Άλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της...

Πώς να εξηγήσεις στα παιδιά που αγχώνονται λίγο περισσότερο τώρα πριν τις πανελλαδικές ότι εσύ λυπάσαι από τώρα που ένα μεγάλο ταξίδι που κάνατε ΜΑΖΙ τώρα φτάνει στο τέλος του; 

Πώς να τους εξηγήσεις ότι η αγάπη που τους έχουμε μοιάζει με τη μητρική, γιατί δεν παύει ποτέ;!

Κάθε χρονιά μας "πονάει" το ίδιο ο αποχωρισμός...

Κι αναρωτιέμαι...

Γιατί κάθε χρονιά αισθάνομαι ότι σκίζεται η καρδιά μου σε χίλια κομμάτια βλέποντας τα παιδιά που μοιράστηκα μαζί τους χαρές και λύπες, που δέθηκα μαζί τους, να ανοίγουν τα φτερά τους και να φεύγουν από δίπλα μου, εφόσον γνωρίζω ότι είναι για το καλό τους;!

Οι συνάδελφοι, κυρίως, μπορούν να με καταλάβουν απόλυτα!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ παιδιά!

Όλα σας τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα...

Σας εύχομαι να γίνετε ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ! 

Μετά είναι όλα τα άλλα...

Με αγάπη,

Γλυκερία!

(Φιλολογική Παιδεία)