνα Χριστῳ τῷ Θεῷ δουλεύσωσιν ἀμέμπτως.


Ὠδὴ η΄ Τὸν Βασιλέα.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ἐξ ἀμελείας, διχοστασίας τε πάσης, ἀπολύτρωσαι ἡμᾶς Θεογεννῆτορ, ἐν ἐπιμελείᾳ, διδάσκεσθαι τὰ κρείττω.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ῥύπων κακίας, ψιθυρισμοῦ τε καὶ δόλου, κατακρίσεως καὶ γογγυσμοῦ Παρθένε, τὴν μαθητιῶσαν, φύλαττε νεολαίαν.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἄφρονος γνώμης, καὶ πονηρᾶς συνηθείας, ῥύου πάντοτε καὶ ἀγωγῆς έκτρόπου, τὴν μαθητιῶσαν, νεότητα Παρθένε.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Σύνεσιν δίδου, ὡς ἄν χρηστότητα βίου, καὶ σεμνότητα ἐν ἤθεσιν ἀμέμπτοις, οἱ μαθητιῶντες, κτησώμεθα Παρθένε.


Ὠδὴ θ΄ 
Κυρίως Θεοτόκον.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Ἰδοὺ ἐν εὐλαβείᾶ, τῇ σῇ προστασίᾳ οἱ μαθηταὶ ὡς τεκνία Σου σπεύδομεν, ἵνα τῆς Σῆς εὐμοιρήσωμεν Κόρη χάριτος.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.

Μαρία Θεοτόκε, Μῆτερ τοῦ Σωτῆρος, τῇ μητρικῇ Σου εὐνοίᾳ προστάτευε, τῶν μαθητῶν ἀνυμνούντων τὰ μεγαλεῖά Σου.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Οὐράνωσον Παρθένε, τῶν μαθητευόντων, τὰς διανοίας τῇ Σῇ ἀγαθότητι, ἐκ γεηρῶν φρονημάτων τούτους ἀπάγουσα.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ὑφέρποντα δολίως, καθ΄ ἐκάστην Κόρη, τὸν πονηρὸν κατασύντριψον δράκοντα, τὴν νεολαίαν τῆς τούτου μανίας σώζουσα.


καὶ εὐθὺς ὁ χορός συνεχίζει ψάλλων τα Μεγαλυνάρια.

Αξιον ἐστιν, ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σὲ τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον, καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Γοργοϋπηκόου τὴν θαυμαστὴν καὶ σεπτήν εικόνα προσκυνήσωμεν, ἀδελφοί, θαύματα τελοῦσαν καὶ βρύουσαν ἰάσεις καὶ ταύτην μετὰ πόθου κατασπασώμεθα.

Χαίροις τῶν Ἀγγέλων ἡ βασιλίς, καὶ μαθητευόντων, προστασία καὶ ὁδηγός, χαῖρε Θεοτόκε, ἡ τοῦ Σωτῆρος Μήτηρ, καὶ πάντων τῶν ἀνθρώπων, τὸ καταφύγιον.

δε ὡς τεκνία σου συμπαθῶς, μαθητῶν τὸν δῆμον, ἐξαιτούντων πανευλαβῶς, φωτισμὸν Παρθένε, παρὰ τῆς χάριτός Σου, καὶ δίδου τούτοις Κόρη, χάριν καὶ ἔλεος.

Ν
οῦν τοῦ συνιέναι ὡς ἀληθῶς, τὴν τῶν παιδευμάτων, κεκρυμμένην γνῶσιν Ἁγνή, τῇ μαθητιώσῃ, παράσχου νεολαίᾳ, ὡς τὴν πηγὴν τεκοῦσα, τῆς ἀγαθότητος.

ν ἐπιμελείᾳ γνώμῃ θερμῃ, ἡμᾶς μαθητεύειν, καὶ πληροῦσθαι θείου φωτός, Κεχαριτωμένη, ἀξίωσον Παρθένε, τοὺς σπεύδοντας ἐν πίστει, τῇ ἀντιλήψει Σου.

Τῆς σοφίας τέξασα τὴν πηγήν, πάσης άγνωσίας, καὶ ἀγνοίας ψυχοβλαβοῦς, ῥῦσαι Θεοτόκε, ἡμᾶς τὰ Σὰ τεκνία, ὡς ἄν μαθητευθῶμεν, τὰ ἐπουράνια.

Σκέπε ἀπὸ πάσης ἐπιβουλῆς, καὶ πικρῶν σκανδάλων, νεολαίαν Σου τὴν πιστήν, Κεχαριτωμένη, ὑπομονὴν διδοῦσα, αὐτοῖς καὶ θεῖον ζῆλον, πρὸς βίον ἔνθεον.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ ἅγιοι πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.


Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ίσχυρός, Ἅγιος Ἀθανατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (γ΄)

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἑπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἥμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος σου.

Κύριε, ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.

Καὶ νῦν, καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν


Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομα σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημα σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειληματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφὶεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ


Ἦχος β΄
 Ὅτε ἐκ τοῦ ξῦλου.

Τέξασα σοφίας τῆν πηγήν, Κόρη τὸν Χριστὸν ἀπορρήτως, δι’ ἀγαθότητα, συνεσιν καὶ φρόνησιν, δίδου ἑκάστοτε, τῇ πιστῇ νεολαίᾳ Σου, μαθητευομένῃ, ἐν πάσῃ σεμνότητι, καὶ ζήλῳ Ἄχραντε, πάσης ἀμελείας καὶ βλάβης, καὶ ἀναστροφῆς κακοτρόπου, ἡμᾶς ἀπαλλάτουσα δεόμεθα.


Ἦχος πλ.δ΄


Δέσποινα πρόσδεξαι, τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Ἦχος β΄

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.



Θεῖον φωτισμόν, ἐπιμέλειαν και σύνεσιν, και ἀγάπην προς την πρόοδον Ἁγνή, μαθηταῖς τοῖς εὐσεβέσιν ἀεί πάρεχε.

ΠΟΙΗΜΑ: 
ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΜΙΚΡΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΟΥ


Πηγή: