👉Ένα κριτήριο τόσο ξεχωριστό, τόσο ευαίσθητο, τόσο ιδιαίτερο, τόσο "φρέσκο"που το αγάπησα αμέσως, με την πρώτη κιόλας ανάγνωση και θέλησα αυτοστιγμεί να το κοινοποιήσω σε όλους σας! Συγχαρητήρια στον εξαιρετικό και πολυγραφότατο συνάδελφο κ. Πολύβιο Πρόδρομο για την τόσο προσεγμένη του δουλειά και την μοναδική οπτική του στα πράγματα! Σας ευχαριστούμε πολύ! Να είστε καλά! 😊
Κριτήριο Προσομοίωσης στη Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία!Προετοιμασία για τις Πανελλαδικές εξετάσεις!
Θέμα: "Το γράψιμο με το χέρι!"
Κείμενο 1
"Το γράψιμο με το χέρι χάνεται και μαζί του ο γραφικός χαρακτήρας μας"
Το πιο κάτω (συντομευμένο και διασκευασμένο) άρθρο δημοσιεύθηκε στο lifo.gr και γράφτηκε από την The LiFO team με στοιχεία από The Guardian, στις 12.2.25.
Ο γραφικός χαρακτήρας εξαφανίζεται. Στις ΗΠΑ δεν απαιτείται πλέον από τους μαθητές κανένα στοιχείο καλλιγραφίας και το ίδιο ισχύει και στο εκπαιδευτικό σύστημα πολλών ευρωπαϊκών χωρών ενώ μια πρόσφατη έρευνα υποστήριζε ότι πάνω από το 33% των μαθητών δυσκολεύονται να επιτύχουν επάρκεια στη βασική γραφή, στην ικανότητα δηλαδή να γράφουν με στοιχειωδώς ευανάγνωστο τρόπο τα γράμματα του αλφαβήτου (τόσο σε κεφαλαία όσο και σε πεζά γράμματα).
Αλλά οι μαθητές δεν είναι οι μόνοι που δεν μπορούν πλέον να γράψουν ή να διαβάσουν το γράψιμο με το χέρι. Όλο και λιγότεροι από εμάς βάζουμε το στυλό στο χαρτί για να καταγράψουμε τις σκέψεις μας, να αλληλογραφήσουμε με τους φίλους μας ή ακόμη και για να γράψουμε μια λίστα με ψώνια. Με το ζόρι μπορούμε να γράψουμε –δυσανάγνωστα– το όνομά μας, αλλά κι αυτή ακόμα η δεξιότητα ατροφεί καθώς βασιζόμαστε αποκλειστικά στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή ή του smartphone.
Τι σημαίνει το να ζούμε χωρίς γράψιμο με το χέρι, χωρίς γραφικό χαρακτήρα; Η δεξιότητα αυτή έχει υποβαθμιστεί σταδιακά και πολλοί από εμάς δεν αντιλαμβανόμαστε την απώλειά της μέχρι να μας ζητηθεί να γράψουμε κάτι σ’ ένα χαρτί. Κάποιοι εξακολουθούν να το κάνουν σε ειδικές περιστάσεις (μια συλλυπητήρια επιστολή ίσως ή μια περίτεχνα καλλιγραφημένη πρόσκληση γάμου) ή στις σπάνιες περιπτώσεις που γράφουν μια επιταγή, αλλά εκτός από τους δασκάλους, λίγοι άνθρωποι επιμένουν στη διατήρηση της γραφής στο χέρι στην καθημερινή ζωή.
Χάνουμε όμως κάτι βαθύ όταν εξαφανίζεται ο γραφικός χαρακτήρας. Χάνουμε γνωστικές δεξιότητες και χάνουμε επίσης την ευχαρίστηση της χρήσης των χεριών μας και ενός εργαλείου γραφής σε μια διαδικασία που επί χιλιάδες χρόνια επέτρεπε στους ανθρώπους να κάνουν τις σκέψεις τους ορατές ο ένας στον άλλο. Χάνουμε την αισθητηριακή εμπειρία του μελανιού και του χαρτιού και την οπτική απόλαυση της χειρόγραφης λέξης. Χάνουμε την ικανότητα να διαβάζουμε τα λόγια των νεκρών.
Πλέον είναι πολύ πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας για να πληκτρολογήσουμε ή να «σαρώσουμε» παρά για οτιδήποτε άλλο. Επικοινωνούμε περισσότερο αλλά με λιγότερη σωματική προσπάθεια, ξεχνώντας την τεράστια εξελικτική ιστορία που μας προσάρμοσε στη σωματική έκφραση ως μέσο κατανόησης του κόσμου μας. Αλλά η σαφήνεια του γραφικού χαρακτήρα δεν είναι απλώς ένα βοήθημα για την επικοινωνία.
Με κάποιο σημαντικό τρόπο, το γράψιμο με το χέρι, σε αντίθεση με την ανίχνευση ενός γράμματος στο πληκτρολόγιο ή τη δακτυλογράφησή του, προετοιμάζει τον εγκέφαλο για την εκμάθηση της ανάγνωσης. Με άλλα λόγια, συγκρατούμε καλύτερα τις πληροφορίες όταν γράφουμε με το χέρι, επειδή ο πιο αργός ρυθμός της γραφής μας αναγκάζει να συνοψίζουμε καθώς γράφουμε, σε αντίθεση με τη μεγαλύτερη ταχύτητα της στεγνής καταγραφής σε ένα πληκτρολόγιο. […]
Η επιλογή των εργαλείων μας και ο τρόπος που τα χρησιμοποιούμε διευκολύνουν όχι μόνο τις λειτουργίες του χεριού αλλά και του μυαλού. Οι ενσώματες εμπειρίες μας διαμορφώνουν όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουμε να κάνουμε τις καθημερινές ασχολίες, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τον κόσμο γύρω μας. Κάποιες από τις συνήθειες που εξαφανίζονται, όπως η γραφή με το χέρι και το σχέδιο, μπορεί να μη φαίνονται σημαντικές.
Πρόκειται για ταπεινές δεξιότητες των οποίων τα οφέλη βιώνονται ιδιωτικά, δεν μπορούν εύκολα να αποτιμηθούν σε χρήμα (εκτός από την σπάνια περίπτωση που είναι κανείς επαγγελματίας καλλιγράφος) και η χρήση τους στην καθημερινή ζωή δεν έχει πλέον νόημα για έναν αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων. Ωστόσο, η αθόρυβη εξαφάνιση της γραφής με το χέρι από τη ζωή μας, δείχνει πώς ακριβώς συμβαίνει η εξαφάνιση μιας ολόκληρης εμπειρίας. Οι εμπειρίες σβήνουν σταδιακά και συχνά ανεπαίσθητα, και εκλογικεύουμε την απαξίωσή τους όχι ως απώλεια, αλλά ως άλλο ένα σημάδι προόδου και ανάπτυξης. Όταν σβήνει μια τέτοια δεξιότητα, σβήνει μαζί της και μια ανθρώπινη εμπειρία που απλώνεται σε χιλιετίες.
Κείμενο 2
Άρθρο (συντομευμένο και διασκευασμένο) της Μαρίας Δεδούση που δημοσιεύθηκε στο διαδικτυακό Protagon.gr (1.12.25).
Όταν ξεκινήσαμε, πριν από περίπου έναν μήνα, να βάφουμε την πολυκατοικία στην οποία μένω, το πρώτο που ξηλώθηκε ήταν το γραμματοκιβώτιο. Στη θέση του παραμένει έως σήμερα μια τρύπα, αλλά το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι το ίδιο το κουτί δεν έχει λείψει σε κανέναν· ούτε σε εμάς τους ενοίκους ούτε στον ταχυδρόμο. Τις πολύ σπάνιες φορές που έχει κάτι να αφήσει, το περνάει κάτω από την πόρτα. Ούτε οι λογαριασμοί δεν καταδέχονται πια να έρθουν με το ταχυδρομείο, κι έτσι έχει χαθεί εκείνη η συνήθεια να ανοίγεις σιγά σιγά τον φάκελο για να μη δεις απότομα το ποσό.
Κείμενο 2
"Όσα χάνονται μαζί με τον ταχυδρόμο"
Άρθρο (συντομευμένο και διασκευασμένο) της Μαρίας Δεδούση που δημοσιεύθηκε στο διαδικτυακό Protagon.gr (1.12.25).
Όταν ξεκινήσαμε, πριν από περίπου έναν μήνα, να βάφουμε την πολυκατοικία στην οποία μένω, το πρώτο που ξηλώθηκε ήταν το γραμματοκιβώτιο. Στη θέση του παραμένει έως σήμερα μια τρύπα, αλλά το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι το ίδιο το κουτί δεν έχει λείψει σε κανέναν· ούτε σε εμάς τους ενοίκους ούτε στον ταχυδρόμο. Τις πολύ σπάνιες φορές που έχει κάτι να αφήσει, το περνάει κάτω από την πόρτα. Ούτε οι λογαριασμοί δεν καταδέχονται πια να έρθουν με το ταχυδρομείο, κι έτσι έχει χαθεί εκείνη η συνήθεια να ανοίγεις σιγά σιγά τον φάκελο για να μη δεις απότομα το ποσό.
Τις ημέρες των εορτών τα ταχυδρομεία είχαν πάντα την τιμητική τους· έπρεπε να φροντίσεις «εγκαίρως» (από τον Αύγουστο) να στείλεις τη χριστουγεννιάτικη κάρτα σου, προκειμένου να μη φτάσει το Πάσχα. Σήμερα, αν δεν είσαι τέως βασιλιάς, ένας «ανθρώπινος» βουλευτής ή οδοντίατρος, εξαιρετικά δύσκολα θα μπεις στη διαδικασία να στείλεις κάρτα.
Ένας βασικός λόγος είναι ότι για να στείλεις κάρτα πρέπει να τη γράψεις πρώτα. Και οι περισσότεροι από εμάς, ακόμη και αν υποτίθεται ότι το γράψιμο είναι η δουλειά μας, έχουμε ξεχάσει πώς να το κάνουμε. Το γράψιμο με το χέρι είναι μια δεξιότητα που ταχύτατα χάνεται· για τους νεότερους δεν το συζητώ καν, τους λες «γράψε» και ψάχνουν αυτομάτως το τηλέφωνό τους.[…]
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτε το παράξενο σε όλα αυτά. Λέγεται πρόοδος. Σε πολύ λίγα χρόνια ούτε να πληκτρολογούμε θα ξέρουμε, καθώς όλο και περισσότερο η Τεχνητή Νοημοσύνη σού επιτρέπει να μιλάς απλώς στο μηχάνημα και αυτό να γράφει. Μετά δεν θα χρειάζεται καν να μιλάμε, η ΤΝ θα διαβάζει τη σκέψη μας. Αυτό το τελευταίο δεν είναι απαραίτητα κακό: μιλάμε υπερβολικά πολύ οι άνθρωποι, χωρίς πάντοτε καλό αποτέλεσμα. […]
Το μεγάλο πρόβλημα με τις ψηφιακές επικοινωνίες και δραστηριότητες δεν είναι η αποξένωση, αλλά το γεγονός ότι γινόμαστε όλο και πιο εξαρτημένοι από την τεχνολογία, παραιτούμενοι των φυσικών μας δεξιοτήτων. Και αν, παρ’ ελπίδα, σου «πέσει» το ρεύμα και το ίντερνετ, δεν μπορείς να γράψεις ούτε «Βοήθεια!» σε ένα πανί να το κρεμάσεις απ’ έξω. Ούτε ν’ ανάψεις φωτιά μπορείς, ούτε να φτιάξεις ένα ψευτοφαΐ, ούτε τίποτα. Είσαι τεχνητά ανήμπορος. Η παροχή, δε, του ρεύματος και του ίντερνετ δεν είναι κάτι απόλυτα εγγυημένο σε κάθε συνθήκη.
Θα πείτε ότι με αυτή τη λογική θα έπρεπε να ξέρουμε να κυνηγάμε και το φαΐ μας με τόξα και βέλη. Ας μη φτάνουμε σε υπερβολές, αν και έτσι όπως πάνε τα πράγματα ίσως δεν είναι και τόσο κακή ιδέα. Φανταστείτε, όμως, έναν κόσμο όπου ούτε γράφουμε, ούτε διαβάζουμε (μας κάνει περιλήψεις η ΤΝ), ούτε επικοινωνούμε με φυσικό τρόπο, ούτε τίποτε, και ξαφνικά ένα πρωί η Siri και η Alexa σιωπούν οριστικά. Και μαζί τους όλο το σύστημα.
Κείμενο 3
Το πιο κάτω ποίημα της Κικής Δημουλά περιλαμβάνεται στην ποιητική της συλλογή ««Έρεβος», εκδ. Στιγμή, 1990 (Β΄ έκδοση)
Ο ταχυδρόμος,
σέρνοντας στα βήματά του την ελπίδα μου
μου ’φερε και σήμερα ένα φάκελο
με τη σιωπή σου.
Το όνομά μου γραμμένο απ᾿ έξω με λήθη.
Η διεύθυνσή μου ένας ανύπαρκτος δρόμος.
Όμως ο ταχυδρόμος
τον βρήκε αποσυρμένο στη μορφή μου,
κοιτώντας τα παράθυρα που έσκυβαν μαζί μου,
διαβάζοντας τα χέρια μου
που έπλαθαν κιόλας μια απάντηση.
Θα τον ανοίξω με την καρτερία μου
και θα ξεσηκώσω με τη μελαγχολία μου
τ᾿ άγραφά σου.
Κι αύριο θα σου απαντήσω
στέλνοντάς σου μια φωτογραφία μου.
Στο πέτο θα έχω σπασμένα τριφύλλια,
στο στήθος σκαμμένο
το μενταγιόν της συντριβής.
Και στ᾿ αυτιά μου θα κρεμάσω -συλλογίσου-
τη σιωπή σου.
Α1. Στο Κείμενο 1 τίθεται το ερώτημα: «Τι σημαίνει το να ζούμε χωρίς γράψιμο με το χέρι, χωρίς γραφικό χαρακτήρα;». Να αποδώσετε συνοπτικά σε ένα κείμενο 70–80 λέξεων την απάντηση που δίνουν οι συντάκτες του Κειμένου 1 στο ερώτημα αυτό.
Μονάδες 20
Β1. Να επαληθεύσετε ή να διαψεύσετε, με βάση τα Κείμενα 1 και 2, τις παρακάτω περιόδους λόγου, γράφοντας στο απαντητικό σας φύλλο, δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε περίοδο, τη λέξη Σωστό ή Λάθος (χωρίς αναφορά σε χωρία του κειμένου):
1. Το ρητορικό ερώτημα στην τρίτη παράγραφο του Κειμένου 1 λειτουργεί ως μέσο πειθούς.
2. Η αναφορά στην «ικανότητα να διαβάζουμε τα λόγια των νεκρών» (Κείμενο 1), δηλώνει ότι η απώλεια της χειρόγραφης γραφής μπορεί να δυσκολέψει την πρόσβαση σε κείμενα του παρελθόντος.
3. Το Κείμενο 1, υποστηρίζει ότι η χειρόγραφη γραφή είναι χρήσιμη κυρίως σε «επίσημες» περιστάσεις και γι’ αυτό αρκεί να διατηρείται μόνο εκεί.
4. Στο Κείμενο 2 η λέξη «παραιτούμενοι» (5η παράγραφος) θα μπορούσε να αντικατασταθεί από τη λέξη «απορρίπτοντας» χωρίς να αλλοιωθεί το νόημα.
5. Στο Κείμενο 2, η «πρόοδος» παρουσιάζεται με ουδέτερο τρόπο και αντιμετωπίζεται ως καθαρά θετική εξέλιξη χωρίς επιφυλάξεις.
Μονάδες 15
Β2.α. Ποια είναι η πρόθεση των συντακτών στην 7η παράγραφο του Κειμένου 1 «Η επιλογή των εργαλείων μας … μπορεί να μη φαίνονται σημαντικές.» και πώς το κειμενικό σχήμα με το οποίο επιλέγουν να την αναπτύξουν, εξυπηρετεί την πρόθεσή τους αυτή;
β. Ποιος είναι, κατά τη γνώμη σας, ο σκοπός/πρόθεση της αρθρογράφου στο Κείμενο 2; Να αναφέρετε δύο (2) λεξικογραμματικές επιλογές, με τις οποίες διαμορφώνεται το ύφος του κειμένου, ώστε να υπηρετεί τον σκοπό αυτό, εξηγώντας σύντομα τη λειτουργία καθενός από αυτά.
Μονάδες 10
Β3. Να εντοπίσετε ένα κοινό στοιχείο στις απόψεις που διατυπώνονται στα χωρία: «Αλλά οι μαθητές δεν είναι οι μόνοι … στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή ή του smartphone.» (Κείμενο 1) και «Ένας βασικός λόγος είναι … ψάχνουν αυτομάτως το τηλέφωνό τους.» (Κείμενο 2) (70-80 λέξεις)
Μονάδες 10
1. Το ύφος του Κειμένου 1 χαρακτηρίζεται ως τυπικό / σοβαρό. Να εντοπίσετε δύο (2) στοιχεία του λόγου που επιβεβαιώνουν τον χαρακτηρισμό αυτό και να αιτιολογήσετε τις επιλογές σας παραθέτοντας και τα αντίστοιχα χωρία.
2. Να βρείτε δύο σημεία του Κειμένου 2 όπου ο λόγος είναι ειρωνικός και να δικαιολογήσετε αυτή την επιλογή λαμβάνοντας υπόψη το θέμα και την πρόθεση της συντάκτριας.
3. Να δικαιολογήσετε την επανάληψη της λέξης «χάνουμε» στην 4η παράγραφο του Κειμένου 1, σε σχέση με το θέμα του και την πρόθεση των συγγραφέων.
4. Ποιος θεωρείτε ότι είναι ο λειτουργικός ρόλος του ερωτήματος στην αρχή της 3ης παραγράφου του Κειμένου 1: «Τι σημαίνει το να ζούμε χωρίς γράψιμο με το χέρι, χωρίς γραφικό χαρακτήρα;;» ως προς τη δομή του κειμένου και ως προς το επικοινωνιακό αποτέλεσμα;
Γ1. Γιατί εμφανίζεται μελαγχολικό και πληγωμένο το ποιητικό υποκείμενο (Κείμενο 3) και πώς εκδηλώνει αυτό το συναίσθημα; Να τεκμηριώσετε την απάντησή σας αξιοποιώντας τρεις (3) διαφορετικούς κειμενικούς δείκτες. Πώς κρίνετε τη στάση του ποιητικού υποκειμένου, που παρότι πληγώνεται συνεχίζει να ελπίζει; (150-200 λέξεις)
Μονάδες 15
Δ1. Με βάση τη δική σας εμπειρία από τα σχολικά σας χρόνια, πόσο αποτελεσματικό και χρήσιμο για εσάς ήταν το γράψιμο με το χέρι; Στην καθημερινότητά σου, πώς επιλέγεις να γράφεις, στο χέρι ή στο κινητό/υπολογιστή, και γιατί; Υποθέστε ότι γράφετε ένα κείμενο για τη σχολική ιστοσελίδα. Μπορείτε να αξιοποιήσετε στοιχεία των Κειμένων 1 και 2. (350-400 περίπου λέξεις).
Μονάδες 30
Κείμενο 3
"Γράμμα"
Το πιο κάτω ποίημα της Κικής Δημουλά περιλαμβάνεται στην ποιητική της συλλογή ««Έρεβος», εκδ. Στιγμή, 1990 (Β΄ έκδοση)
Ο ταχυδρόμος,
σέρνοντας στα βήματά του την ελπίδα μου
μου ’φερε και σήμερα ένα φάκελο
με τη σιωπή σου.
Το όνομά μου γραμμένο απ᾿ έξω με λήθη.
Η διεύθυνσή μου ένας ανύπαρκτος δρόμος.
Όμως ο ταχυδρόμος
τον βρήκε αποσυρμένο στη μορφή μου,
κοιτώντας τα παράθυρα που έσκυβαν μαζί μου,
διαβάζοντας τα χέρια μου
που έπλαθαν κιόλας μια απάντηση.
Θα τον ανοίξω με την καρτερία μου
και θα ξεσηκώσω με τη μελαγχολία μου
τ᾿ άγραφά σου.
Κι αύριο θα σου απαντήσω
στέλνοντάς σου μια φωτογραφία μου.
Στο πέτο θα έχω σπασμένα τριφύλλια,
στο στήθος σκαμμένο
το μενταγιόν της συντριβής.
Και στ᾿ αυτιά μου θα κρεμάσω -συλλογίσου-
τη σιωπή σου.
ΘΕΜΑΤΑ
Α1. Στο Κείμενο 1 τίθεται το ερώτημα: «Τι σημαίνει το να ζούμε χωρίς γράψιμο με το χέρι, χωρίς γραφικό χαρακτήρα;». Να αποδώσετε συνοπτικά σε ένα κείμενο 70–80 λέξεων την απάντηση που δίνουν οι συντάκτες του Κειμένου 1 στο ερώτημα αυτό.
Μονάδες 20
Β1. Να επαληθεύσετε ή να διαψεύσετε, με βάση τα Κείμενα 1 και 2, τις παρακάτω περιόδους λόγου, γράφοντας στο απαντητικό σας φύλλο, δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε περίοδο, τη λέξη Σωστό ή Λάθος (χωρίς αναφορά σε χωρία του κειμένου):
1. Το ρητορικό ερώτημα στην τρίτη παράγραφο του Κειμένου 1 λειτουργεί ως μέσο πειθούς.
2. Η αναφορά στην «ικανότητα να διαβάζουμε τα λόγια των νεκρών» (Κείμενο 1), δηλώνει ότι η απώλεια της χειρόγραφης γραφής μπορεί να δυσκολέψει την πρόσβαση σε κείμενα του παρελθόντος.
3. Το Κείμενο 1, υποστηρίζει ότι η χειρόγραφη γραφή είναι χρήσιμη κυρίως σε «επίσημες» περιστάσεις και γι’ αυτό αρκεί να διατηρείται μόνο εκεί.
4. Στο Κείμενο 2 η λέξη «παραιτούμενοι» (5η παράγραφος) θα μπορούσε να αντικατασταθεί από τη λέξη «απορρίπτοντας» χωρίς να αλλοιωθεί το νόημα.
5. Στο Κείμενο 2, η «πρόοδος» παρουσιάζεται με ουδέτερο τρόπο και αντιμετωπίζεται ως καθαρά θετική εξέλιξη χωρίς επιφυλάξεις.
Μονάδες 15
Β2.α. Ποια είναι η πρόθεση των συντακτών στην 7η παράγραφο του Κειμένου 1 «Η επιλογή των εργαλείων μας … μπορεί να μη φαίνονται σημαντικές.» και πώς το κειμενικό σχήμα με το οποίο επιλέγουν να την αναπτύξουν, εξυπηρετεί την πρόθεσή τους αυτή;
β. Ποιος είναι, κατά τη γνώμη σας, ο σκοπός/πρόθεση της αρθρογράφου στο Κείμενο 2; Να αναφέρετε δύο (2) λεξικογραμματικές επιλογές, με τις οποίες διαμορφώνεται το ύφος του κειμένου, ώστε να υπηρετεί τον σκοπό αυτό, εξηγώντας σύντομα τη λειτουργία καθενός από αυτά.
Μονάδες 10
Β3. Να εντοπίσετε ένα κοινό στοιχείο στις απόψεις που διατυπώνονται στα χωρία: «Αλλά οι μαθητές δεν είναι οι μόνοι … στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή ή του smartphone.» (Κείμενο 1) και «Ένας βασικός λόγος είναι … ψάχνουν αυτομάτως το τηλέφωνό τους.» (Κείμενο 2) (70-80 λέξεις)
Μονάδες 10
ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΘΕΩΡΙΑΣ (ΘΕΜΑ Β)
1. Το ύφος του Κειμένου 1 χαρακτηρίζεται ως τυπικό / σοβαρό. Να εντοπίσετε δύο (2) στοιχεία του λόγου που επιβεβαιώνουν τον χαρακτηρισμό αυτό και να αιτιολογήσετε τις επιλογές σας παραθέτοντας και τα αντίστοιχα χωρία.
2. Να βρείτε δύο σημεία του Κειμένου 2 όπου ο λόγος είναι ειρωνικός και να δικαιολογήσετε αυτή την επιλογή λαμβάνοντας υπόψη το θέμα και την πρόθεση της συντάκτριας.
3. Να δικαιολογήσετε την επανάληψη της λέξης «χάνουμε» στην 4η παράγραφο του Κειμένου 1, σε σχέση με το θέμα του και την πρόθεση των συγγραφέων.
4. Ποιος θεωρείτε ότι είναι ο λειτουργικός ρόλος του ερωτήματος στην αρχή της 3ης παραγράφου του Κειμένου 1: «Τι σημαίνει το να ζούμε χωρίς γράψιμο με το χέρι, χωρίς γραφικό χαρακτήρα;;» ως προς τη δομή του κειμένου και ως προς το επικοινωνιακό αποτέλεσμα;
Γ1. Γιατί εμφανίζεται μελαγχολικό και πληγωμένο το ποιητικό υποκείμενο (Κείμενο 3) και πώς εκδηλώνει αυτό το συναίσθημα; Να τεκμηριώσετε την απάντησή σας αξιοποιώντας τρεις (3) διαφορετικούς κειμενικούς δείκτες. Πώς κρίνετε τη στάση του ποιητικού υποκειμένου, που παρότι πληγώνεται συνεχίζει να ελπίζει; (150-200 λέξεις)
Μονάδες 15
Δ1. Με βάση τη δική σας εμπειρία από τα σχολικά σας χρόνια, πόσο αποτελεσματικό και χρήσιμο για εσάς ήταν το γράψιμο με το χέρι; Στην καθημερινότητά σου, πώς επιλέγεις να γράφεις, στο χέρι ή στο κινητό/υπολογιστή, και γιατί; Υποθέστε ότι γράφετε ένα κείμενο για τη σχολική ιστοσελίδα. Μπορείτε να αξιοποιήσετε στοιχεία των Κειμένων 1 και 2. (350-400 περίπου λέξεις).
Μονάδες 30
Δρ Πολύβιος Ν. Πρόδρομος MA,PhDΚαθηγητής Νεοελληνικής Γλώσσας και ΛογοτεχνίαςΣυγγραφέας των εκδόσεων Πατάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου