Το πρόγραμμα των επόμενων βιντεομαθημάτων!

Πώς μπορώ να γίνω συνδρομητής στο κανάλι "Φιλολογική Παιδεία" στο Youtube;

 

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

 ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ 

Ἱερεὺς Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι. 

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀμήν. 

Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ τρίτου). 

Δόξα... Καὶ νῦν... 

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. 

Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. 

Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. 

Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε ἐλέησον (ἐκ τρίτου) 

Δόξα... Καὶ νῦν... 

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπί τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. 

Ἱερεὺς Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία... 

Ἀμήν. 

Κύριε ἐλέησον ιβ' 

Δόξα... Καὶ νῦν... 

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ. 

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ. 

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν. 

Ψαλμὸς 50 

Ἐλέησόν με ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντὸς σοὶ μόνω ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοὶ ὁ Θεὸς καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ πνεῦμα σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ' ἐμοῦ ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσιῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεὸς, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου Κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν ἔδωκα ἂν ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει ἀγάθυνον Κύριε ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιὼν καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλὴμ τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα, τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Ψαλμὸς 69 

Ὁ Θεός, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες, Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι σπεῦσον. Αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου. Ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ βουλόμενοί μοι κακά. Ἀποστραφήτωσαν παραυτίκα αἰσχυνόμενοι οἱ λέγοντές μοι· εὖγε, εὖγε. Ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε, ὁ Θεός. Καὶ λεγέτωσαν διὰ παντός, μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου. Ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης, ὁ Θεός, βοήθησόν μοι. Βοηθός μου καὶ ῥύστης μου εἶ σύ, Κύριε, μὴ χρονίσῃς. 

Ψαλμὸς 142

Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, ἐισάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος καὶ ἠκηδίασεν ἐπ' ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι διάψαλμα ταχὺ εἰσάκουσόν μου Κύριε ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωῒ τὸ ἔλεός σου ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα γνώρισόν μοι Κύριε ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου Κύριε πρὸς σὲ κατέφυγον δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου Κύριε ζήσεις με ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι. 

Δοξολογία Μικρὰ 

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία. Ὑμνοῦμέν σε, εὐλογοῦμέν σε, προσκυνοῦμέν σε, δοξολογοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι διὰ τὴν μεγάλην σου δόξαν. Κύριε βασιλεῦ, ἐπουράνιε Θεέ, Πάτερ παντοκράτορ, Κύριε Υἱὲ μονογενές, Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ ἅγιον Πνεῦμα. Κύριε ὁ Θεός, ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ, ὁ Υἱός τοῦ Πατρός, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου,ἐλέησον ἡμᾶς ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου. Πρόσδεξαι τὴν δέησιν ἡμῶν, ὁ καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς. Ὅτι σὺ εἶ μόνος ἅγιος, σὺ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν. Καθ' ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε, καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Κύριε, καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ. Ἐγὼ εἶπα· Κύριε, ἐλέησόν με, ἴασαι τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι. Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον, δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου. Ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς. Παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσί σε. Καταξίωσον, Κύριε, ἐν τῇ νυκτὶ ταύτη ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, ὁ Θεός τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τους αἰῶνας. Ἀμήν. Γένοιτο, Κύριε, τὸ ἔλεος σου ἐφ' ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. Εὐλογητὸς εἶ, Δέσποτα, συνέτισόν με τὰ δικαιώματα σου. Εὐλογητὸς εἶ, Ἅγιε, φώτισόν με τοῖς δικαιώμασί σου. Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα, τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρίδῃς. Σοὶ πρέπει αἶνος, σοὶ πρέπει ὕμνος, σοὶ δόξα πρέπει, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱόν τοῦ Θεοῦ τὸν Μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι' οὗ τὰ πάντα ἐγένετο. Τὸν δι' ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου καὶ παθόντα καὶ ταφέντα. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς Οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ Ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διά τῶν Προφητῶν. Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. Ὁμολογῶ ἓν Βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν. Καὶ ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν. 

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.

Ο ΚΑΝΩΝ 

Ποίημα Ἰωσὴφ τοῦ Ὑμνογράφου. 

ᾨδὴ α' Ἦχος δ' Ὁ Εἱρμὸς  

Ἀνοίξω τὸ στόμα μου, καὶ πληρωθήσεται πνεύματος, καὶ λόγον ἐρεύξομαι, τῇ βασιλίδι Μητρί, καὶ ὀφθήσομαι, φαιδρῶς πανηγυρίζων, καὶ ᾄσω γηθόμενος, ταύτης τὰ θαύματα (δίς). 

Χριστοῦ βίβλον ἔμψυχον, ἐσφραγισμένην σε Πνεύματι· Ὁ μέγας Ἀρχάγγελος, Ἁγνὴ θεώμενος, ἐπεφώνει σοι· Χαῖρε χαρᾶς δοχεῖον, δι' ἧς τῆς Προμήτορος ἀρὰ λυθήσεται. 

Ἀδὰμ ἐπανόρθωσις, χαῖρε Παρθένε Θεόνυμφε, τοῦ ᾍδου ἡ νέκρωσις, χαῖρε πανάμωμε, τὸ παλάτιον, τοῦ μόνου Βασιλέως. χαῖρε θρόνε πύρινε, τοῦ Παντοκράτορος, 

Δόξα... 

Ῥόδον τὸ ἀμάραντον, χαῖρε ἡ μόνη βλαστήσασα, τὸ μῆλον τὸ εὔοσμον, χαῖρε ἡ τέξασα, τὸ ὀσφράδιον, τοῦ πάντων Βασιλέως, χαῖρε ἀπειρόγαμε, κόσμου διάσωσμα. 

Καὶ νῦν... 

Ἁγνείας θησαύρισμα, χαῖρε δι' ἧς ἐκ τοῦ πτώματος, ἡμῶν ἐξανέστημεν, χαῖρε ἡδύπνοον κρίνον Δέσποινα, πιστοὺς εὐωδιάζον, θυμίαμα εὔοσμον, μύρον πολύτιμον. 

ᾨδὴ γ' Ὁ Εἱρμὸς  

Τοὺς σοὺς ὑμνολόγους Θεοτόκε, ὡς ζῶσα καὶ ἄφθονος πηγή, θίασον συγκροτήσαντας, πνευματικὸν στερέωσον, καὶ ἐν τῇ θείᾳ δόξῃ σου, στεφάνων δόξης ἀξίωσον (δίς). 

Στάχυν ἡ βλαστήσασα τὸν θεῖον, ὡς χώρα ἀνήροτος σαφῶς, χαῖρε ἔμψυχε τράπεζα, ἄρτον ζωῆς χωρήσασα, χαῖρε τοῦ ζῶντος ὕδατος, πηγὴ ἀκένωτος Δέσποινα. 

Δάμαλις τὸν μόσχον ἡ τεκοῦσα, τὸν ἄμωμον, χαῖρε τοῖς πιστοῖς, χαῖρε ἀμνὰς κυήσασα, Θεοῦ ἀμνὸν τὸν αἴροντα, κόσμου παντὸς τὰ πταίσματα, χαῖρε θερμὸν ἱλαστήριον. 

Δόξα... 

Ὄρθρος φαεινὸς χαῖρε ἡ μόνη, τὸν Ἥλιον φέρουσα Χριστόν, φωτὸς κατοικητήριον, χαῖρε τὸ σκότος λύσασα, καὶ τοὺς ζοφώδεις δαίμονας, ὁλοτελῶς ἐκμειώσασα. 

Καὶ νῦν... 

Χαῖρε πύλη μόνη ἣν ὁ Λόγος, διώδευσε μόνος ἡ μοχλούς, καὶ πύλας ᾍδου Δέσποινα, τῷ τόκῳ σου συντρίψασα, χαῖρε ἡ θεία εἴσοδος, τῶν σῳζομένων πανύμνητε. 

ᾨδὴ δ' Ὁ Εἱρμὸς  

Ὁ καθήμενος ἐν δόξῃ ἐπὶ θρόνου Θεότητος, ἐν νεφέλῃ κούφῃ, ἦλθεν Ἰησοῦς ὁ ὑπέρθεος, τῇ ἀκηράτῳ παλάμῃ, καὶ διέσωσε, τοὺς κραυγάζοντας· Δόξα Χριστέ, τῇ δυνάμει σου. 

Ἐν φωναῖς ᾀσμάτων πίστει, σοὶ βοῶμεν Πανύμνητε, Χαῖρε πῖον ὄρος, καὶ τετυρωμένον ἐν Πνεύματι, χαῖρε λυχνία καὶ στάμνε, Μάννα φέρουσα, τὸ γλυκαῖνον, τὰ τῶν εὐσεβῶν αἰσθητήρια. 

Ἱλαστήριον τοῦ κόσμου, χαῖρε ἄχραντε Δέσποινα, χαῖρε κλῖμαξ γῆθεν, πάντας ἀνυψώσασα χάριτι, χαῖρε ἡ γέφυρα ὄντως, ἡ μετάγουσα, ἐκ θανάτου πάντας, πρὸς ζωήν τοὺς ὑμνοῦντάς σε. 

Οὐρανῶν ὑψηλοτέρα, χαῖρε γῆς τὸ θεμέλιον, ἐν τῇ σῇ νηδύϊ, Ἄχραντε ἀκόπως βαστάσασα,χαῖρε κογχύλη πορφύραν θείαν βάψασα, ἐξ αἱμάτων σου, τῷ Βασιλεῖ τῶν Δυνάμεων. 

Δόξα... 

Νομοθέτην ἡ τεκοῦσα, ἀληθῶς χαῖρε Δέσποινα, τὸν τὰς ἀνομίας, πάντων δωρεὰν ἐξαλείφοντα, ἀκατανόητον βάθος, ὕψος ἄρρητον, ἀπειρόγαμε, δι' ἧς ἡμεῖς ἐθεώθημεν. 

Καὶ νῦν... 

Σὲ τὴν πλέξασαν τῷ κόσμῳ, ἀχειρόπλοκον στέφανον, ἀνυμνολογοῦμεν· Χαῖρέ σοι Παρθένε κραυγάζοντες, τὸ φυλακτήριον πάντων καὶ χαράκωμα, καὶ κραταίωμα, καὶ ἱερὸν καταφύγιον. 

ᾨδὴ ε' Ὁ Εἱρμὸς  

Ἐξέστη τὰ σύμπαντα, ἐπὶ τῇ θείᾳ δόξῃ σου· σὺ γάρ, ἀπειρόγαμε Παρθένε, ἔσχες ἐν μήτρᾳ, τὸν ἐπὶ πάντων Θεόν, καὶ τέτοκας ἄχρονον Υἱόν, πᾶσι τοῖς ὑμνοῦσί σε, σωτηρίαν βραβεύοντα. 

Ὁδὸν ἡ κυήσασα, ζωῆς χαῖρε Πανάμωμε, ἡ κατακλυσμοῦ τῆς ἁμαρτίας, σώσασα κόσμον, χαῖρε Θεόνυμφε, ἄκουσμα καὶ λάλημα φρικτόν, χαῖρε ἐνδιαίτημα, τοῦ Δεσπότου τῆς κτίσεως. 

Ἰσχὺς καὶ ὀχύρωμα, ἀνθρώπων χαῖρε Ἄχραντε, τόπε ἁγιάσματος τῆς δόξης, νέκρωσις ᾍδου, νυμφὼν ὁλόφωτε, χαῖρε τῶν Ἀγγέλων χαρμονή, χαῖρε ἡ βοήθεια, τῶν πιστῶς δεομένων σου. 

Πυρίμορφον ὄχημα, τοῦ Λόγου χαῖρε Δέσποινα, ἔμψυχε Παράδεισε τὸ ξύλον, ἐν μέσῳ ἔχων ζωῆς τὸν Κύριον, οὗ ὁ γλυκασμὸς ζωοποιεῖ, πίστει τοὺς μετέχοντας, καὶ φθορᾷ ὑποκύψαντας. 

Δόξα... 

Ῥωννύμενοι σθένει σου, πιστῶς ἀναβοῶμέν σοι· Χαῖρε πόλις τοῦ Παμβασιλέως, δεδοξασμένα, καὶ ἀξιάκουστα, περὶ ἧς λελάληνται σαφῶς, ὄρος ἀλατόμητον, χαῖρε βάθος ἀμέτρητον.

Καὶ νῦν... 

Εὐρύχωρον σκήνωμα, τοῦ Λόγου χαῖρε Ἄχραντε, κόχλος ἡ τόν, θεῖον μαργαρίτην, προαγαγοῦσα, χαῖρε πανθαύμαστε, πάντων πρὸς Θεὸν καταλλαγὴ τῶν μακαριζόντων σε, Θεοτόκε ἑκάστοτε. 

ᾨδὴ ς' Ὁ Εἱρμὸς  

Τὴν θείαν ταύτην καὶ πάντιμον, τελοῦντες ἑορτὴν οἱ θεόφρονες, τῆς Θεομήτορος, δεῦτε τὰς χεῖρας κροτήσωμεν, τὸν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα, Θεὸν δοξάζοντες (δίς). 

Παστὰς τοῦ Λόγου ἀμόλυντε, αἰτία τῆς τῶν πάντων θεώσεως, χαῖρε Πανάχραντε, τῶν Προφητῶν περιήχημα, χαῖρε τῶν Ἀποστόλων, τὸ ἐγκαλλώπισμα. 

Ἐκ σοῦ ἡ δρόσος ἀπέσταξε, φλογμὸν πολυθεΐας ἡ λύσασα· ὅθεν βοῶμέν σοι· Χαῖρε, ὁ πόκος ὁ ἔνδροσος, ὃν Γεδεὼν Παρθένε, προεθεάσατο. 

Δόξα... 

Ἰδοὺ σοι Χαῖρε κραυγάζομεν, λιμὴν ἡμῖν γενοῦ θαλαττεύουσι καὶ ὁρμητήριον, ἐν τῷ πελάγει τῶν θλίψεων, καὶ τῶν σκανδάλων πάντων, τοῦ πολεμήτορος. 

Καὶ νῦν... 

Χαρᾶς αἰτία χαρίτωσον, ἡμῶν τὸν λογισμὸν τοῦ κραυγάζειν σοι· Χαῖρε ἡ ἄφλεκτος βάτος, νεφέλη ὁλόφωτε, ἡ τοὺς πιστοὺς ἀπαύστως, ἐπισκιάζουσα. 

ᾨδὴ ζ' Ὁ Εἱρμὸς  

Οὐκ ἐλάτρευσαν, τῇ κτίσει οἱ θεόφρονες, παρὰ τὸν κτίσαντα ἀλλὰ πυρὸς ἀπειλήν, ἀνδρείως πατήσαντες, χαίροντες ἔψαλλον· Ὑπερύμνητε, ὁ τῶν Πατέρων Κύριος, καὶ Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.

Ἀνυμνοῦμέν σε, βοῶντες· Χαῖρε ὄχημα, Ἡλίου τοῦ νοητοῦ, ἄμπελος ἀληθινή, τὸν βότρυν τὸν πέπειρον, ἡ γεωργήσασα, οἶνον στάζοντα, τὸν τὰς ψυχὰς εὐφραίνοντα, τῶν πιστῶς σε δοξαζόντων. 

Ἰατῆρα, τῶν ἀνθρώπων ἡ κυήσασα χαῖρε Θεόνυμφε, ἡ ῥάβδος ἡ μυστική, ἄνθος τὸ ἀμάραντον, ἡ ἐξανθήσασα, χαῖρε Δέσποινα, δι' ἧς χαρὰς πληρούμεθα, καὶ ζωὴν κληρονομοῦμεν. 

Ῥητορεύουσα, οὐ σθένει γλῶσσα Δέσποινα, ὑμνολογῆσαί σε· ὑπὲρ γὰρ τὰ Σεραφείμ, ὑψώθης κυήσασα, τὸν Βασιλέα Χριστόν, ὃν ἱκέτευε, πάσης νῦν βλάβης ῥύσασθαι, τοὺς πιστῶς σε προσκυνοῦντας. 

Δόξα... 

Εὐφημεῖ σε, μακαρίζοντα τὰ πέρατα, καὶ ἀνακράζει σοι· Χαῖρε ὁ τόμος ἐν ᾧ, δακτύλῳ ἐγγέγραπται, Πατρὸς ὁ Λόγος Ἁγνή, ὃν ἱκέτευε, βίβλῳ ζωῆς τους δούλους σου, καταγράψαι Θεοτόκε. 

Καὶ νῦν... 

Ἱκετεύομεν οἱ δοῦλοί σου καὶ κλίνομεν, γόνυ καρδίας ἡμῶν. Κλῖνον τὸ οὖς σου Ἁγνή, καὶ σῶσον τοὺς θλίψεσι, βυθιζόμενους ἡμᾶς, καὶ συντήρησον, πάσης ἐχθρῶν ἁλώσεως, τὴν σὴν Πόλιν Θεοτόκε. 

ᾨδὴ η' Ὁ Εἱρμὸς  

Παῖδας εὐαγεῖς ἐν τῇ καμίνῳ, ὁ τόκος τῆς Θεοτόκου διεσώσατο, τότε μὲν τυπούμενος νῦν δὲ ἐνεργούμενος, τὴν οἰκουμένην ἅπασαν, ἀγείρει ψάλλουσαν, τὸν Κύριον ὑμνεῖτε τὰ ἔργα, καὶ ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. 

Νηδύϊ τὸν Λόγον ὑπεδέξω, τὸν πάντα βαστάζοντα ἐβάστασας, γάλακτι ἐξέθρεψας, νεύματι τὸν τρέφοντα, τὴν οἰκουμένην ἅπασαν, Ἁγνὴ ᾧ ψάλλομεν· Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε τὰ ἔργα, καὶ ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. 

Μωσῆς κατενόησεν ἐν βάτῳ, τὸ μέγα μυστήριον τοῦ τόκου σου. Παῖδες προεικόνισαν, τοῦτο ἐμφανέστατα μέσον πυρὸς ἱστάμενοι, καὶ μὴ φλεγόμενοι, ἀκήρατε ἁγία Παρθένε· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. 

Οἱ πρῴην ἀπάτῃ γυμνωθέντες, στολὴν ἀφθαρσίας ἐνεδύθημεν, τῇ κυοφορίᾳ σου, καὶ οἱ καθεζόμενοι, ἐν σκότει παραπτώσεων, φῶς κατωπτεύσαμεν, φωτὸς κατοικητήριον, Κόρη· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. 

Δόξα... 

Νεκροὶ διὰ σοῦ ζωοποιοῦνται· ζωὴν γὰρ τὴν ἐνυπόστατον ἐκύησας, εὔλαλοι οἱ ἄλαλοι, πρῴην χρηματίζοντες, λεπροὶ ἀποκαθαίρονται, νόσοι διώκονται, πνευμάτων ἀερίων τὰ πλήθη, ἥττηνται Παρθένε, βροτῶν ἡ σωτηρία. 

Καὶ νῦν... 

Ἡ κόσμῳ τεκοῦσα σωτηρίαν, δι' ἧς ἀπὸ γῆς εἰς ὕψος ἤρθημεν, χαίροις παντευλόγητε, σκέπη καὶ κραταίωμα, τεῖχος καὶ ὀχύρωμα, τῶν μελῳδούντων Ἁγνή. Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε τὰ ἔργα, καὶ ὑπερυψοῦτε, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. 

ᾨδὴ θ' Ὁ Εἱρμὸς  

Ἅπας γηγενής, σκιρτάτω τῷ πνεύματι, λαμπαδουχούμενος, πανηγυριζέτω δέ, ἀΰλων Νόων,φύσις γεραίρουσα, τὴν ἱερὰν πανήγυριν, τῆς Θεομήτορος, καὶ βοάτω· Χαίροις παμμακάριστε, Θεοτόκε Ἁγνή, ἀειπάρθενε. 

Ἵνα σοι πιστοί, τὸ Χαῖρε κραυγάζωμεν, οἱ διὰ σοῦ τῆς χαρᾶς, μέτοχοι γενόμενοι, τῆς ἀϊδίου, ῥῦσαι ἡμᾶς πειρασμοῦ, βαρβαρικῆς ἁλώσεως, καὶ πάσης ἄλλης πληγῆς, διὰ πλῆθος, Κόρη παραπτώσεων, ἐπιούσης βροτοῖς ἁμαρτάνουσιν. 

Ὤφθης φωτισμός, ἡμῶν καὶ βεβαίωσις· ὅθεν βοῶμέν σοι· Χαῖρε ἄστρον ἄδυτον, εἰσάγον κόσμῳ, τὸν μέγαν Ἥλιον, χαῖρε Ἐδὲμ ἀνοίξασα, τὴν κεκλεισμένην Ἁγνή, χαῖρε στῦλε, πύρινε εἰσάγουσα, εἰς τὴν ἄνω ζωὴν τὸ ἀνθρώπινον. 

Στῶμεν εὐλαβῶς, ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ ἐκβοήσωμεν· Χαῖρε κόσμου Δέσποινα, χαῖρε Μαρία, Κυρία πάντων ἡμῶν, χαῖρε ἡ μόνη ἄμωμος, ἐν γυναιξὶ καὶ καλή, χαῖρε σκεῦος, μύρον τὸ ἀκένωτον, ἐπὶ σὲ κενωθὲν εἰσδεξάμενον. 

Δόξα... 

Ἡ περιστερά, ἡ τὸν ἐλεήμονα ἀποκυήσασα, χαῖρε ἀειπάρθενε Ὁσίων πάντων, χαῖρε τὸ καύχημα, τῶν Ἀθλητῶν στεφάνωμα, χαῖρε ἁπάντων τε, τῶν Δικαίων, θεῖον ἐγκαλλώπισμα, καὶ ἡμῶν τῶν πιστῶν τὸ διάσωσμα. 

Καὶ νῦν... 

Φεῖσαι ὁ Θεός, τῆς κληρονομίας σου, τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πάσας παραβλέπων νῦν, εἰς τοῦτο ἔχων, ἐκδυσωποῦσάν σε, τὴν ἐπὶ γῆς ἀσπόρως σε, κυοφορήσασαν, διὰ μέγα ἔλεος θελήσαντα, μορφωθῆναι Χριστέ, τὸ ἀλλότριον. 

Εἶτα τὸ Κοντάκιον δίχορον ἀργῶς. 

Ἦχος πλ. δ' Αὐτόμελον  

Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν, εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου, Θεοτόκε· ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Ὁ Ἱερεὺς ἱστάμενος εἰς τὸν σωλέα πρὸ τῆς εἰκόνος τῆς Θεοτόκου, ἀπαγγέλλει ἐμμελῶς τὴν στάσιν τῶν Χαιρετισμῶν.

ΣΤΑΣΙΣ Α' 

Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τὴ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε (γ') Καὶ σὺν τὴ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἵστατο, κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα. 

Χαῖρε, δι' ἦς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει, 

χαῖρε, δι' ἦς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει. 

Χαῖρε, τοῦ πεσόντος, Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις, 

χαῖρε τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις. 

Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς, 

χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ Ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς. 

Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα, 

χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα. 

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν Ἥλιον, 

χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως. 

Χαῖρε, δι' ἦς νεουργεῖται ἡ κτίσις, 

χαῖρε, δι' ἦς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Βλέπουσα ἡ Ἁγία ἑαυτὴν ἐν ἁγνείᾳ, φησὶ τῶ Γαβριὴλ θαρσαλέως. Τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς, δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται, ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως τήν κύησιν πῶς λέγεις; κράζων, Ἀλληλούϊα. 

Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι, ἡ Παρθένος ζητοῦσα, ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα: Ἐκ λαγόνων ἀγνῶν, Υἱὸν πῶς ἐστι τεχθῆναι δυνατόν, λέξον μοί. Πρὸς ἣν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ, πλὴν κραυγάζων οὕτω, 

Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις, 

χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις. 

Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον, 

χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον. 

Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι' ἦς κατέβη ὁ Θεός, 

χαῖρε γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν, 

Χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα, 

χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα, 

Χαῖρε, τὸ Φῶς ἀρρήτως γεννήσασα, 

χαῖρε, τὸ πῶς μηδένα διδάξασα. 

Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν. 

χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Δύναμις τοῦ Ὑψίστου, ἐπεσκίασε τότε, πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμῳ. Καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδύν, ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι, τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως. Ἀλληλούϊα. 

Ἔχουσα θεοδόχον ἡ Παρθένος τὴν μήτραν, ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ, τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθύς, ἐπιγνὸν τὸν ταύτης ἀσπασμόν, ἔχαιρε! καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν, ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον.

Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμαράντου κλῆμα, 

χαῖρε, καρποῦ ἀκηράτου κτῆμα, 

Χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον, 

χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν φύουσα. 

Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν, οἰκτιρμῶν, 

χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν. 

Χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις, 

χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις. 

Χαῖρε, δεκτὸν πρεσβείας θυμίαμα, 

χαῖρε, παντὸς τοῦ κόσμου ἐξίλασμα. 

Χαῖρε, Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία, 

χαῖρε, θνητῶν πρὸς Θεὸν παρρησία. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων, λογισμῶν ἀμφιβόλων, ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη, πρὸς τὴν ἄγαμόν σε θεωρῶν, καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν Ἄμεμπτε, μαθῶν δέ σου τὴν σύλληψιν ἐκ Πνεύματος ἁγίου, ἔφη. Ἀλληλούϊα.

ΣΤΑΣΙΣ Β' 

Ἤκουσαν οἱ ποιμένες των Ἀγγέλων ὑμνούντων τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν, καὶ δραμόντες ὡς πρὸς ποιμένα, θεωροῦσι τοῦτον ὡς ἀμνὸν ἄμωμον, ἐν τῇ γαστρὶ Μαρίας βοσκηθέντα, ἦν ὑμνοῦντες εἶπον. 

Χαῖρε, ἀμνοῦ καὶ ποιμένος μήτηρ, χαῖρε, αὐλὴ λογικῶν προβάτων. 

Χαῖρε, ἀοράτων ἐχθρῶν ἀμυντήριον, 

χαῖρε, Παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον. 

Χαῖρε, ὅτι τὰ οὐράνια συναγάλλεται τῇ γῆ, χαῖρε, ὅτι τὰ ἐπίγεια συγχορεύει οὐρανοῖς. 

Χαῖρε, των Ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα, 

χαῖρε, των ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος. 

Χαῖρε, στερρόν της πίστεως ἔρεισμα, 

χαῖρε, λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα. 

Χαῖρε, δι' ἧς ἐγυμνώθη ὁ Ἅδης, 

χαῖρε, δι' ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Θεοδρόμον ἀστέρα θεωρήσαντες Μάγοι, τῇ τούτου ἠκολούθησαν αἴγλη. Καὶ ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν, δι' αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιὸν ἄνακτα, καὶ φθάσαντες τὸν ἄφθαστον, ἐχάρησαν Αὐτῷ βοῶντες. Ἀλληλούϊα. 

Ἴδον παῖδες Χαλδαίων, ἐν χερσί της Παρθένου, τὸν πλάσαντα χειρί τους ἀνθρώπους. Καὶ Δεσπότην νοοῦντες αὐτόν, εἰ καὶ δούλου ἔλαβε μορφήν, ἔσπευσαν τοῖς δώροις θεραπεῦσαι καὶ βοῆσαι τῇ Εὐλογημένῃ. 

Χαῖρε, ἀστέρος ἀδύτου Μήτηρ, 

χαῖρε, αὐγὴ μυστικῆς ἡμέρας. 

Χαῖρε, της ἀπάτης τὴν κάμινον σβέσασα, 

χαῖρε, της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα. 

Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα της ἀρχῆς, 

χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν. 

Χαῖρε, ἡ της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας, 

χαῖρε, ἡ του βορβόρου ῥυομένη των ἔργων. 

Χαῖρε, πυρὸς προσκύνησιν παύσασα, 

χαῖρε, φλογὸς παθῶν ἀπαλλάτουσα. 

Χαῖρε, πιστῶν ὁδηγὲ σωφροσύνης, 

χαῖρε, πασῶν γενεῶν εὐφροσύνη. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Κήρυκες θεοφόροι γεγονότες οἱ Μάγοι, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ἐκτελέσαντές σου τὸν χρησμὸν καὶ κηρύξαντές σε τὸν Χριστὸν ἅπασιν, ἀφέντες τὸν Ἡρῴδην ὡς ληρώδη, μὴ εἰδότα ψάλλειν. Ἀλληλούϊα. 

Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ φωτισμὸν ἀληθείας, ἐδίωξας του ψεύδους τὸ σκότος. Τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης, Σωτήρ, μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχὺν πέπτωκεν, οἱ τούτων δὲ ῥυσθέντες ἐβόων πρὸς τὴν Θεοτόκον.

Χαῖρε, ἀνόρθωσις των ἀνθρώπων, 

χαῖρε, κατάπωσις των δαιμόνων. 

Χαῖρε, της ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα, 

χαῖρε, των εἰδώλων τὸν δόλον ἐλέγξασα. 

Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν, 

χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τους διψῶντας τὴν ζωήν. 

Χαῖρε, πύρινε στῦλε, ὁδηγῶν τους ἐν σκότει, 

χαῖρε, σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης. 

Χαῖρε, τροφή του μάννα διάδοχε, 

χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε. 

Χαῖρε, ἡ γῆ της ἐπαγγελίας, 

χαῖρε, ἐξ ἧς ῥέει μέλι καὶ γάλα. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Μέλλοντος Συμεῶνος του παρόντος αἰῶνος μεθίστασθαι του ἀπατεῶνος, ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ, ἀλλ' ἐγνώσθης τούτῳ καὶ Θεὸς τέλειος, διόπερ ἐξεπλάγη σου τήν ἄρρητον σοφίαν, κράζων. Ἀλληλούϊα.

ΣΤΑΣΙΣ Γ' 

Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης, ὑμῖν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ γενομένοις ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γαστρός, καὶ φυλάξας ταύτην, ὥσπερ ἦν, ἄφθορον, ἵνα τὸ θαῦμα βλέποντες, ὑμνήσωμεν αὐτήν, βοῶντες. 

Χαῖρε, τὸ ἄνθος της ἀφθαρσίας, 

χαῖρε, τὸ στέφος της ἐγκρατείας. 

Χαῖρε, ἀναστάσεως τύπον ἐκλάμπουσα, 

χαῖρε, των Ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα. 

Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί, 

χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ' οὐ σκέπτοναι πολλοί. 

Χαῖρε, κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις, 

χαῖρε, ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις. 

Χαῖρε, κριτοῦ δικαίου δυσώπησις, 

χαῖρε, πολλῶν πταιόντων συγχώρησις. 

Χαῖρε, στολή των γυμνῶν παρρησίας, 

χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Ξένον τόκον ἰδόντες, ξενωθῶμεν του κόσμου, τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν μεταθέντες. Διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ὑψηλὸς Θεὸς ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος, βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος τοὺς αὐτῷ βοῶντας. Ἀλληλούϊα. 

Ὅλος ἦν ἐν τοῖς κάτω, καί των ἄνω οὐδόλως ἀπὴν ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος. Συγκατάβασις γὰρ θεϊκή, οὐ μετάβασις δὲ τοπικὴ γέγονε· καὶ τόκος ἐκ Παρθένου θεολήπτου ἀκουούσης ταῦτα. 

Χαῖρε, Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα, 

χαῖρε, σεπτοῦ μυστηρίου θύρα. 

Χαῖρε, τῶν ἀπίστων ἀμφίβολον ἄκουσμα, 

χαῖρε, τῶν πιστῶν ἀναμφίβολον καύχημα. 

Χαῖρε, ὄχημα πανάγιον τοῦ ἐπί τῶν Χερουβείμ, 

χαῖρε, οἴκημα πανάριστον τοῦ ἐπί των Σεραφείμ. 

Χαῖρε, ἡ ταναντία εἰς ταυτὸ ἀγαγοῦσα, 

χαῖρε, ἡ παρθενίαν καὶ λοχείαν ζευγνύσα. 

Χαῖρε, δι' ἧς ἐλύθη παράβασις, 

χαῖρε, δι' ἧς ἠνοίχθη Παράδεισος. 

Χαῖρε, ἡ κλείς τῆς Χριστοῦ βασιλείας, 

χαῖρε, ἐλπὶς ἀγαθῶν αἰωνίων. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Πᾶσα φύσις Ἀγγέλων κατεπλάγη τὸ μέγα της σῆς ἐνανθρωπήσεως ἔργον, τὸν ἀπρόσιτον γὰρ ὡς Θεόν, ἐθεώρει πᾶσι προσιτὸν ἄνθρωπον, ἡμῖν μὲν συνδιάγοντα, ἀκούοντα δὲ παρὰ πάντων οὕτως. Ἀλληλούϊα. 

Ῥήτορας πολυφθόγγους ὡς ἰχθύας ἀφώνους ὁρῶμεν ἐπὶ σοί, Θεοτόκε. Ἀποροῦσι γὰρ λέγειν τὸ πὼς καὶ Παρθένος μένεις καὶ τεκεῖν ἴσχυσας· ἡμεῖς δὲ τὸ μυστήριον θαυμάζοντες, πιστῶς βοῶμεν. 

Χαῖρε, σοφίας Θεοῦ δοχεῖον,χαῖρε, προνοίας αὐτοῦ ταμεῖον. 

Χαῖρε, φιλοσόφρους ἀσόφους δεικνύουσα, 

χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα. 

Χαῖρε, ὅτι ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταὶ, 

χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ των μύθων ποιηταί. 

Χαῖρε, των Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα, 

χαῖρε, των ἀλιέων τὰς σαγῆνας πληροῦσα. 

Χαῖρε, βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα, 

χαῖρε, πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα. 

Χαῖρε, ὁλκάς των θελόντων σωθῆναι, 

χαῖρε, λιμήν του βίου πλωτήρων. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Σῶσαι θέλων τὸν κόσμον ὁ τῶν ὅλων κοσμήτωρ, πρὸς τοῦτον αὐτεπάγγελτος ἦλθε. Καὶ ποιμὴν ὑπάρχων ὡς Θεός, δι' ἡμᾶς ἐφάνη καθ' ἡμᾶς ἄνθρωπος, ὁμοίω γὰρ τὸ ὅμοιον καλέσας, ὡς Θεὸς ἀκούει. Ἀλληλούϊα.

ΣΤΑΣΙΣ Δ' 

Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων. Ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, κατεσκεύασέ σε ποιητὴς Ἄχραντε, οἰκήσας ἐν τῇ μήτρᾳ σου, καὶ πάντας σοὶ προσφωνεῖν διδάξας. 

Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας, 

χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας. 

Χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως, 

χαῖρε, χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος. 

Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς, 

χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν. 

Χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα, 

χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα. 

Χαῖρε, παστὰς ἀσπόρου νυμφεύσεως, 

χαῖρε, πιστοὺς Κυρίῳ ἁρμόζουσα. 

Χαῖρε, καλὴ κουροτρόφε παρθένων, 

χαῖρε, ψυχῶν νυμφοστόλε ἁγίων. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Ὕμνος ἅπας ἡττᾶται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου. Ἰσαρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ὠδάς, ἂν προσφέρωμέν σοί, Βασιλεῦ ἅγιε, οὐδέν τελοῦμεν ἄξιον, ὢν δέδωκας ἡμῖν, τοῖς σοὶ βοῶσιν. Ἀλληλούϊα. 

Φωτοδόχον λαμπάδα τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον. Τὸ γὰρ ἄϋλον ἄπτουσα φῶς, ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας, αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα, κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα. 

Χαῖρε, ἀκτὶς νοητοῦ Ἠλίου, 

χαῖρε, βολὶς τοῦ ἀδύτου φέγγους. 

Χαῖρε, ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα, 

χαῖρε, ὡς βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα. 

Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν, 

χαῖρε, ὅτι τὸν πολύρρητον, ἀναβλύζεις ποταμόν. 

Χαῖρε, τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον, 

χαῖρε, τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ῥύπον. 

Χαῖρε, λουτὴρ ἐκπλύνων συνείδησιν, 

χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν ἀγαλλίασιν. 

Χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας. 

χαῖρε, ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Χάριν δοῦναι θελήσας, ὀφλημάτων ἀρχαίων, ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων, ἐπεδήμησε δι' ἑαυτοῦ πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ χάριτος, καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον, ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως. Ἀλληλούϊα. 

Ψάλλοντές σου τὸν τόκον, ἀνυμνοῦμέν σε πάντες, ὡς ἔμψυχον ναόν, Θεοτόκε. Ἐν τῇ σῇ γὰρ οἰκήσας γαστρί, ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Κύριος, ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοὶ πάντας.

Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου. 

χαῖρε, Ἁγία Ἁγίων μείζων, 

Χαῖρε, κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῷ Πνεύματι, 

χαῖρε, θησαυρὲ τῆς ζωῆς ἀδαπάνητε. 

Χαῖρε, τίμιον διάδημα, βασιλέων εὐσεβῶν, 

χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον, Ἱερέων εὐλαβῶν. 

Χαῖρε τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος, 

χαῖρε, τῆς βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος. 

Χαῖρε, δι' ἦς ἐγείρονται τρόπαια, 

χαῖρε, δι' ἦς ἐχθροὶ καταπίπτουσι. 

Χαῖρε, χρωτὸς τοῦ ἐμοῦ θεραπεία, 

χαῖρε, ψυχῆς τῆς ἐμῆς σωτηρία. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Ὧ πανύμνητε Μῆτερ, ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων ἁγίων ἁγιώτατον Λόγον (γ'), δεξαμένη τὴν νῦν προσφοράν, ἀπὸ πάσης ῥῦσαι συμφορὰς ἅπαντας, καὶ τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τοὺς σοὶ βοῶντας. Ἀλληλούϊα. 

Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τὴ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε. Καὶ σὺν τὴ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἵστατο, κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα. 

Χαῖρε, δι' ἦς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει, 

χαῖρε, δι' ἦς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει. 

Χαῖρε, τοῦ πεσόντος, Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις, 

χαῖρε τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις. 

Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς, 

χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ Ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς. 

Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα,

χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα. 

Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν Ἥλιον, 

χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως. 

Χαῖρε, δι' ἦς νεουργεῖται ἡ κτίσις, 

χαῖρε, δι' ἦς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης. 

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Ἦχος πλ. δ' Αὐτόμελον  

Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν, εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου, Θεοτόκε· ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ τρίτου). 

Δόξα... Καὶ νῦν... 

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου. Κύριε ἐλέησον (ἐκ τρίτου).

Δόξα... Καὶ νῦν... 

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπί τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. 

Ἱερεὺς Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία... 

Κύριε ἐλέησον μ' 

Ὁ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ πάσῃ ὥρᾳ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς προσκυνούμενος καὶ δοξαζόμενος Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ μακρόθυμος, ὁ πολυέλεος, ὁ πολυέσπλαγχνος, ὁ τοὺς δικαίους ἀγαπῶν καί τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐλεῶν, ὁ πάντας καλῶν πρὸς σωτηρίαν διά τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, αὐτός Κύριε, πρόσδεξαι καὶ ἡμῶν ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ τὰς ἐντεύξεις καὶ ἴθυνον τὴν ζωὴν ἡμῶν πρὸς τὰς ἐντολάς σου. Τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον καὶ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, κακῶν καὶ ὀδύνης. Τείχισον ἡμᾶς ἁγίοις σου Ἀγγέλοις, ἵνα τῇ παρεμβολῇ αὐτῶν φρουρούμενοι καὶ ὁδηγούμενοι καταντήσωμεν εἰς τὴν ἑνότητα της πίστεως καὶ εἰς τὴν ἐπίγνωσιν της ἀπροσίτου σου δόξης, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Κύριε ἐλέησον γ' 

Δόξα... Καὶ νῦν... 

Τὴν Τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν. 

Ἐν ὀνόματι Κυρίου, εὐλόγησον Πάτερ. 

Ἱερεὺς Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς... 

Κύριε ἐλέησον (γ') καὶ σῶσον ἡμᾶς Παναγία Παρθένε. 

Ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, ἄχραντε, ἁγνὴ Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα, ἡ Θεὸν Λόγον τοῖς ἀνθρώποις τῇ παραδόξῳ σου κυήσει ἑνώσασα καὶ τὴν ἀπωσθεῖσαν φύσιν τοῦ γένους ἡμῶν τοῖς οὐρανίοις συνάψασα, ἡ τῶν ἀπηλπισμένων μόνη ἐλπὶς καί τῶν πολεμουμένων βοήθεια, ἡ ἑτοίμη ἀντίληψις τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων, καὶ πάντων τῶν Χριστιανῶν τὸ καταφύγιον· μὴ βδελύξῃ με τὸν ἁμαρτωλόν, τὸν ἐναγῆ, τὸν αἰσχροῖς λογισμοῖς καὶ λόγοις καὶ πράξεσιν ὅλον ἐμαυτὸν ἀχρειώσαντα, καί τῇ τῶν ἡδονῶν τοῦ βίου, ῥαθυμίᾳ γνώμης, δοῦλον γενόμενον· ἀλλ' ὡς τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ Μήτηρ, φιλανθρώπως σπλαγχνίθητι ἐπ' ἐμοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ καὶ ἀσώτῳ, καὶ δέξαι μου τήν ἐκ ῥυπαρῶν χειλέων προσφερομένην σοι δέησιν· καὶ τὸν σὸν Υἱόν, καὶ ἡμῶν Δεσπότην καὶ Κύριον, τῇ μητρικῇ σου παρρησίᾳ χρωμένη δυσώπησον, ἵνα ἀνοίξῃ κἀμοὶ τὰ φιλάνθρωπα σπλάγχνα τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος καί, παριδὼν μου τὰ ἀναρίθμητα πταίσματα, ἐπιστρέψῃ με πρὸς μετάνοιαν καί τῶν αὐτοῦ ἐντολῶν ἐργάτην δόκιμον ἀναδείξῃ με. Καὶ πάρεσό μοι ἀεὶ ὡς ἐλεήμων καὶ συμπαθὴς καὶ φιλάγαθος, ἐν μὲν τῷ παρόντι βίῳ θερμὴ προστάτις καὶ βοηθός, τάς τῶν ἐναντίων ἐφόδους ἀποτειχίζουσα καὶ πρὸς σωτηρίαν καθοδηγοῦσά με· καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐξόδου μου τὴν ἀθλίαν μου ψυχὴν περιέπουσα καὶ τὰς σκοτεινὰς ὄψεις τῶν πονηρῶν δαιμόνων πόρρω αὐτῆς ἀπελαύνουσα· ἐν δὲ τῇ φοβερᾷ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, τῆς αἰωνίου με ῥυομένη κολάσεως, καί τῆς ἀπορρήτου δόξης τοῦ σοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ ἡμῶν κληρονόμον με ἀποδεικνύουσα. Ἧς καὶ τύχοιμι, Δέσποινα μου, ὑπεραγία Θεοτόκε, διά τῆς σῆς μεσιτείας καὶ ἀντιλήψεως, χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ μονογενοῦς Σου Υἱοῦ, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. ᾯ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ αὐτοῦ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Καὶ δὸς ἡμῖν, Δέσποτα, πρὸς ὕπνον ἀπιοῦσιν, ἀνάπαυσιν σώματος καὶ ψυχῆς, καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς ἀπό τοῦ ζοφεροῦ ὕπνου τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀπὸ πάσης σκοτεινῆς καὶ νυκτερινῆς ἡδυπαθείας. Παῦσον τὰς ὁρμὰς τῶν παθῶν, σβέσον τὰ πεπυρωμένα βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ καθ' ἡμῶν δολίως κινούμενα. Τάς τῆς σαρκὸς ἡμῶν ἐπαναστάσεις κατάστειλον καὶ πᾶν γεῶδες καὶ ὑλικὸν ἡμῶν φρόνημα κοίμισον. Καὶ δώρησαι ἡμῖν, ὁ Θεός, γρήγορον νοῦν, σώφρονα λογισμόν, καρδίαν νήφουσαν, ὕπνον ἐλαφρόν καὶ πάσης σατανικῆς φαντασίας ἀπηλλαγμένον. Διανάστησον δὲ ἡμᾶς ἐν τῷ καιρῷ τῆς προσευχῆς ἐστηριγμένους ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου καὶ τὴν μνήμην τῶν σῶν κριμάτων ἐν ἑαυτοῖς ἀπαράθραυστον ἔχοντας. Παννύχιον ἡμῖν τὴν σὴν δοξολογίαν χάρισαι εἰς τὸ ὑμνεῖν καὶ εὐλογεῖν καὶ δοξάζειν τὸ πάντιμον καὶ μεγαλοπρεπὲς ὄνομα σου, τοῦ Πατρὸς καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Ὑπερένδοξε, ἀειπάρθενε, εὐλογημένη Θεοτόκε, προσάγαγε τὴν ἡμετέραν προσευχὴν τῷ Υἱῷ σου καὶ Θεῷ ἡμῶν, καὶ αἴτησαι ἵνα σώσῃ διά σοῦ τὰς ψυχὰς ἡμῶν. 

Ἡ ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, Τριὰς ἁγία, δόξα σοι. 

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου. 

Εἶτα ὁ Ἱερεὺς λέγει (ἀποκρινομένων ἡμῶν τὸ Κύριε, ἐλέησον, συνεχῶς). 

Εὐξώμεθα ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου. 

Ὑπερ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. 

Ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος. 

Ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ἔθνους. 

Ὑπὲρ εὐοδώσεως καὶ ἐνισχύσεως τοῦ φιλοχρίστου στρατοῦ. 

Ὑπερ τῶν ἀπολειφθέντων πατέρων, καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν. 

Ὑπερ τῶν διακονούντων καὶ διακονησάντων ἡμῖν. 

Ὑπὲρ τῶν μισούντων καὶ ἀγαπώντων ἡμᾶς. 

Ὑπερ τῶν ἐντειλαμένων ἡμῖν τοὶς ἀναξίοις εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν. 

Ὑπὲρ ἀναρρύσεως τῶν αἰχμαλώτων. 

Ὑπερ τῶν ἐν θαλάσσῃ καλῶς πλεόντων. 

Ὑπὲρ τῶν ἐν ἀσθενείαις κατακειμένων. 

Εὐξώμεθα καὶ ὑπὲρ εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς. 

Καὶ ὑπὲρ πάντων τῶν προαναπαυσαμένων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, τῶν ἐνθάδε εὐσεβῶς κειμένων, καὶ ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων. 

Εἴπωμεν καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν, τὸ Κύριε, ἐλέησον, (γ' ). 

Ὁ Χορὸς ψάλλει 

Ἦχος γ'  

Τὴν ὡραιότητα τῆς Παρθενίας σου, καὶ τὸ ὑπέρλαμπρον τὸ τῆς ἁγνείας σου, ὁ Γαβριὴλ καταπλαγείς, ἐβόα σοι Θεοτόκε· Ποῖόν σοι ἐγκώμιον, προσαγάγω ἐπάξιον, τὶ δὲ ὀνομάσω σε; ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι. Διὸ ὡς προσετάγην βοῶ σοι· Χαῖρε, ἡ Κεχαριτωμένη. 

ὁ Ἱερεὺς Δι' εὐχῶν... 

ὁ Χορὸς Ἀμήν.

https://agiooros.org/media/%CE%92%CE%99%CE%92%CE%9B%CE%99%CE%91/%CE%9B%CE%95%CE%99%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%93%CE%99%CE%9A%CE%91%20%CE%92%CE%99%CE%92%CE%9B%CE%99%CE%91%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%95%CE%9A%CE%9A%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%99%CE%91%CE%A3/%CE%91%CE%9A%CE%91%CE%98%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A3%20%CE%A5%CE%9C%CE%9D%CE%9F%CE%A3%20(%CE%A7%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%CE%98%CE%B5%CE%BF%CF%84%CF%8C%CE%BA%CE%BF%CF%85).pdf

Ελέφαντας στο δωμάτιο

Ελέφαντας στο δωμάτιο[1]

Τα συνεχή και επαναλαμβανόμενα περιστατικά έξαρσης της βίας μεταξύ εφήβων, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας όλο και πιο έντονα το τελευταίο διάστημα, φέρνουν στο προσκήνιο ένα διαχρονικό και εξαιρετικά ανησυχητικό φαινόμενο: την εφηβική και σχολική βία. Η εικόνα ενός «νταή» που επιδεικνύει με υπερηφάνεια τα χέρια του μετά την επίθεση σε συμμαθητή του, σαν να πρόκειται για κάποιο κατόρθωμα, αποτυπώνει το πόσο βαθιά έχει ριζώσει η κουλτούρα της βίας και της ατιμωρησίας στην κοινωνία μας, καθώς και την αποτυχία μας να προλάβουμε και να διαχειριστούμε τέτοια φαινόμενα. Η εφηβική και σχολική βία αποτελεί σύμπτωμα μιας βαθύτερης κοινωνικής παθογένειας. Και πρωτίστως, είναι ο καθρέφτης της οικογένειας, της παιδείας, των αξιών που καλλιεργούμε και των «αξιών» που ανεχόμαστε.

