Disclaimer
Ωχουυ
Δ θλ ρ μπρο
Πάλι διάβ
Πάλι φροντ
Πάλι οι μεγάλοι ν μη τσιλάρουν ποτέ
Πάλι ασκ γ σπτ
Πρσπθ μ κν studytok αλλά φέιλ
Σκρολ
Πού μυαλό ρ γ διάβ
Δ θλ τπτ
Φορ ρίαλ μπρο
Κάνσελ το σχολείο
Κάνσελ κ οι πανελελέ
Φτάνει ρ μπρο
Βρθκα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τόσο πολύ θέλουν να πάνε πάλι στο σχολείο και να διαβάσουν... (Η πλειοψηφία έστω...)
Από τις επόμενες μέρες θα προσπαθεί πάλι ο καθηγητής να μιλήσει σ’ αυτό το παιδί για αρχαία ελληνική φιλοσοφία, για συνοχή και συνεκτικότητα, για αυτοπάθεια στα λατινικά, για το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα τον καιρό του Νώε και άλλα πολλά…
Αλλά...
1ον) Ποιον θα «αγγίξουν»;
2ον) Ποιος θα τους καταλάβει;
3ον) Ποιον θα τον νοιάξει τελικά να μάθει κάτι;
Scroll στα social media, posts, stories, online games... Μέχρι εκεί... Δεν ενδιαφέρει κάτι άλλο...
Από τις επόμενες ημέρες οι γονείς θα αρχίσουν και πάλι να στραβοκοιτάνε και να θεωρούν πολλές τις ώρες των ιδιαίτερων μαθημάτων και τα δίδακτρα των φροντιστηρίων εξωφρενικά…
Το επίπεδο γλωσσικής έκφρασης των παιδιών τους, ωστόσο, και το σημείο στο οποίο θα πρέπει να το φτάσει ο καθηγητής μέχρι τον Ιούνιο, το «κατοστάρι» που θα πρέπει να τρέξουν καθηγητής και μαθητής αγκαζέ θα μετρήσουν; Θα συνυπολογιστούν αυτά κάπου; Θα προσμετρηθούν;
Θα λύνουν τα ίδια τα παιδιά τις ασκήσεις τους ή θα τα αναλάβει όλα το Chatgpt? (Και τον ψυχολόγο της οικογένειας και τον καθηγητή που είναι και τζάμπα και τον φίλο για συμπαράσταση και τον «ειδικό» σε κάθε περίπτωση…Είχαμε τον περίφημο "ξερολισμό" στην Ελλάδα, ήρθε τώρα και η ΑΙ και «κούμπωσε» άρτια πάνω στην ιδιοσυγκρασία μας… Μια εύκολη και γρήγορη δωρεάν λύση για όλα, για να μην ταλαιπωρηθούμε και πολύ... Αλίμονο...Τώρα αν θα είναι εξακριβωμένη και σωστή η κάθε πληροφορία, αυτό είναι άλλο θέμα που δεν ενδιαφέρει και πολύ...)
Εθελοτυφλούμε όλοι…
Προσποιούμαστε πως όλα είναι ρόδινα στο σπίτι και πως ειδικά τώρα που θα πάνε τα παιδιά στο σχολείο η κατάσταση θα φτιάξει... Θα έρθει η ισορροπία...
Για όλα τα έκτροπα μετά θα ευθύνεται μόνο το σχολείο… Ξεκάθαρα... Και θα απορούμε γιατί φέρθηκε έτσι το δικό μας το παιδί... (Αποκλείεται...)
Για όλα τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα και τους χαμηλούς βαθμούς θα ευθύνεται πάντοτε ο δύστροπος και ανεπαρκής καθηγητής (στο σχολείο, στο ιδιαίτερο, στο φροντιστήριο... Παντού…)
Κι όταν δεν θα έρχεται το ποθούμενο αποτέλεσμα στα διαγωνίσματα θα τρέχουν να γράψουν το παιδί και σε φροντιστήριο πέρα από τα ιδιαίτερα, γιατί πάλι τότε κάτι δεν θα κάνει καλά ο καθηγητής και ποτέ το παιδί ή η ίδια η οικογένεια.... (Για την αγνόηση όλων των συμβουλών και όλων των υποδείξεων των καθηγητών, ούτε λόγος...)
Ειδικά φέτος, με τα παιδιά να είναι τόσο πολύ αποπροσανατολισμένα και ζαλισμένα, με τους γονείς να προσπαθούν να εκτονώσουν την πίεση της καθημερινότητάς τους, τα τραύματα και κάθε απωθημένο τους πάνω στα ίδια τα παιδιά, με την φτώχεια να επικρατεί και το ηθικό τέλμα να βασιλεύει, νομίζω πως τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα από ποτέ για όλους εμάς και οι στόχοι όλων δυσεπίτευκτοι…
Δεν ξέρω αν θα πιάσουν οι ευχές μου για μια καλή σχολική χρονιά, σίγουρα πάντως θα ευχηθώ αυτογνωσία σε όλους μας, αλλαγή νοοτροπίας και στάσης ζωής... Το σημαντικότερο!!!
Δεν γίνεται να νοσεί η οικογένεια και να κρύβει την νόσο κάτω από το χαλί αντί να ψάχνει τρόπους θεραπείας και ίασης...
Δεν γίνεται να απουσιάζει η μάνα από το σπίτι, να παρίσταται μόνο 2,3 ώρες (στην καλύτερη περίπτωση) και να περιμένει από το παιδί της να μελετάει μόνο του, να είναι σε όλα του υπάκουο και σωστό κι ο καθηγητής να οφείλει να το αναθρέφει, να αναπληρώνει όλα τα κενά, να κάνει αυτός τη μάνα, τον ψυχολόγο, τον σύζυγο, τον φίλο και αδερφό στο παιδί... Δεν είναι όλοι αυτοί οι ρόλοι του, αλλά μόνο ένας... Να είναι πρότυπο και παράδειγμα ως χαρακτήρας και να διδάσκει.
Δεν φτιάχτηκαν, επίσης, όλοι για στρατιωτικές σχολές ούτε είναι όλοι για Νομική ή Ιατρική...
Ας χαλαρώσουμε λίγο όλοι κι ας μην υποτιμούμε κανένα άλλο (ειδικά χειρωνακτικό) επάγγελμα, ειδικά στις μέρες μας, που είναι ελάχιστοι και δυσεύρετοι αυτοί οι επαγγελματίες και απείρως καλύτερα αμοιβόμενοι από κάθε άλλο πτυχιούχο που ζει την πλήρη απαξίωση των σπουδών του στην Ελλάδα σήμερα...
ΥΓ 1. Όλα αυτά τα λέω με πόνο ψυχής και με αγάπη, γιατί ακούω καθημερινά τα 9 στα 10 παιδιά να θέλουν να πιάσουν υψηλόβαθμες σχολές και καταλαβαίνω από μια απλή συζήτηση μαζί τους ότι άλλα ποθεί η ψυχούλα τους, άλλα είναι τα έμφυτα ταλέντα τους και σε άλλα μονοπάτια τα οδηγεί, αντιθέτως, η οικογένειά τους...
ΥΓ 2. Σημασία δεν έχει να βγει άλλος ένας άνεργος και δυστυχισμένος πτυχιούχος, αλλά ένας ευτυχισμένος άνθρωπος με σεβασμό στους συνανθρώπους του, με αγάπη και με αξίες στη ζωή, που θα βοηθήσει ουσιαστικά την κοινωνία μας!
Καλή σχολική χρονιά, λοιπόν, θα ευχηθώ εγώ με σύνεση, επίγνωση των ρόλων μας και άψογη συνεργασία μεταξύ όλων!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου