"Άρπα κόλλα"

Η χώρα που έκανε modus vivendi το "άρπα κόλλα"!

Πρόχειρες δουλειές πάντα! Μερεμέτια... Το στοιχείο μας! 

Γιατί να το "βασανίσουμε"; Αφού κάποιος άλλος το έχει "λύσει" πριν από εμάς για εμάς! Μπορούμε να το βρούμε έτοιμο, να το οικειοποιηθούμε! Γιατί να αναφέρουμε τις πηγές μας; Αχρείαστο... Θα κλέψει κάτι απ' τη δόξα μας! Ούτε κατά διάνοια... (Είναι παράνομο; Άντε καλέ... Ακόμα εκεί έμεινες εσύ;)

Στις μεταξύ μας συζητήσεις διυλίζουμε τον κώνωπα. Πώς θα φανεί αλλιώς η τρανή επιστημοσύνη μας; Το ότι απέχουμε πόρρω από την πραγματικότητα; Δε γεννάται λόγος... (Τι λες;; Στρουθοκαμηλίζουμε;; Άντε καλέ... Μη λες τέτοια... Και πού τα 'μαθες εσύ αυτά, για να 'χουμε καλό ρώτημα;)

Τα παιδιά, από την μία, ζούνε σ' ένα παράλληλο σύμπαν, στον δικό τους πλανήτη! Αποκομμένα εντελώς από τον βάρβαρο ετούτο κόσμο... (Άδικο έχουν; Καλά κάνουν! Έχει χαθεί πανθομολογουμένως η επικοινωνία μεταξύ μας...)

Εμείς, από την άλλη, σαν να ζούμε στα νησιά των μακάρων, σκαλίζουμε το χ ζητούμενο και την τάδε εκφώνηση, για να δείξουμε τις ανώτερες γνώσεις μας, τη στιγμή που η πλειοψηφία των μαθητών αδυνατεί να αναγνώσει ένα απλό νεοελληνικό κείμενο... Πόσο μάλλον να το κατανοήσει! (Λεπτομέρειες θα μου πεις, αλλά εκεί ακριβώς κρύβεται όλη η ΟΥΣΙΑ!)

Βρήκαμε, ωστόσο, την πανάκεια... Μη φωνάζεις και μη διαμαρτύρεσαι! Άκου που σου λέω! Καινούρια βιβλία! Ω ναι! (Τι άλλαξε πάλι κι αλλάζουν τα βιβλία μας; Άλλαξε το επίπεδο των μαθητών; Ή θα το αλλάξουμε εμείς αυτό με τα νέα μας βιβλία; Άλλαξε πάλι ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς...)

Πονάνε οι αλήθειες, το ξέρω. Αλλά οφείλουν να λέγονται! Και μιλάω απλά, γιατί έχω το κουσούρι να θέλω να γίνομαι πάντοτε κατανοητή στους πάντες. Τι έγινε όμως; Γιατί όλοι  μιλάνε αλλά κανείς δεν καταλαβαίνει κανέναν; Μήπως στην τελική τα παιδιά μιμούνται  εμάς, που δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε ούτε στα βασικά μεταξύ μας;!

Σημασία δεν έχει να δώσεις σε έναν νέο που δεν πολέμησε ποτέ το αρτιότερο όπλο για να κερδίσει στη μάχη, τη στιγμή που δεν έχει σημαδέψει ποτέ στη ζωή του, ούτε καν με σφεντόνα. Τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά και καταστροφικά. Αυτοκαταστροφικά για την ακρίβεια... Βατερλό! Πώς θα του παρουσιάσεις το πολλαπλό βιβλίο τη στιγμή που επείγει να το κάνουμε να επιστρέψει πίσω και να αγαπήσει το ΑΠΛΟ βιβλίο, να αποσυνδεθεί από κάθε κινητή συσκευή, μπας και βρει ξανά τον ίδιο τον εαυτό του;! (Όπως κι εμείς άλλωστε. Ας μη γελιόμαστε.)

Δεν έχουμε ανάγκη από νέα βιβλία! Έχουμε ανάγκη από νέα παιδεία! Αληθινή ΠΑΙΔΕΙΑ! Από συνεννόηση! Από νουν συνετό! Σκοπός δεν είναι να περνάνε τα παιδιά στη Φιλολογία με 10, αρκεί να έχουμε να δηλώνουμε εισακτέους και μελλοντικούς υποψηφίους, που θα τα σκάνε γερά για μεταπτυχιακά, διδακτορικά, άπειρες επιμορφώσεις, μέχρι να γίνουν ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ(!) κάποια στιγμή κατάλληλοι και ικανοί να διδάξουν!

Λυπάμαι για το χάλι και την κατάντια αυτής της χώρας... Της χώρας ΜΑΣ, που γέννησε το φως, τη σύνεση, τη λογική και τη φιλοσοφία ! Θα με επιβεβαιώσουν, δυστυχώς, οι βαθμολογίες ξανά των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων... Ήγγκικεν η ώρα!

Και δεν είναι στραβός ο γυαλός. Μαντέψτε! Εμείς στραβά αρμενίζουμε χρόοοονια τώρα... Με μόνιμα θύματα πάντοτε τα παιδιά! Κι εμάς μετά, τους ταλαίπωρους εκπαιδευτικούς, να τρέχουμε από πίσω κι ασθματικά να παρακολουθούμε τα γεγονότα...

Υ.Γ.  Μια σημαντική διευκρίνιση... Δεν είναι κακό να βγαίνουν νέα βιβλία! Μην παρερμηνευθώ. Πολλές φορές είναι καλύτερα από τα προηγούμενα και αξίζει να ανανεώνονται... Όπως, για παράδειγμα, τα νέα βιβλία των Αρχαίων της Α' Λυκείου που μελέτησα και με ενθουσίασαν! Αλλά... Μέσα σε αυτήν την παραζάλη που ζούμε -ομολογήστε το-  όλοι ψάχνουμε για ένα κατάρτι και για ένα αποκούμπι σταθερό, από όπου θα πιαστούμε και θα είναι το λιμάνι και το καταφύγιό μας...  Θερμή παράκληση, λοιπόν, προς όλους...  Ας αφήσουμε ένα "σύστημα" να διαρκέσει, για να δούμε εάν θα καρποφορήσει... Πολλές φορές δεν φταίει ο παίκτης, ούτε ο διαιτητής. Αλλά οι συνεχόμενες αλλαγές συστημάτων στον αγώνα, που απευθύνονται σε παίκτες τουλάχιστον επιπέδου champions league! Μακάρι να γίνουν όλα τα παιδιά μας πρωταθλητές κι ας αλλάζουν μετά τα συστήματα τακτικότερα...Να γίνουν όμως πρώτα πρωταθλητές! Και να αγαπήσουν το βιβλίο... Βασικό!

Φιλολογική Παιδεία