Η εφηβική βία συχνά αντλεί τη δυναμική της από την οικογένεια, η οποία αποτελεί το θεμέλιο της διαμόρφωσης της προσωπικότητας του παιδιού. Όταν η βίαιη συμπεριφορά παραβλέπεται ή ακόμα και δικαιολογείται, και όταν τα όρια είναι ασαφή ή ανύπαρκτα, δημιουργείται ένα περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη επιθετικών συμπεριφορών. Ένα παιδί που μεγαλώνει σε περιβάλλον όπου η επιθετικότητα γίνεται ανεκτή, ως έφηβος υιοθετεί τη βία ως φυσιολογική αντίδραση και τη μεταφέρει στο σχολικό και κοινωνικό του περιβάλλον. Έτσι, η βία μετατρέπεται σε εργαλείο κυριαρχίας ή αυτοεπιβεβαίωσης, με σοβαρές συνέπειες τόσο για τον ίδιο όσο και για το κοινωνικό σύνολο. Οι γονείς, συνεπώς, κρίνονται συνυπεύθυνοι για τις πράξεις των παιδιών τους.

Η δυσλειτουργική σχέση των γονιών με τα παιδιά τους όχι μόνο υπονομεύει το ρόλο της οικογένειας, αλλά μεταθέτει άδικα το βάρος στους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι καλούνται να καλύψουν κενά που δεν μπορούν να καλυφθούν μόνο μέσα από την εκπαίδευση. Η πραγματικότητα αυτή γίνεται ακόμη πιο προβληματική όταν οι γονείς, αντί να συνεργάζονται με το σχολείο για την αντιμετώπιση προβλημάτων που δημιουργούν τα παιδιά τους, υιοθετούν μια επιθετική ή αμυντική στάση. Συχνά, κατηγορούν τους εκπαιδευτικούς για οποιαδήποτε αρνητική συμπεριφορά των παιδιών τους, αποφεύγοντας να αναγνωρίσουν τη δική τους ευθύνη. Το σχολείο όμως δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον ρόλο της οικογένειας. Οφείλει βέβαια να λειτουργήσει ως ασπίδα για τα θύματα και να αντιμετωπίσει τους δράστες με αποφασιστικότητα. Για το λόγο αυτό, έχει ευθύνη όταν συγκαλύπτει ή ανέχεται τις βίαιες συμπεριφορές. Η ανοχή στη βία, ακόμη και με τη μορφή της αδράνειας, ενισχύει τη δράση των «νταήδων», που δρουν ανενόχλητοι, συχνά επωφελούμενοι από την έλλειψη σοβαρών συνεπειών.

Καταλυτικός, κατά τη γνώμη μας, είναι και ο ρόλος της κοινωνίας στο σύνολό της για την αυξανόμενη, εντός και εκτός σχολείου, ανήλικη βία. Ζούμε σε μια εποχή όπου η ατιμωρησία και η χαλαρότητα έχουν κανονικοποιηθεί. Σε μια κοινωνία όπου δεν καλλιεργούνται αξίες όπως η ενσυναίσθηση, η συνεργασία και ο σεβασμός, που οι κανόνες συχνά παραβιάζονται χωρίς συνέπειες και η ατιμωρησία θεωρείται δεδομένη, με αποτέλεσμα οι έφηβοι να υιοθετούν μια στρεβλή αίσθηση δύναμης και δικαιωμάτων. «Διδάσκονται» ότι η δύναμη του ισχυρού επιτρέπει την παραβίαση των νόμων και των δικαιωμάτων των άλλων. Με αυτόν τον τρόπο, η κοινωνία διαμορφώνει ένα περιβάλλον που λειτουργεί ως υπέδαφος για την ανάπτυξη της εφηβικής βίας και παραβατικότητας. Όταν οι ενήλικες δεν δίνουν το σωστό παράδειγμα, πώς να περιμένουμε από τους έφηβους να συμπεριφέρονται διαφορετικά; Πώς να τους πείσουμε να σεβαστούν τους άλλους; Αντίθετα, τους προσφέρουμε έναν επικίνδυνο οδηγό: οι κανόνες υπάρχουν μόνο για να παραβιάζονται. Βλέποντας λοιπόν πως οι κανόνες παραβιάζονται καθημερινά χωρίς συνέπειες, θεωρούν πως και αυτοί έχουν το δικαίωμα να κάνουν το ίδιο. Έτσι, η βία ενσωματώνεται στην καθημερινότητά τους, ενισχυμένη από την αίσθηση ότι κανείς δεν θα τους αποτρέψει ή θα τους τιμωρήσει. Οι ανήλικοι βλέπουν, μιμούνται, εξοικειώνονται.

Η βία έχει πολλά πρόσωπα· δεν είναι μόνο οι γροθιές και οι κλωτσιές. Είναι και το βλέμμα της περιφρόνησης, η περιθωριοποίηση του διαφορετικού, η καταπάτηση των δικαιωμάτων του άλλου. Είναι κάθε πράξη ή παράλειψη που υπονομεύει τον σεβασμό και την ισότητα στις ανθρώπινες σχέσεις. Η βία των ανηλίκων είναι ένας καθρέφτης που αντικατοπτρίζει τις ελλείψεις μας ως κοινωνία. Η καλλιέργεια μιας κουλτούρας σεβασμού, δικαιοσύνης και συνεργασίας δεν είναι απλώς ανάγκη· είναι καθήκον. Είναι ευθύνη όλων μας να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε ότι τα παιδιά θα μεγαλώσουν με τις απαραίτητες αξίες και δεξιότητες για να γίνουν υπεύθυνοι και ολοκληρωμένοι πολίτες.

 Δρ Πολύβιος Ν. Πρόδρομος MA, PhD, Καθηγητής Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, 

Συγγραφέας των εκδόσεων Πατάκη

 

 

---

[1]  «Ελέφαντας στο δωμάτιο» είναι μια έκφραση που περιγράφει την παρουσία ενός μεγάλου προβλήματος ή ζητήματος, το οποίο, παρόλο που όλοι γνωρίζουν ότι υπάρχει, επιλέγουν να αγνοήσουν, αποφεύγοντας να το αναγνωρίσουν ή να το αντιμετωπίσουν.

 

«Be My Eyes»

Ανακαλύψτε την εφαρμογή «Be My Eyes»

 

26.01.2023

Tου Βασίλη Καββαδία – Διοίκηση Επιχειρήσεων και Διαχείριση Ανθρώπινων Πόρων/ nevronas.gr

Η τεχνολογία δεν πρόκειται ποτέ να πάψει να με ξαφνιάζει, με την καλή έννοια. Από τότε που υπέπεσε στην αντίληψή μου η εφαρμογή την οποία θέλω να σας παρουσιάσω, το μόνο που σκεφτόμουν είναι πώς μπορώ να μοιραστώ την πληροφορία με όσους περισσότερους ανθρώπους είναι εφικτό, ώστε κι αυτοί με τη σειρά τους να κάνουν το ίδιο.

Όλα ξεκίνησαν, έτσι όπως γίνεται τις περισσότερες φορές, δηλαδή με τυχαία εξερεύνηση σ’ ένα απ’ τα δύο μεγαλύτερα ηλεκτρονικά καταστήματα εφαρμογών για κινητά & tablets, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι άλλο απ’ αυτό της Google.

Μέσα από την έρευνά μου κατάφερα να ανακαλύψω ένα μικρό θησαυρό, άγνωστο μέχρι εκείνη τη στιγμή τουλάχιστον σ’ εμένα. Αυτός ο θησαυρός, γιατί έτσι φαντάζει στα δικά μου μάτια, έχει όνομα και λέγεται «Be My Eyes».

Πώς θα σας φαινόταν αν είχατε κάποια βλάβη στην όρασή σας και ανακαλύπτατε ότι μια εφαρμογή θα μπορούσε να γίνει πολύτιμος βοηθός σας; Επιπλέον πώς θα νιώθατε αν μαθαίνατε ότι αυτή η εφαρμογή είναι δωρεάν και ότι μπορείτε να την έχετε 24/7 στο κινητό ή στο tablet σας;

Τι θα λέγατε, αφότου αυτή η πληροφορία σας έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον, αν μαθαίνατε ότι υπάρχει και κάτι καλύτερο, καθώς αυτό το εγχείρημα έχει γίνει θερμά αποδεκτό από μια παγκόσμια κοινότητα εθελοντών, οι οποίοι συμμετέχουν σε μια προσπάθεια να γίνει καλύτερη η καθημερινότητά σας; Αν και η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι μοναδική για τον καθέναν από εμάς, εγώ θα πω ότι εντυπωσιάστηκα.

Ο κ. Hans Jørgen Wiberg, δημιουργός του «Be My Eyes», είναι ο βασικός υπεύθυνος για όλα τα παραπάνω, καθώς κατάφερε με μια ομολογουμένως εξαιρετική εφαρμογή να «συνδέσει» άτομα με βλάβη όρασης, με βλέποντες εθελοντές και εταιρείες από όλο τον κόσμο, μέσω μιας ζωντανής βιντεοκλήσης.
Τίποτα δεν ξεκίνησε τυχαία στην ιστορία του «Be My Eyes»…

Το 2012 στη Δανία, ο Hans Jørgen Wiberg, τεχνίτης επίπλων με βλάβη στην όραση, μέσα από τη δουλειά του στη «The Danish Association of the Blind», αναγνώρισε ότι οι τυφλοί ή οι άνθρωποι με μειωμένη όραση χρειάζονταν συχνά λίγη βοήθεια για να φέρουν εις πέρας καθημερινές εργασίες.

Ένας τυφλός φίλος μοιράστηκε μαζί του μια συνήθεια να αξιοποιεί τις βιντεοκλήσεις για να «συνδεθεί» με την οικογένεια και τους φίλους του, οι οποίοι θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν σε εργασίες που δεν είχε την δυνατότητα να ολοκληρώσει μόνος του.

Με αφορμή αυτή την «πατέντα», ο Hans Jørgen εμπνεύστηκε να δημιουργήσει το «Be My Eyes», καθώς πίστεψε ότι η τεχνολογία των βιντεοκλήσεων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την οπτική βοήθεια τυφλών ή ατόμων με μειωμένη όραση, χωρίς να χρειάζεται να βασίζονται σε φίλους και οικογένεια, αλλά χρησιμοποιώντας ένα δίκτυο εθελοντών.

Τον Απρίλιο του 2012 παρουσίασε την ιδέα του σε μια εκδήλωση νεοσύστατης εταιρείας στη Δανία, όπου συνδέθηκε με μια ομάδα που ήταν έτοιμη να κάνει πραγματικότητα το «Be My Eyes». Στις 15 Ιανουαρίου του 2015, η εφαρμογή κυκλοφόρησε για iOS και μέσα σε 24 ώρες είχε ήδη περισσότερους από 10.000 χρήστες.

Η έκδοση Android κυκλοφόρησε στις 5 Οκτωβρίου του 2017. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς το «Be My Eyes» επιλέχθηκε ως η «Καλύτερη Εφαρμογή στο Google Play» για το 2017 στις κατηγορίες «Most Innovative», «Best Daily Helper» και «Best Hidden Gem». Όμως, τα βραβεία δεν σταμάτησαν εκεί, αφού το Μάιο του 2018 κέρδισε και το «Best Accessibility Award».

Το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε η λειτουργία «Εξειδικευμένη Βοήθεια», με τη Microsoft να πρωτοστατεί ως συνεργάτιδα εταιρεία. Η «Εξειδικευμένη Βοήθεια» επιτρέπει στους τυφλούς και με μειωμένη όραση χρήστες να συνδέονται με επίσημους εκπροσώπους της εταιρείας για προσβάσιμη και αποτελεσματική υποστήριξη πελατών.

Η εφαρμογή σήμερα έχει καταφέρει να προσφέρει μια ποικιλία εταιρικών λύσεων πέρα από την «Εξειδικευμένη Βοήθεια», έχοντας συμπεριλάβει τις λειτουργίες: «Be My Eyes for Work», «Corporate Volunteering», «Be My Eyes Experience» & «Be My Eyes Careers».

Μη διστάσετε να μπείτε κι εσείς στον κόσμο του «Be My Eyes» και με το δικό σας τρόπο να υποστηρίξετε ανθρώπους με βλάβη όρασης. Μέσα απ’ το κινητό σας ή το tablet σας μπορείτε εύκολα να εγκαταστήσετε την εφαρμογή και να διευκολύνετε την καθημερινότητα ανθρώπων που το έχουν τόσο ανάγκη.

Πηγή:

https://www.kathimerini.gr/life/health/562248355/anakalypste-tin-efarmogi-be-my-eyes-vinteo/

10 Κριτήριο Προσομοίωσης - Τεχνοφοβία

 

ΤΕΧΝΟΦΟΒΙΑ

 

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

 

ΝΕΟ

 

10^ο ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ

 

 

ΚΕΙΜΕΝΟ 1

 

Η τεχνοφοβία βλάπτει σοβαρά τη νοημοσύνη σου

 

Άρθρο, Ολίνα, 03.11.2021, https://www.pillowfights.gr/piase-molyvi/i-texnofovia-vlaptei-sovara-ti-noimosyni-soy/(απόσπασμα).

 

Είναι κάποιοι τύποι ωραίοι, με τους οποίους βγαίνεις για καφέ και σε κοιτάνε στα μάτια, μιλάνε μαζί σου κι ούτε που πιάνουν το κινητό τους. Δεν τσεκάρουν τα μηνύματά τους γιατί ξέρουν ότι δεν έχουν, αφού έχουν ξεκαθαρίσει σε φίλους και γνωστούς πως δεν πρόκειται να τα διαβάσουν. Δεν ξέρουν τι παίζει από μάρκες τεχνολογίας εκεί έξω γιατί δεν ενδιαφέρονται για κάποια αγορά για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Είναι οι τύποι που θα κανονίσετε για καφέ στις οχτώ κι αν ζητήσεις να σε πάρουν τηλέφωνο όταν ξεκινήσουν, θα σε αγριοκοιτάξουν και θα σου πουν «στις οχτώ να είσαι εκεί». Είναι οι τύποι, που εσύ απέχοντας αυτή τη στιγμή λιγότερο από μισό μέτρο από το κινητό ή το λάπτοπ σου, ίσως ενδόμυχα θαυμάζεις, μα δε θα μπορούσες να είσαι στη θέση τους. Και γιατί να είσαι άλλωστε;

Πολλοί θα σου πουν πως αυτοί ξέρουν να ευχαριστιούνται την κάθε στιγμή με φυσικές παρουσίες κι όχι μέσα από οθόνες. Λες κι εμείς που χρησιμοποιούμε τις οθόνες καθημερινά δεν περνάμε καλά όταν βρισκόμαστε από κοντά και δεν ανυπομονούμε να έρθει η μέρα που θα αγκαλιαστούμε από κοντά κι όχι μέσα από τα emojis. Θα σου πουν πως η οθόνη αποξένωσε την κοινωνία μας και πως το φλερτ έχει εξαφανιστεί από τα μπαρ γιατί τη θέση τους πήρε το FaceBook, το Instagram και το Tinder. Λες κι απαγορεύεται να πλησιάσεις πλέον για φλερτ κάποιον σε εξωτερικό χώρο, έχει καταργηθεί. Η τεχνολογία δεν ήρθε στη ζωή μας για να μας αποξενώσει –άλλη σκασίλα δεν είχε! Ήρθε για να μας διευκολύνει, εφόσον βέβαια είμαστε νοήμονες και γνωρίζουμε πώς να την αξιοποιήσουμε. Θα σου πουν ότι είναι πιο ήρεμοι χωρίς τόσα ερεθίσματα λες κι εμείς ξυπνάμε και κοιμόμαστε με νεύρα εξαιτίας του κινητού μας και μόνο. Ήρθε η ώρα να μάθουν όλοι αυτοί, πως δεν είναι το κινητό μας που μας εκνευρίζει αλλά οι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε –αναγκαστικά ή από επιλογή– και που τα ίδια νεύρα θα μας προκαλούσαν με ή χωρίς κινητό. […]

Όλη αυτή η αποχή από την τεχνολογία, ή μάλλον η άρνηση να τη χρησιμοποιήσεις όταν μπορείς, προς όφελός σου, δε σε κάνει εναλλακτικό, ανόητο σε κάνει. Γιατί είναι οκ να μη χρησιμοποιείς το ασανσέρ για να γυμναστείς ανεβαίνοντας τις σκάλες, όταν όμως σπάσεις το πόδι σου και πρέπει να ανέβεις στον τέταρτο, θα σου φανεί εξαιρετικά χρήσιμο. Κι αν επιμένεις πως το πλυντήριο βλάπτει σοβαρά το περιβάλλον, μάθε πως υπάρχουν πλέον προγράμματα πλύσης φιλικά προς αυτό κι ενεργειακής απόδοσης Α+ κι αυτό επειδή εξελισσόμαστε ως κοινωνία κι όχι επειδή είναι ένα ακόμα ύπουλο σχέδιο που θέλει να σε κάνει Αμερικανάκι.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ευχηθείς να μπορούσες να ζεις χωρίς την εξάρτησή σου από την τεχνολογία, σκέψου σε πόσα κομμάτια σε έχει εξελίξει κι αν συνειδητοποιήσεις πως κάνεις υπέρμετρη χρήση αυτής, κάνε απλώς σωστότερο διαχωρισμό κι αντικατάστησε κάποιες τεχνολογικές συνήθειές σου που δε σε ωφελούν, με κάτι πιο παραδοσιακό που σου ταιριάζει. Μην είσαι όμως τεχνοφοβικός διότι δε θα σε βοηθήσει ιδιαίτερα. Για την ακρίβεια καθόλου.

 

 

ΚΕΙΜΕΝΟ 2

 

[Τεχνολογία και ορθολογισμός]

 

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Νίκου Δήμου στον Γιάννη Τζανετάκη, 15.10.2013, https://www.andro.gr/empneusi/nikos-dhmou/

 

🔊Στο βιβλίο σας «Μιλώντας μ’ έναν αγανακτισμένο νέο για επαναστάσεις, τεχνολογικές και άλλες», υποστηρίζετε ότι η κρίση που μαστίζει την Ελλάδα είναι αποτέλεσμα της τεχνοφοβικής μας στάσης…

 

Όχι ακριβώς. Υποστηρίζω πως η τεχνολογική μας υστέρηση έχει συμβάλει πάρα πολύ στη δημιουργία της κρίσης. Αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα είχε υιοθετήσει έγκαιρα τεχνολογίες αιχμής δεν θα είχαμε φοροδιαφυγή, διαφθορά και γραφειοκρατία (ήδη τρεις βασικοί παράγοντες της κρίσης). Στον τομέα της υγείας, που κάλυπτε πάνω από το 60% του ελλείμματος, με ηλεκτρονική συνταγογράφηση και ψηφιακή οργάνωση θα είχαμε γλιτώσει δισεκατομμύρια. Αλλά κυρίως: η τεχνολογία προϋποθέτει έναν τρόπο σκέψης (τον επιστημονικό) και έναν τρόπο οργάνωσης (τον ορθολογικό). Η έλλειψή τους μας οδήγησε στην κρίση.

 

🔊Τι συμπεριλαμβάνετε κάτω από τη λέξη «τεχνολογία» στο βιβλίο;

 

Τεχνολογία είναι τα πάντα που βοηθάνε τον άνθρωπο να δράσει –όσα προεκτείνουν τα χέρια του και το μυαλό του. Έτσι, τεχνολογία είναι και η γεωργία και η υφαντουργία και η τοιχοδομία. Αλλά ειδικά σε αυτό το βιβλίο επικεντρώνομαι στις ψηφιακές τεχνολογίες –που επιλύουν δύσκολα προβλήματα μέσα από το λογισμικό των υπολογιστών, αποθηκεύουν και μεταφέρουν ασύλληπτους όγκους δεδομένων και δικτυώνουν τα πάντα με τους πάντες.

 

🔊Πρεσβεύετε ότι «η πραγματοποίηση ενός κόσμου με δικαιοσύνη και ανθρωπιά θα επιτευχθεί μέσα από τον ορθολογισμό και τα παιδιά του: την επιστήμη και την τεχνολογία»…

 

Ο ορθολογισμός είναι η βάση του ανθρωπισμού. Στον Διαφωτισμό, που πρώτος τόνισε τη σημασία και την αυτάρκεια του ορθού λόγου, οφείλουμε τη σύγχρονη δημοκρατία, την ισονομία, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η πιο ορθολογική φράση είναι η ηθική που ορίζει τον άνθρωπο ως σκοπό και όχι ως μέσο. Ο γνωστός «χρυσούς κανών»: κάνε στους άλλους ό,τι θέλεις να κάνουν σε σένα. Ή όπως το διατύπωσε ο Καντ: Πράττε σαν η βούλησή σου να μπορούσε να γίνει νόμος για όλους. Βασική αρχή του ανθρωπισμού. Δυστυχώς ο Διαφωτισμός δεν πέρασε από εδώ.

 

 

ΚΕΙΜΕΝΟ 3

[Η αλλαγή]

 

Ο ήρωας-αφηγητής είναι επιστήμονας και ερευνητής στην εταιρεία “Καλύτερο Μέλλον”, που εφευρίσκει προϊόντα προηγμένης τεχνογνωσίας. Στο απόσπασμα μέλη της ερευνητικής του ομάδας, τα οποία συμμετέχουν στο τελευταίο πείραμα, δοκιμάζουν μια νέα εφεύρεση και εμφανίζονται με βελτιωμένη εμφάνιση. Μαξ Μπάρυ, “Ο άνθρωπος μηχανή”, εκδόσεις Καστανιώτη, σελ. 154-155, Αθήνα 2011 (αποσπάσματα).

 

Βγήκα από το Εργαστήριο 3 και με περίμεναν. Η Μίρκα, που άλλοτε με κεντούσε με βελόνες, έστεκε αμήχανα στην κεφαλή της ομάδας. Έμοιαζε αλλαγμένη. Θέλω να πω, εκτός απ’ τα πράσινα φωσφοριζέ της μάτια. Ο Τζέισον τη σκούντησε, μα εκείνη παρέμεινε σιωπηλή.

«Τα καταφέραμε είπε ο Τζέισον. Προσέξτε το δέρμα της Μίρκας. Την έχουμε πλακώσει στα οιστρογόνα και τη θυλακίνη. Βλέπετε τη διαφορά;».

Την περιεργάστηκα γενικώς. Ήταν αγέλαστη. Αλλά φαινόταν μια χαρά. Η διαφορά που είχα προσέξει ήταν η υγεία. Ήταν μια πολύ πιο ελκυστική εκδοχή του εαυτού της.

«Και τα μαλλιά της έχουν πυκνώσει».

Έγνεψα καταφατικά, με την προσοχή μου στραμμένη στη Μίρκα.

 

Οπότε, φυσικά, μέχρι το τέλος της βδομάδας οι μισοί μου βοηθοί είχαν πανέμορφο δέρμα και λαμπερά μαλλιά. Το περίμενα ως ένα σημείο, αλλά και πάλι εξεπλάγην. Στις θετικές επιστήμες η ωραία εμφάνιση ήταν συνήθως μειονέκτημα. Υπονοούσε ότι σπαταλούσες το χρόνο σου σε υπαίθριες δραστηριότητες αντί να κατασκευάζεις κάτι χρήσιμο. Ακόμα και το να χρησιμοποιείς προϊόντα περιποίησης μαλλιών ή μακιγιάζ ήταν υπόνοια παραστρατημένων προτεραιοτήτων. Ότι έβρισκες σημαντική την εμφάνιση των πραγμάτων αντί για τη λειτουργία τους. Μας άρεσε να χαζεύουμε ελκυστικούς ανθρώπους. Το περιμέναμε απ’ τους αστέρες του σινεμά και τους ηθοποιούς της τηλεόρασης. Μα δεν το σεβόμασταν. Ξέραμε ότι η ελκυστική εμφάνιση ήταν αντιστρόφως ανάλογη με την ευφυΐα, διότι κοίτα τα χάλια μας.

Στο εργαστήριο είχα συνηθίσει να χαζεύω τριγύρω μου και να βλέπω σημάδια ακμής και μαύρους κύκλους και επιδερμίδες με απόχρωση πτώματος που μόλις είχε ανασυρθεί απ’ τον πυθμένα της λίμνης. Μαλλιά αχτένιστα ή πιασμένα με αλογοουρές σφιχτές σαν κρεμάλες. Αυτές ήταν ενδείξεις ενός αποδοτικού εργαστηρίου. Τώρα ήμασταν σαν εργαστήριο σε τηλεοπτική διαφήμιση για προϊόντα περιποίησης δέρματος. Αν και όχι απόλυτα. Υπήρχαν ακόμη άχαροι και κακοντυμένοι και υπέρβαροι ή κάτισχνοι βοηθοί. Και πάλι όμως. Δεν μου καθόταν καλά.

 

οιστρογόνα και θυλακίνη: γυναικείες ορμόνες

 

  

ΘΕΜΑΤΑ

 

Θέμα Α

 

Α1.  Να αποδώσετε συνοπτικά σε μία παράγραφο 70-80 λέξεων τους λόγους με τους οποίους αιτιολογείται στο Κείμενο 1 η άρνηση των τεχνοφοβικών να χρησιμοποιούν την τεχνολογία.

 

Μονάδες 20

Θέμα Β

 

Β1.  Να επαληθεύσετε ή να διαψεύσετε, με βάση το Κείμενο 2, τις παρακάτω περιόδους λόγου, γράφοντας στο τετράδιό σας, δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε περίοδο, τη λέξη Σωστό ή Λάθος (χωρίς αναφορά σε χωρία του Κειμένου):

 

α.  Αν η Ελλάδα είχε υιοθετήσει έγκαιρα κάποιες τεχνολογίες αιχμής, το κρατικό έλλειμμα δε θα ξεπερνούσε το 60% προηγούμενων ετών. 

β.  Αν είχαμε τις προϋποθέσεις ως έθνος (επιστημονικό τρόπο σκέψης και ορθολογικό τρόπο οργάνωσης), δε θα υστερούσαμε τεχνολογικά και δε θα οδηγούμασταν σε κρίση. 

γ.  Η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο και στα χειρωνακτικά και στα πνευματικά επαγγέλματα. 

δ.  Οι ψηφιακές τεχνολογίες βοηθούν στη μεταφορά και αποθήκευση ασύλληπτων όγκων δεδομένων. 

ε.  Αν θέλουμε να καταπολεμήσουμε την κρίση και να επαναφέρουμε στο έθνος δικαιοσύνη και ανθρωπιά, θα πρέπει να ανατρέξουμε στις αρχές του Διαφωτισμού και να αντιμετωπίζουμε πλέον τον άνθρωπο ως μέσο κι όχι ως σκοπό. 

 

Μονάδες 15

 

Β2. α. Το Κείμενο 1 χαρακτηρίζεται από το στοιχείο της προφορικότητας. Να εντοπίσετε δύο (2) διαφορετικές γλωσσικές επιλογές (λεξιλόγιο, μεταφορικές εκφράσεις, ρηματικά πρόσωπα, σημεία στίξης, σύνταξη) που επιβεβαιώνουν τον παραπάνω χαρακτηρισμό (μονάδες 2) και να δικαιολογήσετε την επιλογή της συντάκτριας να γράψει ένα κείμενο που έχει το στοιχείο αυτό (μονάδες 4).

 

       β. Στο Κείμενο 1 να βρείτε ένα (1) παράδειγμα ειρωνείας. (μονάδες 2) Τι επιδιώκει με τη χρήση της η συντάκτρια του Κειμένου; (μονάδες 4)

 

Μονάδες 10

 

Β3.  Ποια είναι η πρόθεση του συνεντευξιαζόμενου στην τρίτη (3^η) απάντηση της συνέντευξής του («Ο ορθολογισμός … από εδώ.»); (μονάδες 4) Πώς εξυπηρετούν την πρόθεσή του τα λόγια άλλων («Η πιο ορθολογική φράση … νόμος για όλους.»), τα οποία παραθέτει στην απάντησή του αυτή; (μονάδες 6)

 

Μονάδες 10

 

Θέμα Γ

 

Γ1.   Πώς αντιδρά ο ήρωας-αφηγητής στη νέα ελκυστική εμφάνιση των βοηθών του και γιατί; Να ερμηνεύσετε την αντίδρασή του αξιοποιώντας τρεις (3) διαφορετικούς κειμενικούς δείκτες. Συμφωνείτε με την αντίδρασή του; Να απαντήσετε σε 150-200 λέξεις.

 

Μονάδες 15

  

Θέμα Δ

 

Δ1.  Αξιοποιώντας δημιουργικά το περιεχόμενο των Κειμένων 1 και 2, σε ομιλία σας 350-400 λέξεων, που θα εκφωνήσετε ως εκπρόσωπος της μαθητικής κοινότητας του σχολείου σας σε ημερίδα που διοργανώνεται από τους εκπαιδευτικούς φορείς της πόλης σας με θέμα «Οι Νέες Τεχνολογίες και ο φόβος γι’ αυτές», να αναφερθείτε τεκμηριωμένα:

α.  Σε επιπτώσεις που μπορεί να έχει η τεχνοφοβία και

β.  στο τι θα λέγατε σε έναν τεχνοφοβικό, για να διαλύσετε τους φόβους του για την τεχνολογία και τη χρήση των προϊόντων της.

Μονάδες 30

 

 

 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

 

Θέμα Β

 

Β1.  Στην τρίτη (3^η) απάντησή του (Κείμενο 2) ο συνεντευξιαζόμενος διατυπώνει την άποψη: «Ο ορθολογισμός είναι η βάση του ανθρωπισμού». Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την άποψη αυτή; Να τεκμηριώσετε την απάντηση-θέση σας σε μία παράγραφο 80-100 λέξεων.

 

Μονάδες 15

 

Β2. α. «στις οχτώ να είσαι εκεί» (στον πρόλογο του Κειμένου 1). Τι πετυχαίνει η συντάκτρια με τη χρήση του ευθέος λόγου; (μονάδες 5)

 

       β. Να αντικαταστήσετε καθεμία από τις παρακάτω λέξεις και φράσεις στην πρώτη (1^η) παράγραφο του Κειμένου 1 με ισοδύναμη νοηματικά λέξη ή φράση, ώστε το ύφος του λόγου να γίνει επίσημο. (μονάδες 5)

 

1.    τσεκάρουν

2.    έχουν ξεκαθαρίσει

3.    τι παίζει

4.    εκεί έξω

5.    να σε πάρουν τηλέφωνο

 

Μονάδες 10

 

Β3. «θα σου πουν … Λες κι εμείς που χρησιμοποιούμε …». Τι πετυχαίνει, ως προς το νόημα και ως προς το ύφος, η συντάκτρια του Κειμένου 1 με τη σε διαδοχικές περιόδους εναλλαγή του γ΄ με το α΄ πληθυντικό ρηματικό πρόσωπο;

 

Μονάδες 10

 

 

  

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

Θέμα Α

 

Α1. Ως λόγοι, για τους οποίους οι τεχνοφοβικοί αρνούνται τη χρήση της τεχνολογίας, στο κείμενο αναφέρονται η ευχαρίστηση που προσφέρουν οι συναναστροφές με φυσική παρουσία, η αποξένωση λόγω οθόνης, η εξαφάνιση του φλερτ από φυσικούς χώρους και η ηρεμία τους από την έλλειψη των διαρκών ερεθισμάτων. Ως λόγοι αναφέρονται ακόμα ότι με την άρνησή τους να χρησιμοποιούν την τεχνολογία ζουν έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής, δε βλάπτουν το περιβάλλον και δεν κινδυνεύουν να πάψουν να είναι ο εαυτός τους.  

 

Θέμα Β

 

Β1.   α. Λάθος

         β. Σωστό

         γ. Σωστό

         δ. Σωστό

         ε. Λάθος

 

Β2. α. Δύο διαφορετικές γλωσσικές επιλογές που επιβεβαιώνουν τον προφορικό χαρακτήρα του κειμένου είναι η επαναλαμβανόμενη φράση «λες κι», που χρησιμοποιείται συνήθως στον προφορικό λόγο (χρησιμοποιούνται και πολλές άλλες τέτοιες λέξεις και φράσεις, π.χ. «τύποι», «ξεκαθαρίσει», «βρισκόμαστε από κοντά», «θα σε αγριοκοιτάξουν», «σκασίλα» κ.ά.) και η μεταφορική έκφραση «τη θέση τους πήρε» (ή «τι παίζει» ή «να σε πάρουν τηλέφωνο»). (Μπορεί, επίσης, να αναφερθούν το β΄ ενικό και πληθυντικό ρηματικό πρόσωπο, π.χ. «βγαίνεις», «ζητήσεις», «κανονίσετε» κ.ά. και κυρίως η εναλλαγή σε διαδοχικές περιόδους του γ΄ με το α΄ πληθυντικό πρόσωπο, π.χ. «θα σου πουν πως αυτοί ξέρουν … Λες κι εμείς που χρησιμοποιούμε», σαν να πρόκειται για συζήτηση), τα σημεία στίξης, π.χ. «–άλλη σκασίλα δεν είχε!», η ενεργητική σύνταξη, π.χ. στην τελευταία παράγραφο, «σε έχει εξελίξει», «αντικατάστησε», «που δε σε ωφελούν», οι μικρές περίοδοι λόγου, π.χ. στη δεύτερη παράγραφο, «Η τεχνολογία δεν ήρθε … του κινητού μας και μόνο».)

Με αυτές τις γλωσσικές επιλογές προφορικότητας η συντάκτρια κάνει το κείμενό της ζωντανό, άμεσο, απλό, οικείο, πνευματώδες, νευρώδες ευχάριστο και ευκολότερα κατανοητό από τον αναγνώστη. Προσδίδει σε αυτό υφολογική ποικιλία και πετυχαίνει ευκολότερα τον στόχο της, να καταρρίψει τα επιχειρήματα των τεχνοφοβικών και να πείσει για τη χρησιμότητα της τεχνολογίας στη ζωή μας.

 

                    β.  Ένα παράδειγμα ειρωνείας βρίσκεται στη δεύτερη παράγραφο του κειμένου. Συγκεκριμένα είναι η παρενθετικού τύπου φράση-σχόλιο «–άλλη σκασίλα δεν είχε!». Με τη φράση αυτή η συντάκτρια, προσωποποιώντας την τεχνολογία, επιδιώκει με ειρωνικό και χιουμοριστικό τρόπο να ανατρέψει τη βεβαιότητα και να ανασκευάσει, δηλαδή να αντικρούσει και να καταρρίψει, τον ισχυρισμό των τεχνοφοβικών ότι η τεχνολογία αποξενώνει τους ανθρώπους. Στόχος της είναι πείσει ότι κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. Με την ειρωνεία ως μέσο πειθούς η συντάκτρια υπονομεύει και γελοιοποιεί την αντίληψη ότι η τεχνολογία αποξενώνει την κοινωνία και κάνει επίκληση στο συναίσθημα του δέκτη/αναγνώστη, καθώς αυτός αποκτά ευνοϊκή διάθεση απέναντί της.

(Ειρωνικό είναι και το νόημα των προτάσεων στο τέλος της τρίτης παραγράφου «κι όχι επειδή είναι ένα ακόμα ύπουλο σχέδιο που θέλει να σε κάνει Αμερικανάκι». Στις προτάσεις αυτές η συντάκτρια αφήνει να εννοηθεί ότι οι τεχνοφοβικοί, παρόλο που πιστεύουν ότι αυτοί δεν είναι «Αμερικανάκια», δηλαδή πρόσωπα εύπιστα και αφελή που εύκολα εξαπατώνται, όπως πιστεύουν για τους χρήστες της τεχνολογίας, στην πραγματικότητα είναι θύματα θεωριών συνωμοσίας («ύπουλο σχέδιο»). Και σε αυτή την περίπτωση, η ειρωνεία χρησιμοποιείται από τη συντάκτρια για τον ίδιο σκοπό, όπως και στην προηγούμενη. Δε χρειάζεται να αναφερθούν και τα δύο παραδείγματα. Ένα ζητείται.)

 

Β3.  Πρόθεση του Νίκου Δήμου είναι να αποδείξει ότι ο ορθολογισμός είναι η βάση του ανθρωπισμού και να πείσει γι’ αυτό. Για να αποδείξει τη θέση του αυτή επικαλείται αυθεντίες. Αναφέρει την ευαγγελική ρήση «κάνε στους άλλους … σε σένα», τα λόγια του Καντ με τα οποία ο άνθρωπος ορίζεται «ως σκοπός και όχι ως μέσο» και την κατηγορική προσταγή του «Πράττε σαν … νόμος για όλους». Με την επίκληση στις αυθεντίες ως τρόπο πειθούς ο συνεντευξιαζόμενος τονίζει εμφατικά την αξία του ορθολογισμού, ενισχύει την επιχειρηματολογία του και την αξιοπιστία του. Δείχνει ότι έχει καλή γνώση του θέματος στο οποίο αναφέρεται και δίνει υφολογική ποικιλία στον λόγο του, καθώς τον διανθίζει με τη ρήση του Ευαγγελίου και τα λόγια του Καντ, του μεγάλου Γερμανού φιλοσόφου.   

 

Θέμα Γ

 

Γ1. Ο ήρωας, μολονότι εντυπωσιάζεται από την ελκυστική εμφάνιση και θεωρούσε αναμενόμενη τη βελτίωση στην εμφάνιση των βοηθών του, παραξενεύεται και εκπλήσσεται με την ομορφιά τους, όπως με εξαιρετική ζωηρότητα εκφράζει η μεταφορική λαϊκή έκφραση «Δεν μου καθόταν καλά». Είχε συνηθίσει να βλέπει καθημερινά στην ομάδα του απεριποίητους και άσχημους βοηθούς, η ασχήμια των οποίων μάλιστα θεωρούνταν ένδειξη επιστημονικής συνέπειας. Ο ήρωας είναι διαποτισμένος από την κοινή αντίληψη ότι ο θετικός επιστήμονας αδιαφορεί για την εμφάνιση και την ομορφιά του, καθώς είναι αυστηρά προσηλωμένος στην επιστήμη και στη δημιουργία.  Ακόμα και η χρήση καλλυντικών  ενοχοποιείται, γεγονός που σχολιάζεται ειρωνικά με την προσωποποίηση των «παραστρατημένων προτεραιοτήτων». Η ελκυστική εμφάνιση είναι γοητευτική, αλλά δεν αποτελεί προσόν του επιστήμονα. Ταιριάζει στους ανθρώπους του θεάματος και δε συμβαδίζει με την ευφυΐα. Η αντίθεση ανάμεσα στη νέα γοητευτική εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα του ήρωα στο παρόν «Τώρα ήμασταν σαν εργαστήριο σε τηλεοπτική διαφήμιση για προϊόντα περιποίησης δέρματος.» με την ασχήμια του παρελθόντος «…σημάδια ακμής και μαύρους κύκλους και επιδερμίδες με απόχρωση πτώματος που μόλις είχε ανασυρθεί απ’ τον πυθμένα της λίμνης. Μαλλιά αχτένιστα ή πιασμένα με αλογοουρές σφιχτές…» τονίζει με δραματική ένταση τη διαφορά και δικαιολογεί τη δυσκολία του ήρωα να προσαρμοστεί στο όμορφο παρόν.

Διαφωνώ απόλυτα με την αντίδραση του ήρωα, καθώς εδράζεται σε στερεοτυπικές αντιλήψεις για την ομορφιά, τη γνώση και την επιστήμη. Πιστεύω ότι η ασχήμια δεν αποτελεί επιβεβαίωση της ευφυΐας, ενώ η ομορφιά και η ελκυστική εμφάνιση δεν αποτελούν συνώνυμο ανοησίας και ματαιοδοξίας, αλλά προσόν που αναδεικνύει την προσωπικότητα, την αισθητική και τον αυτοσεβασμό καθενός σε οποιονδήποτε χώρο δραστηριοποιείται. 

 

Θέμα Δ

 

Δ1.  Προσφώνηση

 

Κυρίες και Κύριοι,

Αγαπητοί συμμαθητές και συμμαθήτριες,

 

Πρόλογος

 

Η ορμητική εισβολή, η επέλαση των Νέων Τεχνολογιών στη ζωή μας πυροδότησε νέους φόβους –όχι πως έχουν εκλείψει οι παλιοί– για  την τεχνολογία. Μπορεί ο φόβος να έχει κάποιες φορές θετικά αποτελέσματα, όπως στην περίπτωση που προστατεύει τον άνθρωπο από την έκθεσή του σε κινδύνους. Όμως, όταν γίνεται μόνιμος, υπερβολικός και παράλογος, όπως η τεχνοφοβία, μπορεί να επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις και σε αυτόν που φοβάται και στους άλλους.

 

Κύριο μέρος

 

Α΄ νοηματική ενότητα: επιπτώσεις που μπορεί να έχει η τεχνοφοβία (Με αλληλουχία και συνοχή)

-        Ως τεχνοφοβία ορίζεται ο φόβος για την τεχνολογία και η άρνηση χρήσης των προϊόντων της, όπως είναι ο υπολογιστής, το κινητό, το Διαδίκτυο, διάφορες συσκευές, ΑΤΜ τραπεζών κ.ά. Οι άνθρωποι που πάσχουν από τεχνοφοβία, αντιλαμβάνονται την τεχνολογία σαν απειλή και αυτό τους προκαλεί άγχος και αβεβαιότητα. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, οι τεχνοφοβικοί δε φοβούνται τόσο τα τεχνολογικά επιτεύγματα, όσο τις αλλαγές που φέρνουν στη ζωή μας. Φοβούνται, για παράδειγμα, ότι οι εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης θα πάρουν τη δουλειά τους, ότι με τις διάφορες ηλεκτρονικές συσκευές παρακολουθούνται, ότι υποκλέπτονται τα προσωπικά τους δεδομένα και καταργείται η ιδιωτικότητά τους, ότι θα αλλάξει η ζωή μας και θα χάσουμε τον έλεγχό της.

-        Όποια μορφή τεχνοφοβίας και να διακατέχει κάποιον, αυτή επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητά του και του περιορίζει ευκαιρίες σε σχέση με επαγγελματικές προοπτικές, την εκπαίδευσή του και σίγουρα την κοινωνικοποίησή του. Ο τεχνοφοβικός αντιστέκεται έως και απορρίπτει την τεχνολογική πρόοδο, επιμένει στη διατήρηση παρωχημένων μεθόδων, δυσκολεύεται να προσαρμοστεί σε νέες πρακτικές ή καινοτομίες, περιθωριοποιείται και εκδηλώνει ακόμα και επιθετικότητα προς αυτούς που προσπαθούν να συνδιαλλαγούν μαζί του. Από την αρνητική στάση των τεχνοφοβικών επηρεάζεται αρνητικά ο εκσυγχρονισμός και η πρόοδος σε διάφορους τομείς της κοινωνίας στην οποία ζουν, όπως είναι η οικονομία, το περιβάλλον, η εκπαίδευση, η δημόσια υγεία, ο δημόσιος βίος και η δημοκρατία, οι αντιλήψεις των ανθρώπων και οι σχέσεις τους.

 

Β΄ νοηματική ενότητα: διάλυση των φόβων που νιώθει ένας τεχνοφοβικός (Με αλληλουχία και συνοχή)

-        Κυρίες και Κύριοι, τεχνοφοβικοί υπάρχουν και ανάμεσά μας, ζουν μαζί μας. Μπορεί να είναι οικεία μας πρόσωπα, συμμαθητές μας, γνωστοί μας, φίλοι μας. Απευθύνομαι, λοιπόν, προσωπικά σε καθέναν από αυτούς. Φίλε μου, δε θα σου πω ότι οι φόβοι σου για την τεχνολογία και τις αλλαγές που φέρνει στη ζωή μας είναι «ανόητοι». Είναι, όμως, παλιοί και αβάσιμοι. Υπάρχουν από την εποχή των μεγάλων εφευρέσεων, όπως είναι οι εφευρέσεις του τηλεφώνου, του ηλεκτρικού ρεύματος και πολλές άλλες. Ποια ήταν τα αποτελέσματα των εφευρέσεων αυτών – και όχι μόνο; Σήμερα μπορούμε να το λέμε με βεβαιότητα. Άλλαξαν προς το καλύτερο τη ζωή του ανθρώπου σε όλους τους τομείς: στη διαβίωσή του, στην υγεία, στην εργασία, στην ευημερία, στη μόρφωση, στην ψυχαγωγία, στις σχέσεις του, στην ηθική του. Και κάτι ακόμα× να δεχτώ ότι αυτά που πιστεύεις για την τεχνολογία και τις εξελίξεις που φέρνει είναι δικαιολογημένα. Ωστόσο, πιστεύεις στ’ αλήθεια ότι ο φόβος και η άρνησή σου να χρησιμοποιείς τα νέα και παλιότερα τεχνολογικά επιτεύγματα είναι πιο λογικός και καλύτερος τρόπος αντίδρασης σε αυτά από το να πληροφορηθείς και να μάθεις τι ακριβώς είναι, τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν, ποιες δυνατότητες σου προσφέρουν και να τα αξιοποιείς;

 

Επίλογος

 

Φίλες και φίλοι, καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος δε θα πάψει να φοβάται, όσο θα νιώθει πως απειλείται από καταστάσεις και εξελίξεις που αγνοεί και δεν μπορεί να ελέγξει. Μπορεί όμως να μετριάσει και να εξαλείψει τους φόβους του με τη γνώση, με την ορθολογική σκέψη και τον ρεαλισμό. Το ίδιο ισχύει και για την τεχνοφοβία.

 

Αποφώνηση

 

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας!

 

 

 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

 

Θέμα Β

 

Β1.  Συμφωνώ με την άποψη ότι ο ορθολογισμός είναι η βάση του ανθρωπισμού. Ανθρωπισμός είναι το ιδεώδες σύμφωνα με το οποίο ο άνθρωπος είναι υπέρτατη αξία και γι’ αυτό οφείλουμε να δείχνουμε τον σεβασμό που του πρέπει. Ο σεβασμός προς τον άνθρωπο δείχνεται με τα υλικά και πνευματικά δημιουργήματα που τον εξυπηρετούν και εξυψώνουν τη ζωή του. Τέτοια δημιουργήματα είναι τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα, τα ανθρώπινα δικαιώματα για την προστασία της ζωής και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, οι δημοκρατικοί θεσμοί, οι νόμοι, οι αρχές και οι αξίες που τα διασφαλίζουν. Όλα αυτά είναι προϊόντα ορθολογικής σκέψης.

 

 

Β2.  α.  Η συντάκτρια εκφράζει σε ευθύ λόγο «στις οχτώ να είσαι εκεί» τον φόβο και την άρνηση τεχνοφοβικών να χρησιμοποιήσουν το τηλέφωνο ακόμα και για να επικοινωνήσουν και να ενημερώσουν λίγο πριν από τη συνάντησή τους αυτούς με τους οποίους έχουν κανονίσει να πιουν μαζί καφέ. Με την αυτούσια μεταφορά των λόγων τους η συντάκτρια πετυχαίνει να αποδώσει με απλότητα, αμεσότητα, ζωντάνια, ρεαλισμό και πειστικότητα τον φόβο και την απόλυτη άρνηση τεχνοφοβικών να χρησιμοποιήσουν το τηλέφωνο. Φανερώνει, επίσης, τον προστακτικό τόνο της φωνής τους («να είσαι») και τονίζει την εμμονή τους να απέχουν από τη χρήση τεχνολογικών μέσων και τον εκνευρισμό τους στο ενδεχόμενο να συμβεί κάτι τέτοιο ακόμα και για τη διευθέτηση απλών ζητημάτων. Με τον ευθύ λόγο προβάλλονται παραστατικά οι τεχνοφοβικοί και η ακατανόητη συμπεριφορά τους.

 

        β. 1. ελέγχουν

2.    έχουν κάνει σαφές (ή έχουν κάνει κατανοητό ή έχουν καταστήσει σαφές, πιο επίσημα, ή έχουν δηλώσει)

3.    τι συμβαίνει (ή τι γίνεται ή τι κυκλοφορεί)

4.    στην αγορά

5.    να σου τηλεφωνήσουν

 

Β3.  Με την εναλλαγή σε διαδοχικές περιόδους λόγου του γ΄ με το α΄ πληθυντικό πρόσωπο, ως προς το νόημα, η συντάκτρια πετυχαίνει να αντιδιαστείλει, δηλαδή να αντιπαραθέσει άμεσα, για να τονιστούν οι διαφορές τους, όσα υποστηρίζουν από τη μια μεριά οι τεχνοφοβικοί και από την άλλη όλοι όσοι χρησιμοποιούν την τεχνολογία. Με την εμφατική προβολή των διαφορών συμπεραίνεται η υπεροχή των απόψεων υπέρ της χρήσης της τεχνολογίας. Με την αντιπαράθεση αυτή το ύφος γίνεται νευρώδες και ζωηρό και ο λόγος αποκτά δραματική ένταση, καθώς δίνεται η αίσθηση αντιθετικού διαλόγου.

👉Για τη συγγραφή του κριτηρίου προσομοίωσης συνεργάστηκαν οι 

Σπυρίδων Κ. Κούτρας, 

Υπαπαντή Η. Ζουρούδη, 

Γλυκερία Ι. Βογιατζή.